Article of the day: Η Ελένη Σωτηροπούλου μάς μιλά για αδιαφορία που φέρνει καψούρα. Δες εδώ!

sdhfjgh

Έχεις νιώσει ποτέ ότι δεν ανήκεις; Ούτε στις παρέες σου, ούτε στη γειτονιά σου αλλά ούτε και στην ίδια σου την πατρίδα. Ενώ μεγάλωσες εκεί, διαμορφώθηκες με τους παιδικούς σου φίλους, τώρα πια νιώθεις ξένος. Ακόμη και με το παιδικό σου δωμάτιο δε νιώθεις πια καμιά ταύτιση, σαν να μην έζησες ποτέ εκεί κι ας έχεις περάσει τα πιο καθοριστικά σου χρόνια μέσα σ’ αυτό το δωμάτιο.

Ίσως είναι λογικό, μεγαλώνεις κι αλλάζεις, γίνεσαι ένας διαφορετικός άνθρωπος, αποκτάς κι άλλες πτυχές. Ειδικά αν έφυγες για μεγάλο διάστημα στο εξωτερικό, είτε για Erasmus, είτε για εθελοντισμό ή για δουλειά, γυρνώντας παθαίνεις ένα πολιτισμικό σοκ. Οι προτεραιότητές σου έχουν επαναπροσδιοριστεί, οι σκέψεις σου είναι διαφορετικές, οι ανάγκες σου καινούριες και τα θέλω σου άλλα. Μια τέτοια εμπειρία σε γέμισε εικόνες, εξίταρε τις αισθήσεις σου και σε έπλασε. Ένιωσες για μια στιγμή πολίτης του κόσμου, ενδιαφέρθηκες για πράγματα που είναι εκτός της χώρας σου και γνώρισες ανθρώπους από διαφορετικές κουλτούρες που σου άνοιξαν τα μάτια για άλλα μέρη.

 

 

Κι έτσι, γυρνώντας στην πατρίδα σου, προσπαθείς να επικοινωνήσεις την αλλαγή που νιώθεις αλλά κανένας δε σε καταλαβαίνει Δε μιλάνε τη γλώσσα σου, αυτήν της ελευθερίας και της ανεξαρτησίας που πια έχεις υιοθετήσει. Όλα σου φαίνονται ίδια, οι γονείς σου, οι φίλοι σου, το σπίτι σου , αλλά εσύ δεν είσαι πια ίδιος και θέλεις να το φωνάξεις. Όμως, αντί να βρεις ανταπόκριση, η φωνή σου κάνει ηχώ στους τοίχους χωρίς αποτέλεσμα.

Είναι πιθανό γυρνώντας από ένα διάστημα στο εξωτερικό να πάθεις και μια μικρή κρίση ταυτότητας δημιουργώντας στο κεφάλι σου ερωτήσεις τύπου «ποιος είμαι πια και τι θέλω να κάνω στη ζωή μου, τι κατεύθυνση να πάρω και πού θέλω να φτάσω;». Μπορεί να βρεθείς να μην αντέχεις τη δουλειά που πριν φύγεις λάτρευες, ή να αισθάνεσαι απομονωμένος ενώ γύρω σου έχεις ανθρώπους να σε αγαπάνε. Να αισθάνεσαι πως δεν υπάρχει πια χώρος που να σου ανήκει και να σου ταιριάζει.

Φυσικά δε χρειάζεται να έχεις κάνει μια μεγάλη αλλαγή για να νιώθεις έτσι, μπορεί από πάντα να το ένιωθες αυτό, το αίσθημα του να μην ανήκεις κάπου. Να ένιωθες πάντα διαφορετικός απ’ τους άλλους, γιατί σκέφτεσαι διαφορετικά, έχεις διαφορετικές ανάγκες από τον στενό σου κύκλο κι άλλες ιδέες. Ή μπορεί να γνώρισες έναν άνθρωπο που να σου έκανε restart και να σου άνοιξε νέους ορίζοντες. Είναι εκπληκτικό, άλλωστε, πώς ένας μόνο άνθρωπος μπορεί να έχει τόση μεγάλη επιρροή πάνω σου και να σου αλλάξει τον μικρόκοσμό σου.

Όπως και να έχει, το σημαντικό είναι να κάνεις κάποια βήματα για να βρεις τον εαυτό σου και να φύγει αυτό το περίεργο αίσθημα που δημιουργεί κι έναν αποκλεισμό εσωτερικό. Αν και παραγωγικό συναίσθημα, ως έναν βαθμό, γιατί μπορεί να σε οδηγήσει σε επιλογές που θα ορίσουν περισσότερο την προσωπικότητά σου, αν δεν κάνεις κάτι για να το οριοθετήσεις, μπορεί να καταλήξεις χαμένος κι ανήμπορος. Υιοθέτησε τη στρατηγική ανακάλυψης που είχες όταν αποφάσισες να φύγεις και τώρα που γύρισες. Ψάξε για νέες εμπειρίες και δραστηριότητες που είναι πιο κοντά στις καινούριες σου προτιμήσεις. Βρες ανθρώπους που σου ξυπνάνε όλα τα ερεθίσματα που επιθυμείς, ανθρώπους ανοιχτούς, πολυταξιδεμένους και διαφορετικούς. Μην αφήνεις τον εαυτό σου να βαριέται και κάθε φορά που το εντοπίζεις, κινήσου προς άλλη οδό.

Δοκίμαζε νέα πράγματα μια στο τόσο, νέες γεύσεις, νέα μαγαζιά και περπάτα σε νέες γειτονιές για να γνωρίσεις και μια άλλη πλευρά της πόλης σου. Αλλά πάνω απ’ όλα μίλα ανοιχτά για τις σκέψεις σου, εξωτερίκευσε τα συναισθήματά σου στα σωστά άτομα και γράψε σε ένα χαρτί ό,τι νιώθεις πως είναι μπερδεμένο στο μυαλό σου χρησιμοποιώντας αυτόματη γραφή. Το ίδιο μπορεί να συμβεί και με ένα ημερολόγιο-βίντεο ή ένα μαγνητοφωνάκι. Βλέποντας, ακούγοντας και διαβάζοντας ξανά τα όσα σκέφτηκες, θα μπορέσεις να τα βάλεις σε σειρά και μέσα από συζήτηση ίσως βρεις και τι σε μπλοκάρει.

Είναι όμορφο ταξίδι αυτό του επαναπροσδιορισμού και της ενδοσκόπησης, με τελικό στόχο τη βαθύτερη αυτογνωσία. Δύσκολο και πιθανόν ατέλειωτο, μα όμορφο. Άλλωστε, τι καλύτερο αξίζει από το να βρούμε τον σκοπό μας σε αυτόν τον πλανήτη ή να μη σταματήσουμε την εξερεύνησή του;

Συντάκτης: Βίκυ Μήλιου
Επιμέλεια κειμένου: Γιοβάννα Κοντονικολάου