Μήπως έχουμε μπερδέψει τον έρωτα με το άγχος; Την έντονη έλξη με την ανασφάλεια και τις «πεταλούδες στο στομάχι» με την αγωνία αν θα μας στείλει μήνυμα;
Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε για τα πρώτα ραντεβού και την περίεργη προσδοκία που έχουμε γυρνώντας στο σπίτι, να έχουμε ήδη χάσει τα μυαλά μας! Γιατί αν δεν καρδιοχτυπήσαμε, αν δεν κοιτάμε κάθε 3 λεπτά το κινητό μας και αν δε φανταζόμαστε ήδη το κοινό μας μέλλον, μήπως δε μας άρεσε αρκετά;
Κι αν το βλέπουμε λίγο λάθος; Μήπως έχουμε συνηθίσει τόσο πολύ τις αναταράξεις,τις συναισθηματικές διακυμάνσεις και την αβεβαιότητα που ένας άνθρωπος συνεπής, έχει καταλήξει να μας φαίνεται βαρετός; Φυσικά και χρειάζεται να υπάρχει έλξη, χημεία και επιθυμία. Σίγουρα όμως δεν είναι απαραίτητο να πέσεις ξερός ή ξερή από το πρώτο ραντεβού για να έχει προοπτική μια σχέση. Μερικές φορές η έλξη μεγαλώνει όταν γνωρίζεις τον άλλον,όσο η ασφάλεια και η οικειότητα αναπτύσσονται σταδιακά.
Στόχος δεν είναι να βρούμε κάποιον που μας αναστατώνει διαρκώς (αλλά ακόμα και αν είναι,απλά να ξέρεις ότι θα είναι σύντομο το love story) αλλά κάποιον που μας ενθουσιάζει μεν, χωρίς να μας βγάζει την ψυχούλα δε.
Και -λέω εγώ τώρα- μήπως τελικά είναι πιο όμορφος ο έρωτας που δε μας στερεί την ψυχική μας ηρεμία;
Με αφορμή αυτό το επεισόδιο του Listening room, αξίζει να το σκεφτείς.
Συντάκτης: Ιφιγένεια Καβούρη
