Article of the day: Η Ελένη Σωτηροπούλου μάς μιλά για αδιαφορία που φέρνει καψούρα. Δες εδώ!

huvjg

Όποιος έχει βγει από μεγάλη σχέση, έχει ξεπεράσει τον χωρισμό του κι έχει βρεθεί σε περίοδο αναζήτησης μιας νέας αγάπης, ενός νέου φλερτ ή έρωτα, μάλλον θα ταυτιστεί. Τι είναι χειρότερο από τον ίδιο τον χωρισμό, από τα κλάματα, τη συναισθηματική ανισορροπία και την ψυχολογική πίεση- μάλλον, τίποτα, αν τα βάλεις όλα μαζί στο ίδιο ζύγι. Κι όλα αυτά βρίσκονται σε αφθονία στο τέλος μιας μεγάλης σχέσης, που τελειώνει χωρίς πιθανότητα -ή δυνατότητα- επανασύνδεσης.

Έλα όμως που καταφθάνει η στιγμή που ανακτάς τον εαυτό σου, συνέρχεσαι και βγαίνεις στους δρόμους εξοπλισμένος, έτοιμος για νέες περιπέτειες, νέες γνωριμίες. Τόσο ενθουσιασμένος, τόσο χαρούμενος, λες στον εαυτό σου «το ‘χουμε» κι όντως μέσα σου το πιστεύεις. Τι έχουμε όμως τελικά; Βλέπεις έναν άνθρωπο, σου κάνει κλικ, βγαίνετε. Δεν περνούν πέντε λεπτά. «Τι μουσική ακούς;». «Ποιο είναι το αγαπημένο σου χρώμα;». «Πού σου αρέσει να βγαίνεις;». Δεν μπορούμε να κατηγορήσουμε κανένα από αυτά τα πολύ ανθρώπινα και πολύ λογικά ερωτήματα που προκύπτουν κατά την περίοδο του πρώτου ενδιαφέροντος. Είναι σεβαστά, είναι κατανοητά, απαραίτητα επίσης, όλοι τα έχουμε κάνει.

Όταν όμως έχεις βγει από τη σχέση σου τη σοβαρή που λέγαμε, ξενερώνεις λίγο. Εσύ έχεις συνηθίσει στα μεγάλα λόγια, τη συζήτηση εκ βαθέων, την ανταλλαγή συναισθημάτων και σκέψεων με νόημα, το να υπάρχει η βάση -μη σου πω και κάνα τρεις όροφοι- χτίζοντας και προχωρώντας από εκεί και πάνω. Οπότε όλα αυτά σου φαίνονται ιδιαιτέρως επιφανειακά. Όλα αυτά έχεις συνηθίσει να τα ξέρεις ήδη για το ταίρι σου, αυτά και πολλά περισσότερα. Πιο σημαντικά. Έτσι, είναι αμήχανο να ξαναζείς καταστάσεις στη γνωριμία σου που ίσως θεωρούσες πως έχεις ξεπεράσει φορ λάιφ.

 

Get Over It! | eBook


€7,00

-----

 

Μα η αμηχανία, καλώς η κακώς, δεν είναι στοιχείο της αρχής μιας σχέσης που μπορείς να αποφύγεις. Όσο βρίσκεται υπό τη φυσιολογική συνθήκη του άγνωστος άγνωστο γνωρίζει, την υπομένεις, βγάζεις ό,τι καλύτερο μπορείς από τη συνθήκη, γιατί στην τελική μπορεί να είναι κάτι που αξίζει, και περνάς με χάρη τα στάδια της μικρής άχαρης συζήτησης. Άλλωστε, στην προηγούμενη σχέση σου, δεν ήξερες τα πάντα από την αρχή. Χτίστηκε η γνώση που είχατε ο ένας για τον άλλο, σταδιακά, βήμα βήμα.

Δεν πειράζει αν δυσκολευτείς λιγάκι, αν χρειαστεί να επαναλάβεις κάποια πράγματα. Γιατί όσο θα περνάτε χρόνο μαζί, θα γίνεται όλο και πιο ομαλή η κατάσταση. Με κάθε νέα πληροφορία, η σχέση εντείνεται, προσωποποιείται, παίρνει μορφή. Ίσως αν το δεις σαν μια μορφή επιβράβευσης, ένα τυράκι που δίνεις στον εαυτό σου με κάθε μικρό πράγμα που μοιράζεσαι, θα σου φανεί πιο ουσιώδες.

Όσο προσπαθείς, τόσο θα γυρνά θετικά πίσω αυτό σε εσένα. Κάθε φορά που μοιράζεσαι μια πτυχή σου, μικρή, μεγάλη, σημαντική, ασήμαντη, ο άνθρωπος που έχεις απέναντί σου συμπληρώνει ένα κομμάτι του παζλ, σε καταλαβαίνει λίγο περισσότερο κι εν τέλει προσαρμόζεται στα «θέλω» σου ένα τσικ παραπάνω. Οπωσδήποτε συμβαίνει και το αντίστροφο. Όσο εσύ μαθαίνεις τον άλλον μέσα από διάσπαρτες πληροφορίες, σού είναι πιο εύκολο να προτείνεις για παράδειγμα ένα μέρος για φαγητό, για διασκέδαση, ακόμα και να κάνεις ένα όμορφο δώρο, προσαρμοσμένο στα μέτρα του.

Είμαστε άνθρωποι, κι ως τέτοιοι, είμαστε εγωιστές. Εάν έχουμε γνωρίσει την ευτυχία, την άνεση ή το βόλεμα, ο καθένας με τις δικές του εμπειρίες, πιστεύουμε ότι μπορούμε να το έχουμε ανά πάσα στιγμή. Επειδή όμως τα βρήκες με έναν άνθρωπο, τον έμαθες απ’ έξω κι ανακατωτά και ζήσατε κάποιο καιρό πολύ άνετα και χαρούμενα, δε σημαίνει ότι από εκεί που το άφησες, από εκεί και θα συνεχίσει με τον επόμενο που αναπόφευκτα θα έρθει.

Ένας καινούργιος άνθρωπος σημαίνει ένας καινούργιος κόσμος. Ο οποίος θα σου ανοιχθεί μπροστά σου και εσύ, αν είσαι έξυπνος, θα τολμήσεις και θα προσπαθήσεις να πάρεις τα πάντα, όσο πιο πολλά μπορείς. Δεν είναι απαραίτητο ότι θα λειτουργήσει. Μπορεί να αποτύχεις δύο, πέντε ή εικοσιοκτώ φορές. Δυστυχώς δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να γνωρίσεις πραγματικά κάποιον και να μάθεις αν ταιριάζετε. Ευτυχώς, το ταξίδι αυτό θα σου μάθει πολλά, κι όσο αποτυγχάνεις, τόσο πιο εύκολο θα σου γίνεται για την επόμενη φορά. Και πού ξέρεις μπορεί να μην υπάρξει καν επόμενη φορά. Και κάπως έτσι να ξέρεις το αγαπημένο χρώμα του ανθρώπου σου για όλη την υπόλοιπη ζωή σας.

Συντάκτης: Ίλυα Τρανούδη
Επιμέλεια κειμένου: Γιοβάννα Κοντονικολάου