Article of the day: Γνωρίστε τη νέα pillowfigher Ελένη Σωτηροπούλου στο πρώτο της άρθρο! Διάβασέ το εδώ.

%cf%86%ce%b4%cf%83%ce%bd%ce%bc%ce%b7

Η ερωτική πράξη και το παιχνίδι που προηγείται αυτής, ακόμα και η ανυπομονησία του να φτάσει η στιγμή όπου τα σώματα θα ενωθούν εντείνει το πάθος και φτιάχνει τις εντυπώσεις. Τα παιχνίδι ξεκινάει και βγαίνει νικητής αυτός που αντέχει περισσότερο αλλά κι αυτός με την περισσότερο καλπάζουσα φαντασία. Συντονίζεται κεφάλι, σώμα, ένστικτο και φτιάχνεται το τέλειο κρεβάτι με την κορύφωση να είναι η συνέπεια χημείας των 2 ατόμων αλλά και σωστής τακτικής.

Μέρος του παιχνιδιού, αποτελεί -ειδικά στις μέρες μας- και η ανταλλαγή μηνυμάτων ερωτικού περιεχομένου με σκοπό να εγείρουν τη φαντασία. Λίγο ή πολύ όλοι θα το έχουμε κάνει είτε στην πιο light εκδοχή είτε σε πιο προχωρημένα στάδια. Υπάρχει η ανάγκη συνεργασίας και των δύο πλευρών για να πετύχει. Δεν μπορείς, εκεί που κάθεται ο άλλος ήρεμος με την παρέα του ή με την οικογένειά του -ακόμα και μόνος- να ξεκινήσεις εσύ να στέλνεις ερωτικά μηνύματα θυμίζοντας σκηνές από την ταινία «365 μέρες». Το σοκ διαβάζοντας κάτι τέτοιο -δε συζητάμε για φωτογραφίες ή βίντεο- είναι μεγάλο. Άρα κρατάμε αρχικά το να συμπλέουμε και βλέπουμε κατά πόσο δύναται το ταίρι μας να συμμετέχει στη διαδικασία αυτή.

Η άλλη πλευρά, του αποδέκτη, είναι μερικές φορές πιο δύσκολη και περίπλοκη. Εδικά αν δεν πρόκειται για απλή αναστολή μα ξεκάθαρη επιλογή. Δεν αρέσει, κοινώς. Ταυτόχρονα γεννιούνται οι ενοχές πως με αυτή τη στάση καταστρέψει και ξενερώσει τον ερωτικό σύντροφο. Σε κάθε τέτοιο πρόβλημα η καλύτερη λύση είναι ο διάλογος και μάλιστα ο ξεκάθαρος διάλογος. Η συζήτηση λοιπόν είναι αυτό που όχι μόνο θα δώσει και στις 2 πλευρές να καταλάβουν αλλά ίσως φέρει κάποια θετικά αποτελέσματα. Η συμφωνία ακόμα και της πραγματοποίησης αυτής της επιθυμίας με διαγραφή μηνυμάτων ή ότι απλώς θα παραμείνουν τα μέλη σε μηνύματα και δε θα προχωρήσουν σε φωτογραφίες μπορεί να βοηθήσει. Μπορει΄όμως κι όχι.

Στο ερωτικό παιχνίδι πρέπει και οφείλουν και οι δύο πλευρές να παίζουν επί ίσοις όροις. Το «δε θέλω» πρέπει να είναι αποδεκτό κι αδιαμφισβήτητο. Η άρνηση σε μια τέτοια πρόταση δεν κάνει τον άλλο πουριτανό αλλά δηλώνει την ευθύτητά του. Η πίεση που ασκείται, ακόμα κι αν ο σύντροφός του δεν έχει πιέσει συνειδητά, είναι μεγάλη γιατί το μυαλό καλπάζει και με το άγχος να χτυπάει κόκκινο μπροστά στην άρνηση και με τον φόβο του ότι ο άλλος θα ξενερώσει.

Το φυσιολογικό σε τέτοιες περιπτώσεις είναι τελείως υποκειμενικό. Κάτι που εσύ θα βλέπεις και θα σχηματίζεις ένα μεγάλο όχι νοητά, για κάποιον άλλο μπορεί να είναι η καθημερινότητά του. Πριν ξεκινήσει μια τέτοια διαδικασία προφανώς κι εξετάζεις ποιον έχεις απέναντί σου κι αν βρίσκεται στην ίδια σελίδα με σένα. Η εποχές αλλάζουν και μαζί τους και οι άνθρωποι. Οι σχέσεις γίνονται περισσότερο εικονικές και η επικοινωνία εξ αποστάσεως αποκτά τον θρόνο της. Εκφράζεις ελεύθερα και χωρίς φόβο αυτό που πιστεύεις και σκέφτεσαι. Ακόμα, όμως, και να μη θέλεις να το δοκιμάσεις, δεν αποτελεί λόγο χωρισμού.

Όταν λένε πως στον έρωτα τα πάντα επιτρέπονται, ας μην ξεχνάμε κάτι σημαντικό: ότι δεν είναι παιχνίδι που παίζεται με έναν παίχτη. Αμοιβαίες υποχωρήσεις και σεβασμός είναι η μαγική συνταγή για οποιαδήποτε σχέση. Εάν το δεχτείς, πού ξέρεις, ίσως ανοίξει ένας άλλος κόσμος μπροστά σου που με τον κατάλληλο σύντροφο δίπλα σου θα φτάσει εκεί ακριβώς που θέλετε και οι δύο.

Συντάκτης: Ανδρομάχη Κόκλα
Επιμέλεια κειμένου: Γιοβάννα Κοντονικολάου