Article of the day: Η ιστορία που δεν ήξερες για τα minions, από τη Μαρία Πακιακιό.

%ce%b4%ce%b5%cf%86%ce%b3%cf%84

Είναι έρωτας ή εμμονή;

Όταν ένας άνθρωπος μας δηλώνει ξεκάθαρα ότι δεν έχει να δώσει κάτι παραπάνω από μια μικρή βόλτα, από μια συνάντηση μία φορά το δεκαπενθήμερο, από οτιδήποτε εμάς δε μας ικανοποιεί και δε μας καλύπτει, ενώ ταυτόχρονα επιμένουμε και ζητάμε παραπάνω χτυπώντας τον τοίχο που δεν πέφτει, τι δείχνει για εμάς και τι για το άλλο άτομο;

Εγκλήματα έχουν δικαιολογηθεί με την ετυμηγορία του ερωτευμένου. Έτσι κι εδώ, ο εγωισμός μας δεν μπορεί να δεχτεί ότι όντες εμείς ερωτευμένοι, δε δικαιούμαστε τον έρωτα πίσω. Δεν μπορούμε να δεχτούμε ότι ο άνθρωπος αυτός δεν είναι σε θέση ή σε διάθεση να δώσει αυτό που εμείς ψάχνουμε και σαν τα παιδάκια, επιμένουμε και θέλουμε να γίνει το δικό μας, το οποίο θεωρούμε κι απολύτως δίκαιο, γιατί προέρχεται από συναίσθημα.

Εάν όμως το δούμε ψύχραιμα, ο έρωτας θα πρέπει να είναι αμοιβαίος, να μας δημιουργεί όμορφα συναισθήματα και κυρίως, να προκύπτει. Στην περίπτωση που αισθανόμαστε αδικημένοι λοιπόν ή ριγμένοι, είναι ξεκάθαρο ότι δεν είναι αμοιβαίος κι αυτό που ζητάμε εμείς ο άλλος δυσκολεύεται να το δώσει- και δεν ήταν ποτέ υποχρεωμένος να το κάνει. Αυτομάτως, αν δεν κατανοήσουμε την έννοια που συζητάμε, μπαίνουμε σε μια κατάσταση παρακαλετού/ ζητιανιάς, ενώ γκρινιάζουμε, επιμένοντας, θέλοντας ν’ αλλάξουμε τον άνθρωπο κι αυτό που μπορεί να κάνει στην παρούσα φάση, απλώς επειδή νομίζουμε πως κάτι έχουμε καταλάβει καλύτερα.

 

Πόσο ασφαλής αισθάνεσαι στη σχέση σου;

Κάνε τώρα το τεστ!

 

 

Ο έρωτας, όμως, έχει κάνει τη δουλίτσα του σε ό,τι αφορά την παραπλάνηση κι έτσι συχνά βλέπουμε τα πράγματα μέσα από ένα πρίσμα ανταποδοτικό που εμπεριέχει και την αίσθηση της υποχρέωσης. «Πώς γίνεται να μη βλέπει ότι τ@ κάνω καλό;» ή «γιατί δε δέχεται όσα θέλω να προσφέρω;» είναι σκέψεις που μας οδηγούν σε σκοτεινά μονοπάτια συνδρόμων όπως αυτό του σωτήρα. Ταυτόχρονα, μπορεί να χάνουμε την ψυχραιμία μας, μπορεί τα συναισθήματά μας να γίνονται ανεξέλεγκτα, να ζηλεύουμε, να θεωρούμε ότι υπάρχουν άλλοι άνθρωποι που εμποδίζουν τη σχέση μας με το συγκεκριμένο άνθρωπο και να μην επιτρέπουμε ν’ αναπτυχθεί κάτι από μόνο του.

Το να επιμένουμε είναι ένα βασικό στοιχείο. Μπορεί να ήταν χαρακτηριστικό μας να έχουμε επιμονή κι υπομονή, τα οποία είναι πάρα πολύ σημαντικά στοιχεία για να πετύχουμε τους στόχους μας στη ζωή, όμως η επιμονή στον έρωτα χωρίς ανταπόκριση είναι λίγο πιο επικίνδυνη και πολύπλοκη. Μ’ έναν άνθρωπο που δεν μπορεί να δώσει γιατί δεν έχει μάθει να δίνει, γιατί δεν είναι σε φάση να δώσει, γιατί δε γουστάρει να δώσει σ’ εμάς, το πιθανότερο είναι να χάσουμε τον χρόνο μας, να χάσουμε την υγεία μας, την ψυχική ακόμα και τη σωματική, να νιώσουμε την αυτοπεποίθησή μας να καταρρέει και τέλος να μη δώσουμε την ευκαιρία στον εαυτό μας να γνωρίσει έναν άλλον άνθρωπο, ο οποίος  θα μας δώσει αυτά που θέλουμε και θα νιώσουμε κι εμείς αποδεκτοί κι όμορφα μέσα σε μια ισότιμη σχέση.

Χρειάζεται λοιπόν να ελέγξουμε τα συναισθήματά μας αντί για την τάση μας να υποτάξουμε το θέλημά του άλλου ανθρώπου, να δώσουμε χώρο στην ελεύθερη βούληση, χωρίς να ξεφύγουμε από την ισορροπία μεταξύ ενδιαφέροντος με ανταπόκριση και μονόπλευρης εμμονής. Ν’ αφήσουμε χώρο στον άνθρωπο να δει μόνος του εάν μπορεί και τι θέλει από μας. Αν δε βρούμε ανταπόκριση, δίνουμε ένα χρονικό περιθώριο και μετά συνεχίζουμε την πορεία μας και τον δρόμο μας χωρίς εμπόδια.

Προσπαθούμε λοιπόν όσο γίνεται αντικειμενικά ν’ αναγνωρίζουμε τα πράγματα, ν’ αξιολογούμε εάν ο άλλος άνθρωπος είναι σε θέση να δώσει αυτά που ζητάμε κι εφόσον δεν είναι σε θέση δε θα πρέπει να επιμένουμε. Ούτε δείχνει κάποια σπουδαία αγάπη το να το κάνουμε. Η εμμονή αυτή μόνο άσχημα έχει να προσφέρει, ακόμα κι αν τη βρίσκουμε γοητευτική. Μπορεί να ενεργοποιήσει την καλλιτεχνική μας φύση, να νιώθουμε ότι είμαστε σ’ έναν έρωτα χωρίς ανταπόκριση που μας κάνει να συγκινούμαστε με οτιδήποτε βλέπουμε γύρω μας, να οξύνει τις ψυχαναλυτικές μας κεραίες, όμως αυτά δεν είναι παρά τυράκια στην αρχή μιας φάκας. Γιατί ο αληθινός έρωτας μας κάνει ν’ ανθίζουμε, να χαιρόμαστε και να σίγουρα δε μας κάνει να νιώθουμε λίγοι.

 

Θέλουμε και τη δική σου άποψη!

Στείλε το άρθρο σου στο info@pillowfights.gr και μπες στη μεγαλύτερη αρθρογραφική ομάδα!

Μάθε περισσότερα ΕΔΩ!

Συντάκτης: Αιμιλία Λυμπέρη
Επιμέλεια κειμένου: Γιοβάννα Κοντονικολάου