xenia94

Είναι φορές που τα άτομα που επιλέξαμε δίπλα μας κάνουν λάθη –είτε άθελά τους είτε εσκεμμένα– που μας πληγώνουν. Εκείνες τις στιγμές καλούμαστε να αποφασίσουμε αν θα δώσουμε μια δεύτερη ευκαιρία σε εκείνα τα άτομα ή αν θα απομακρυνθούμε, τελικά, οριστικά από αυτούς. Ο καθένας από εμάς και σύμφωνα πάντα με τα δεδομένα που έχει μπροστά του πρέπει να πάρει την απόφαση που θεωρεί σωστή, εκείνη τη στιγμή, για τον ίδιο. Φυσικά, παίζει σημαντικό ρόλο και το συναίσθημα, αλλά και το ένστικτό μας στην τελική μας απόφαση, όπως επίσης κι οι εμπειρίες του παρελθόντος μας στις δεύτερες ευκαιρίες. Τελικά, η δεύτερη ευκαιρία είναι κάτι που αξίζει να δίνουμε ή πιστεύουμε ότι δεν αξίζει τον κόπο; Αυτό ήταν και το θέμα του poll μας.

Οι περισσότεροι από εσάς πιστεύουν ότι όλοι αξίζουν μια δεύτερη ευκαιρία, αφού το ποσοστό άγγιξε το 38,2%. Δίνοντας δεύτερη ευκαιρία σε κάποιον να μας αποδείξει ότι είναι σωστός απέναντί μας του δείχνουμε ότι είναι σημαντικός για εμάς κι ότι τον νοιαζόμαστε πραγματικά. Άλλωστε, όλοι κάνουμε λάθη κι ακόμα κι εμείς, σε κάποιες περιπτώσεις, χρειάστηκε να ζητήσουμε μια δεύτερη ευκαιρία από φίλους, συντρόφους, οικογένεια ακόμη και στη δουλειά μας. Κάποιος μπορεί να κάνει ένα λάθος και να το μετανιώσει ζητώντας μια δεύτερη ευκαιρία να αποδείξει πως δε θα το επαναλάβει, ομοίως μάλλον θα αντιδρούσατε κι εσείς κι έτσι μπαίνοντας στη θέση του θύτη, τη δίνετε. Κάποιοι λένε ότι τα λάθη είναι για να τα κάνουμε κι οι ευκαιρίες είναι για να δίνονται, έτσι λοιπόν κι η πλειοψηφία πιστεύει στις δεύτερες ευκαιρίες, χωρίς να είναι απόλυτη κι αυστηρή με τους ανθρώπους.

Με λίγο χαμηλότερο ποσοστό, δηλαδή 33,36%, έρχεται στη δεύτερη θέση η άποψη ότι σπάνια λειτουργεί μια δεύτερη ευκαιρία. Αυτό ίσως γιατί πολλές φορές δίνεται σε περιπτώσεις που το σφάλμα είναι μεγάλο και σημαντικό για εσάς ή ακόμη μπορεί να δίνεται σε λάθος άτομο. Με ένα καλό ζύγισμα της κατάστασης και των δεδομένων μπορεί να αποφευχθεί μια ακόμη δυσάρεστη κατάσταση, μια απογοήτευση κι ένα ψυχικό άδειασμα. Κάποιοι, λοιπόν, ίσως χαράμισαν πολλές δεύτερες ευκαιρίες, χρόνο και προσδοκίες για ανθρώπους που δεν τις άξιζαν ούτε καν μπήκαν στον κόπο να τις εκτιμήσουν κι έτσι έπαψαν να πιστεύουν σε αυτές. Σίγουρα, όμως, η κάθε περίπτωση είναι διαφορετική.

Με μόλις 15,84% έρχεται στην επόμενη θέση η άποψη ότι η δεύτερη ευκαιρία είναι σκέτο χάσιμο χρόνου. Πολλές φορές δίνουμε δεύτερες ευκαιρίες σε άτομα και καταστάσεις που φαίνονται εξ αρχής ότι δε θα λειτουργήσουν θετικά κι έτσι αντί να ρισκάρουμε να πληγωθούμε ή να αδικηθούμε ξανά σταματάμε να έχουμε επαφή με άτομα που μας φέρθηκαν σκάρτα. Αυτή είναι μια απόλυτα σεβαστή άποψη, αφού ο καθένας έχει τα δικά του όρια και τις δικές του εμπειρίες ζωής που του δείχνουν τον τρόπο που πρέπει να κινηθεί. Αρκετοί έχουν την άποψη ότι όταν κάνει κάποιος κακό σε εμάς μπορεί πολύ εύκολα να το ξανακάνει κι ίσως αυτό να είναι το σκεπτικό πίσω απ’ την πεποίθηση ότι η δεύτερη ευκαιρία είναι χάσιμο χρόνου.

Αμέσως μετά, με μικρή διαφορά και ποσοστό 12,61% έρχεται η άποψη ότι η δεύτερη ευκαιρία δεν είναι τίποτα άλλο παρά η χαριστική βολή. Συχνά δίνοντας δεύτερη ευκαιρία στον άλλο του δίνουμε την εντύπωση ότι είμαστε ανεχτικοί σε κάποια θέματα κι έτσι ίσως συνεχίσει να μας βλάπτει και να κάνει την επόμενη φορά ακόμα μεγαλύτερο λάθος, που ίσως μας πληγώσει ανεπανόρθωτα. Είναι, δηλαδή, σαν να δίνουμε το όπλο ξανά σε αυτόν που μας πυροβόλησε. Αυτό, βέβαια, έχει να κάνει με τον χαρακτήρα του ανθρώπου που έχουμε απέναντί μας και δεν είναι κάτι που μπορούμε να γενικεύσουμε.

Αυτά, λοιπόν, ήταν τα αποτελέσματα του εβδομαδιαίου poll μας κι οι αρκετά ενδιαφέρουσες απαντήσεις σας. Ο καθένας από εμάς έχει το δικαίωμα να κρίνει και να πράττει όπως πιστεύει ότι είναι καλύτερο για τον ίδιο τη δεδομένη στιγμή. Σας εύχομαι να έχετε μια όμορφη εβδομάδα και να είστε περιτριγυρισμένοι από άτομα που δε χρειάζονται δεύτερη ευκαιρία, γιατί σεβάστηκαν την πρώτη!

Συντάκτης: Στέλλα Πέτρου
Επιμέλεια κειμένου: Πωλίνα Πανέρη

Κάνε σχόλιο!

Έχεις κάποια ιδέα για άρθρο;

Μπορείς να μας προτείνεις ένα θέμα που θα ήθελες να διαβάσεις σε κάποιο απ' τα επόμενα άρθρα μας!