Κλείσε τα μάτια για μια στιγμή και φαντάσου τη μυρωδιά από άνθη πορτοκαλιάς να γεμίζει τον αέρα. Τον ήχο από τα τακούνια μιας χορεύτριας φλαμένκο να αντηχεί σε ένα πλακόστρωτο στενό. Και τον ήλιο να βάφει χρυσά τα τείχη ενός παλατιού, το οποίο μοιάζει βγαλμένο από τις Χίλιες και Μία Νύχτες. Δεν είναι όνειρο. Είναι η Σεβίλλη. Αν ψάχνεις τον επόμενο προορισμό σου, σταμάτα εδώ. Γιατί η πρωτεύουσα της Ανδαλουσίας δεν είναι απλώς μια πόλη. Αντιθέτως, είναι ένα συναίσθημα, το οποίο σε κατακλύζει από το πρώτο λεπτό που θα πατήσεις το πόδι σου εκεί. Έλα να δεις πώς θα ζήσεις το δικό σου παραμύθι στο ισπανικό διαμαντάκι.
Ξεκίνα για αρχή την περιήγησή σου από το ιστορικό κέντρο. Δεν μπορείς να παραλείψεις τον Καθεδρικό Ναό της Σεβίλλης. Είναι ο μεγαλύτερος γοτθικός ναός στον κόσμο. Το δέος, το οποίο θα αισθανθείς μπαίνοντας μέσα, είναι απερίγραπτο. Εδώ θα βρεις και τον τάφο του Χριστόφορου Κολόμβου. Αλλά η πραγματική πρόκληση είναι το Giralda, το καμπαναριό, το οποίο κάποτε ήταν μιναρές. Μην ψάξεις να βρεις σκαλιά. Έχει 34 ράμπες για να ανέβεις. Λέγεται πως αυτό συνέβη για να μπορεί ο σουλτάνος να ανεβαίνει με το άλογό του. Η θέα από την κορυφή θα σου κόψει την ανάσα και θα σε μαγνητίσει, δίνοντάς σου την πρώτη συνολική εικόνα της πόλης.
Στη συνέχεια θα δεις και το Real Alcázar. Πρόκειται για ένα παλάτι-κόσμημα αρχιτεκτονικής Mudéjar, όπου το ισλαμικό στοιχείο μπερδεύεται γλυκά με το χριστιανικό. Μην αμελήσεις να κάνεις μία βόλτα και να περπατήσεις στους κήπους του. Θα ακούσεις το νερό να τρέχει στα σιντριβάνια, αφήνοντας την ιστορία να σου ψιθυρίσει τα μυστικά της. Να είσαι σίγουρος πως αυτό είναι το μέρος όπου θα βγάλεις τις περισσότερες φωτογραφίες. Αλλά να μην ξεχάσεις να αφήσεις στην άκρη το κινητό κάποια στιγμή, για να θαυμάσεις καλύτερα.
Μετά το παλάτι, μπες στην εβραϊκή συνοικία, τη Barrio de Santa Cruz. Πρόκειται για ένα σημείο με στενά δρομάκια, λευκά σπίτια με ανθισμένα μπαλκόνια και κρυφές πλατείες. Εδώ θα καταλάβεις τι σημαίνει ανδαλουσιανή γοητεία. Κάθε γωνιά κρύβει έναν θρύλο. Κάθε αυλή είναι ένα μικρό έργο τέχνης. Στάσου για έναν καφέ στην Plaza de Doña Elvira και άκου τους ντόπιους να κουβεντιάζουν έντονα. Αυτός είναι ο παλμός της Σεβίλλης.
Καθώς προχωράς προς το πάρκο María Luisa, θα βρεθείς μπροστά στην Plaza de España. Να είσαι σίγουρος πως δεν έχεις δει τίποτα παρόμοιο. Πρόκειται για μια τεράστια ημικυκλική πλατεία με ένα κανάλι, όπου μπορείς να κάνεις βαρκάδα. Τα ψηφιδωτά παγκάκια αντιπροσωπεύουν κάθε επαρχία της Ισπανίας. Βρες αυτή που σου αρέσει. Κάτσε και απόλαυσε τους πλανόδιους μουσικούς ή τους χορευτές φλαμένκο, που συχνά δίνουν αυτοσχέδιες παραστάσεις εκεί. Είναι ένα σημείο όπου η μεγαλοπρέπεια συναντά την καθημερινότητα.
Ας μιλήσουμε τώρα για το φαγητό. Στη Σεβίλλη το φαγητό είναι ιεροτελεστία. Ξέχνα τα βαριά γεύματα. Εδώ κυριαρχεί το tapas crawling. Θα πηγαίνεις από μπαρ σε μπαρ. Θα πίνεις ένα ποτήρι κρύα Caña, μπύρα δηλαδή, ή ένα δροσερό Rebujito. Και θα δοκιμάζεις μικρά πιάτα. Ξεκίνα την γευστική σου δοκιμή με Jamón Ibérico, το καλύτερο αλλαντικό, το οποίο έχεις δοκιμάσει. Συνέχισε με σπανάκι με ρεβίθια, ένα παραδοσιακό πιάτο με αραβικές ρίζες, το οποίο θα σε εκπλήξει ευχάριστα. Μην φύγεις χωρίς να δοκιμάσεις Salmorejo, μια πηχτή κρύα ντοματόσουπα.
Και φυσικά Carrillada, τα γνωστά χοιρινά μάγουλα, τα οποία λιώνουν στο στόμα. Αν θέλεις κάτι ακόμα πιο παραδοσιακό, δοκίμασε μαριναρισμένο τηγανητό γαλέο ή ρολό χοιρινού με ζαμπόν και τυρί. Αν είσαι τολμηρός, δοκίμασε Cola de Toro. Πρόκειται για ουρά ταύρου μαγειρεμένη σε κόκκινο κρασί. Θεωρείται ως η επιτομή της παραδοσιακής ανδαλουσιανής κουζίνας. Επίσης, μην παραλείψεις τα Montaditos, τα μικρά σάντουιτς, με κορυφαίο το Pringá, το οποίο είναι γεμισμένο με αργομαγειρεμένο κρέας από το τοπικό στιφάδο. Εάν δηλώνεις λάτρης των θαλασσινών, τότε τα Chipirones, τα οποία είναι μικρά καλαμαράκια στη σχάρα, θα γίνει το αγαπημένο σου τοπικό πιάτο.
Και επειδή ένα γεύμα δεν κλείνει ποτέ χωρίς γλυκό, η Σεβίλλη θα σε απογειώσει. Πρέπει να δοκιμάσεις Torrijas. Είναι κάτι σαν αυγόφετες με μέλι και κανέλα. Ακόμη, αναζήτησε τα Pestiños. Είναι ουσιαστικά μία τηγανητή ζύμη με σουσάμι και μέλι. Ή τα Tortas de Aceite, τις παραδοσιακές γαλέτες ελαιόλαδου. Για εσένα που ψάχνεις πάντα κάτι δροσιστικό, το παγωτό από άνθη πορτοκαλιάς θα σου μείνει αξέχαστο. Και φυσικά, εννοείται πως επιβάλλεται μια στάση για Churros con Chocolate στην ιστορική Bar El Comercio.
Μην αμελήσεις να διασχίσεις τη γέφυρα Isabel II και να περάσεις στην Triana, τη γειτονιά των κεραμιστών, των ναυτικών και των τσιγγάνων. Εδώ η Σεβίλλη θα σου δείξει την πιο αυθεντική και πιο άγρια της πλευρά. Περπάτησε στην οδό Betis, δίπλα στο ποτάμι, το σούρουπο. Όταν ανάβουν τα φώτα και καθρεφτίζονται στον Γουαδαλκιβίρ, η πόλη μεταμορφώνεται. Και βέβαια, δεν νοείται Σεβίλλη χωρίς φλαμένκο. Ψάξε για ένα μικρό Tablao στην Triana ή τη Santa Cruz.
Για να κλείσεις τη μέρα σου, πήγαινε στο Metropol Parasol. Είναι η μεγαλύτερη ξύλινη κατασκευή στον κόσμο. Ανέβα στην οροφή την ώρα του ηλιοβασιλέματος. Θα δεις τη Σεβίλλη να απλώνεται στα πόδια σου, με τους πύργους των εκκλησιών να ξεπροβάλλουν ανάμεσα από τις στέγες, καθώς ο ουρανός παίρνει αποχρώσεις του πορτοκαλί και του μωβ.
Η Σεβίλλη δεν είναι απλώς ένας προορισμός στην ατζέντα σου. Ίσως είναι η υπενθύμιση εκείνη ότι η ζωή πρέπει να έχει χρώμα, γεύση και συναίσθημα. Είναι μια πόλη, η οποία σε προκαλεί να απολαύσεις τη στιγμή και να αφεθείς στη μαγεία της. Είτε είσαι λάτρης της ιστορίας, είτε καλοφαγάς, είτε απλώς ένας ταξιδιώτης, η Σεβίλλη θα σου δώσει αυτό το οποίο ζητάς. Και σίγουρα και κάτι παραπάνω σαν ταξιδιωτική εμπειρία.
Το ισπανικό διαμαντάκι σε περιμένει να το ανακαλύψεις. Και να είσαι σίγουρος πως, όταν φύγεις, ένα κομμάτι της καρδιάς σου θα μείνει για πάντα εκεί. Στα στενά της Santa Cruz και στις όχθες του Γουαδαλκιβίρ.
Συντάκτης: Μαριάννα Χατζή
