Και κάπου ανάμεσα στην κοινωνικοποίηση, την οικογένεια και την πειθαρχία, το αγόρι μαθαίνει «να μαστορεύει», το κορίτσι «να μαγειρεύει», η γυναίκα ενημερώνεται ότι ο άντρας είναι μεγαλύτερος και δυνατότερος και το παιδί καλείται να καλλιεργήσει… ενοχές. Όχι, δεν πρόκειται για σατιρικό εγχειρίδιο του 1957. Πρόκειται για υλικό που παρουσιάζεται σε παιδιά του σήμερα.
Σε αυτή την εκπομπή ανοίγουμε μια συζήτηση που ξεπερνά μερικές κακογραμμένες παραγράφους. Μιλάμε για το πώς η εκπαίδευση μπορεί να αναπαράγει στερεότυπα, την ίδια στιγμή που υποτίθεται ότι διδάσκει κοινωνική και πολιτική συνείδηση. Για τη βία κατά των γυναικών, που μετατρέπεται από ευθύνη του δράστη σε εγχειρίδιο αυτοπροστασίας του πιθανού θύματος. Για την οικογένεια που χωρά σε έναν και μοναδικό ορισμό. Για τα αγόρια που μεγαλώνουν μακριά από τη φροντίδα και τα κορίτσια που εκπαιδεύονται στη φροντίδα των άλλων. Για την ενοχή, την τιμωρία και όλα όσα βαφτίσαμε κάποτε «διαπαιδαγώγηση».
Και κάνουμε την απλή ερώτηση:
Αν αυτά είναι τα εργαλεία με τα οποία εκπαιδεύουμε τα παιδιά για την κοινωνία του αύριο, μήπως τελικά τα προετοιμάζουμε για την κοινωνία του χθες;
Συντάκτης: Αμέλια Έβανς
