Τα ψέματα δεν έρχονται με θόρυβο.
Φορούν τα ρούχα της συνήθειας,
πιάνουν μια καρέκλα απέναντί σου
και σου χαμογελούν με βεβαιότητα.
Η προδοσία δεν είναι ποτέ κεραυνός.
Είναι εκείνη η μικρή ρωγμή στον τοίχο
που την προσπερνούσες μέρες,
μέχρι που ένα πρωί ξυπνάς
και το σπίτι έχει γίνει άλλο.
Είναι οι λέξεις που περίσσεψαν,
οι υποσχέσεις που έγιναν αέρας
κι εκείνο το «εγώ σε νοιάζομαι»
που ακούγεται πια σαν ξένη γλώσσα,
σε έναν κόσμο που άδειασε απότομα.
