Υπάρχουν χωρισμοί που τους βλέπεις να έρχονται.
Καβγάδες.
Προδοσίες.
Ψέματα.
Απομακρύνσεις.
Και μετά υπάρχει κι αυτή η μία πρόταση.
«Δεν είμαι ερωτευμένος/η μαζί σου.»
Δεν φωνάζει.
Δεν προσβάλλει.
Δεν σε μειώνει.
Απλώς πέφτει πάνω σου σαν τσιμεντόλιθος.
Και το περίεργο είναι ότι συνήθως δεν έρχεται από έναν άγνωστο.
Έρχεται από κάποιον με τον οποίο μιλάτε κάθε μέρα.
Γελάτε.
Φλερτάρετε.
Κοιμάστε μαζί.
Κάνετε σχέδια για το Σαββατοκύριακο.
Στέλνετε memes.
Ξέρετε τι καφέ πίνει ο άλλος.
Έχετε φωτογραφίες μαζί.
Ίσως κάνετε και σ3ξ.
Κι όμως, μια μέρα ακούς αυτή τη φράση και ξαφνικά όλα όσα ζούσες αποκτούν άλλο νόημα.
Το πρώτο συναίσθημα δεν είναι η στενοχώρια.
Είναι η απορία.
“Πώς γίνεται; Αφού ήμασταν τόσο κοντά…”
Και μετά ξεκινάει το βaσανιστήριο.
Γυρίζεις πίσω όλες τις στιγμές.
Μήπως κατάλαβα λάθος;
Μήπως εκείνο το βλέμμα δεν σήμαινε τίποτα;
Μήπως εκείνη η αγκαλιά ήταν απλώς συνήθεια;
Μήπως τελικά ήμουν μόνο εγώ;
Το πιο δύσκολο, όμως, δεν είναι η απόρριψη.
Είναι όταν συνειδητοποιείς ότι ο άλλος μπορούσε να είναι δίπλα σου χωρίς να νιώθει αυτό που ένιωθες εσύ.
Και τότε αρχίζεις να διαπραγματεύεσαι με τον εαυτό σου.
“Αν ήμουν πιο όμορφη…”
“Αν δεν είχα πει εκείνο…”
“Αν ήμουν πιο χαλαρή…”
“Αν περίμενα λίγο ακόμα…”
Η αλήθεια όμως είναι σκληρή.
Ο έρωτας δεν γεννιέται από περισσότερη προσπάθεια.
Δεν εμφανίζεται επειδή κάποιος ήταν καλός, υπομονετικός ή διαθέσιμος.
Και αυτό πονάει γιατί δεν υπάρχει κάτι να διορθώσεις.
Δεν έχεις κάποιο κουμπί να πατήσεις.
Δεν έχεις κάποιο λάθος να διορθώσεις.
Απλώς βρίσκεσαι απέναντι σε μια αλήθεια που δεν διάλεξες.
Ξέρεις τι είναι το πιο παράξενο;
Ότι πολλές φορές δεν κλαις επειδή έχασες μια σχέση.
Κλαις επειδή έχασες την ιστορία που είχες γράψει στο μυαλό σου.
Το “ίσως”.
Το “κάποτε”.
Το “μπορεί”.
Και κάπου εκεί καταλαβαίνεις ότι το πιο γενναίο πράγμα δεν είναι να πείσεις κάποιον να σε ερωτευτεί.
Είναι να δεχτείς ότι δεν μπορείς.
Γιατί η αγάπη δεν ζητιέται.
Δεν διαπραγματεύεται.
Και σίγουρα δεν αποδεικνύεται.
Κι αν υπάρχει κάτι που αξίζει να θυμάσαι εκείνο το βράδυ που θα πέσεις για ύπνο με αυτή τη φράση να κάνει ηχώ στο κεφάλι σου, είναι αυτό:
Το ότι κάποιος δεν ερωτεύτηκε εσένα, δεν σημαίνει ότι δεν είσαι ερωτεύσιμη.
Σημαίνει μόνο ότι η καρδιά του δεν βρέθηκε στο ίδιο σημείο με τη δική σου.
Και όσο άδικο κι αν μοιάζει, αυτό δεν μειώνει ούτε την αξία σου ούτε την ικανότητά σου να αγαπάς.
Απλώς, μερικές φορές, δύο άνθρωποι μπορούν να είναι πολύ κοντά ο ένας στον άλλο και να βρίσκονται πολύ μακριά στον έρωτα.
Συντάκτης: Guest Pillowfighter
