Υπάρχουν ζευγάρια που περιμένουν τις καλοκαιρινές διακοπές σαν μια δεύτερη ευκαιρία. Πιστεύουν ότι λίγες ημέρες μακριά από τη δουλειά, τις υποχρεώσεις και τη ρουτίνα θα είναι αρκετές για να ξαναφέρουν την οικειότητα που χάθηκε στην καθημερινότητα. Είναι μια όμορφη σκέψη, γιατί όλοι θέλουμε να πιστεύουμε ότι μια αλλαγή τοπίου μπορεί να αλλάξει και όσα νιώθουμε. Όμως, η αλήθεια είναι πως τα εισιτήρια, οι βαλίτσες και το ηλιοβασίλεμα δεν έχουν τη δύναμη να διορθώσουν ό,τι έχει ήδη ραγίσει ανάμεσα σε δύο ανθρώπους.
Πολλές φορές αποδίδουμε την απόσταση στην κούραση. Λέμε ότι, όταν βρούμε χρόνο, θα μιλήσουμε, όταν ξεκουραστούμε, θα γελάσουμε ξανά, όταν φύγουμε από την πόλη, όλα θα γίνουν όπως παλιά. Κι όμως, οι διακοπές δεν αλλάζουν τον τρόπο που σχετιζόμαστε. Αν η επικοινωνία έχει χαθεί, αν οι κουβέντες έχουν αντικατασταθεί από σιωπές και οι μικρές απογοητεύσεις έχουν γίνει συνήθεια, τότε το πρόβλημα δεν μένει πίσω. Ταξιδεύει μαζί μας.
Γιατί στις αποσκευές μιας σχέσης δεν χωρούν μόνο μαγιό και αντηλιακά. Χωρούν και όλα όσα δεν ειπώθηκαν…
Κάποιες φορές, μάλιστα, το ταξίδι δεν φέρνει δύο ανθρώπους πιο κοντά. Απλώς τους αφήνει χωρίς περισπασμούς. Χωρίς τη δουλειά, χωρίς τις υποχρεώσεις, χωρίς το «δεν προλάβαμε να μιλήσουμε». Και τότε, για πρώτη φορά μετά από καιρό, μένουν μόνοι απέναντι σε όσα απέφευγαν να κοιτάξουν. Γιατί, όταν φύγουν όλοι οι περισπασμοί, δεν μένει τίποτα να κρύψει την πραγματική απόσταση.
Δεν είναι τυχαίο που αρκετές σχέσεις δοκιμάζονται μετά τις διακοπές. Όχι επειδή το ταξίδι δημιούργησε προβλήματα, αλλά επειδή έφερε στην επιφάνεια όσα υπήρχαν ήδη. Γιατί, όταν σταματάει ο θόρυβος της καθημερινότητας, αρχίζεις να ακούς πιο καθαρά τη σιωπή που υπάρχει ανάμεσα σε δύο ανθρώπους. Και, ως γνωστόν, η σιωπή είναι πάντα πιο εκκωφαντική από τη φασαρία.
Γι’ αυτό αρκετά ζευγάρια επιστρέφουν από τις διακοπές πιο προβληματισμένα απ’ ό,τι έφυγαν. Για πρώτη φορά περνούν πολλές ώρες μαζί, χωρίς το πρόγραμμα της καθημερινότητας να κρύβει όσα αποφεύγουν να δουν. Εκεί φαίνεται αν απολαμβάνουν ακόμη ο ένας την παρέα του άλλου, αν έχουν πράγματα να μοιραστούν ή αν η σιωπή τους είναι πιο δυνατή από κάθε συζήτηση.
Δεν είναι οι προορισμοί που κρατούν δύο ανθρώπους μαζί. Είναι όσα συμβαίνουν όταν γυρίσουν σπίτι. Γιατί η καθημερινότητα δεν καταστρέφει τις δυνατές σχέσεις. Τις δοκιμάζει.
Ίσως, τελικά, να μη χρειαζόμαστε διακοπές για να σώσουμε μία σχέση. Ίσως να χρειαζόμαστε το θάρρος να τη δούμε όπως πραγματικά είναι, πριν πιστέψουμε ότι ένας διαφορετικός προορισμός θα αλλάξει αυτό που δεν καταφέραμε να αλλάξουμε εμείς.
Αυτό δεν σημαίνει ότι οι διακοπές είναι καταδικασμένες να αποτύχουν. Αντίθετα, μπορούν να γίνουν μια πολύτιμη ευκαιρία να ξανασυναντηθούν δύο άνθρωποι που θέλουν πραγματικά να προσπαθήσουν. Η διαφορά είναι ότι η προσπάθεια δεν ξεκινά στην παραλία. Ξεκινά πολύ νωρίτερα, μέσα από την ειλικρινή επικοινωνία, την επιθυμία να ακούσουμε και να καταλάβουμε ο ένας τον άλλον.
Ίσως, τελικά, οι διακοπές να μην σώζουν σχέσεις. Απλώς αφαιρούν τον θόρυβο της καθημερινότητας και αφήνουν δύο ανθρώπους απέναντι στην αλήθεια τους. Και όσο δύσκολη κι αν είναι αυτή η αλήθεια, είναι πολλές φορές η αρχή για να αποφασίσουν αν θέλουν να συνεχίσουν το ίδιο ταξίδι ή να χαράξουν διαφορετικές διαδρομές.
Στο τέλος της ημέρας, το σημαντικό δεν είναι αν δύο άνθρωποι ταξίδεψαν μαζί. Είναι αν εξακολουθούν να νιώθουν ότι έχουν τον ίδιο προορισμό.
Συντάκτης: Virtual Unreality
