Γιος του Δία, του Αννία, του Μεσσία
Κόρη της Δύας, της Αννέας, της Μαρίας
Προκαθήμενοι
της ανατολικής ευτυχίας,
κρατούμενοι
θυμωμένων δεσμοφυλάκων.
Μαγευτικά τοπία απολαμβάνουν,
προσπερνώντας το φυσικό, πύρινο φως.
Στα δεσμά των αθροισμάτων,
τυπικών εξισώσεων ευφορίας,
κόντρα
σε διχοτομημένα μάγουλα απορίας.
Ιαχή.
Ιασώ.
Το ίδιο βλέμμα
γιατρεύει,
θεριεύει.
Ιαδέ.
Ή ταν ή επί τας,
ή Τιτάν.
Γιατί γωνία χωρίς μοίρες
δεν γεννήθηκε ποτέ.
Κι εκεί,
στην άκρη του μικρού πεδίου,
η Τύχη στάθηκε σιωπηλή,
κρατώντας στα χέρια της
το νήμα μιας ακόμη αρχής.
Συντάκτης: Χαράλαμπος Ανδρέου
