Πρέπει να έχει συμβεί κάτι πολύ σοβαρό για να ξεκινήσεις ψυχοθεραπεία; Ή αρκεί να υπάρχει κάτι στον τρόπο που σκέφτεσαι, αντιδράς ή σχετίζεσαι που νιώθεις ότι αρχίζει να λειτουργεί εις βάρος σου;
Σε αυτό το επεισόδιο του ASK μιλάω μέσα από τη δική μου εμπειρία με την ψυχοθεραπεία: από την πρώτη μου επαφή μαζί της, όταν αναζητούσα απαντήσεις για μια σχέση και την επαγγελματική μου κατεύθυνση, μέχρι την απόφασή μου χρόνια αργότερα να επιστρέψω για να διαχειριστώ το πένθος — και τελικά να παραμείνω για να δουλέψω πράγματα που δεν ήταν καν ο αρχικός λόγος που με οδήγησε εκεί.
Μιλάμε επίσης για το γιατί οι φίλοι μας, όσο σημαντικοί κι αν είναι, δεν μπορούν να αντικαταστήσουν τον ρόλο ενός θεραπευτή, αλλά και για τη νέα πραγματικότητα της «ψυχολογίας του κινητού»: όρια, red flags, attachment styles και ψυχολογικοί όροι που έχουν γίνει μέρος της καθημερινής μας γλώσσας.
Γιατί άλλο να μπορείς να ονομάσεις μια συμπεριφορά και άλλο να καταλαβαίνεις πραγματικά από πού ξεκινά.
Και τελικά, ίσως η ψυχοθεραπεία να μη χρειάζεται να αρχίζει όταν όλα έχουν φτάσει στα όριά τους. Μπορεί να αρχίζει απλώς από την επιθυμία να καταλάβεις λίγο καλύτερα τον εαυτό σου.
Συντάκτης: Άσπα Κωσταράκου
