Τα 40+ φέρνουν μαζί τους μια συνειδητοποίηση: Τελικά, τι μου αρέσει, ποιος είμαι, τι θέλω; Στα 20 ήθελα να αρέσω σε όλους, στα 30 ήθελα να τα προλάβω όλα, μήπως στα 40 δε χρειάζεται να αποδείξω τίποτα σε κανέναν;
Η αυτοπεποίθηση δεν είναι να κοιτάζεσαι στον καθρέφτη και να λες: «Καλά, ε; Δεν παίζομαι;». Είναι να ξέρεις τι θέλεις, να λες όχι όποτε χρειάζεται και, κυρίως, να μην αισθάνεσαι ένοχη γι’ αυτό. Είναι να απομακρύνεσαι από ανθρώπους που σου ρουφάνε την ενέργεια, να αδιαφορείς για το τι λένε οι άλλοι και να σου αρέσει ο εαυτός σου όπως είναι. Επίσης, το να μην ντρέπεσαι να ζητάς βοήθεια όταν πρέπει και από τους κατάλληλους ανθρώπους, να αποδέχεσαι ότι δεν είσαι τέλειος και να κοιμάσαι καλά το βράδυ.
Όλα αυτά, φυσικά, δεν έρχονται με μαγικό ραβδί, θέλουν πολλή δουλειά με τον εαυτό σου, αλλά κάνει δουλειά και η εμπειρία και η ηλικία από μόνη της. Λίγο η ηλικία, λίγο οι «σφαλιάρες» της ζωής, λίγο η πίστη ότι τα κατάφερες σε ζόρικες καταστάσεις, λίγο η απομάκρυνση από τοξικούς ανθρώπους, λίγο η ανάγκη σου να μην απολογείσαι πλέον για το καθετί, θα σε φέρουν στα 40+ σε μια πολύ ωραία κατάσταση στη ζωή σου, ίσως στην ωραιότερη από ποτέ.
Και ο εαυτός σου είναι ο μόνος που έχεις να ευχαριστείς. Ο εαυτός σου και η ζωή που σε άφησε να ζήσεις αρκετά, ώστε να τα βιώσεις όλα αυτά!
Συντάκτης: Ιφιγένεια Καβούρη
