Καλοκαιρινό βραδάκι του Ιούνη πίνοντας ένα δροσερό ποτό δίπλα στην θάλασσα και καθώς scrollάρω πέφτω πάνω στις ίδιες εικόνες, στις ίδιες συζητήσεις και στα ίδια avoidant μοτίβα του σύγχρονου πλέον ερωτισμού. Και ξέρετε τι συνειδητοποιώ; Πώς υπάρχει κάτι πολύ παράδοξο στις σύγχρονες πλέον σχέσεις. Γιατί ποτέ άλλοτε οι άνθρωποι δεν είχαν τόσους τρόπους να φλερτάρουν και ταυτόχρονα ποτέ δεν έμοιαζαν τόσο αποκομμένοι από την πραγματική οικειότητα.

Καταρχάς ζούμε σε μια εποχή που οι άνθρωποι έχουν μπερδέψει τον ερωτισμό με την εικόνα του. Το βλέπετε πιστεύω και εσείς όλο και πιο συχνά τριγύρω σας. Το φλερτ έγινε reactions με φωτιές στο Instagram, η επιβεβαίωση έγινε story views και η διεκδίκηση κάποιου μοιάζει πλέον περισσότερο με ένα «seen» που αργεί επίτηδες παρά με πραγματική επιθυμία.

Και το πιο παράδοξο -τουλάχιστον για εμένα- ενώ όλοι μιλάνε για χημεία, πάθος και attraction, στην πραγματικότητα όλο και περισσότεροι άνθρωποι ξεχνούν κάτι βασικό: ο ερωτισμός δεν χτίζεται μόνο μέσα στο σ3ξ αλλά χτίζεται κυρίως στις στιγμές που δεν έχουν στόχο να οδηγήσουν κάπου.

Εκεί λοιπόν έρχεται μια τόσο δα απλή, σχεδόν υποτιμημένη θα έλεγε κάποιος συνήθεια, όπως το να κάνουν δυο άνθρωποι μπάνιο μαζί. Και όχι, δεν μιλάω απαραίτητα για εκείνο ξέρετε, το κινηματογραφικό shower s#x που έχει παρουσιαστεί ως η απόλυτη φαντaσίωση, που για να είμαστε απολύτως ειλικρινείς μεταξύ μας, στις περισσότερες περιπτώσεις είναι άβολο, άτσαλο και αρκετά υπερεκτιμημένο.

Μιλάω όμως για κάτι πολύ πιο ουσιαστικό. Για δυο ανθρώπους που κλείνουν για λίγο τον έξω κόσμο και μοιράζονται μια στιγμή οικειότητας χωρίς περισπασμούς. Γιατί στην ουσία εκεί βρίσκεται η πραγματική σύνδεση. Το να κάνουν δυο άνθρωποι μπάνιο μαζί σημαίνει, αρχικά, ότι κατεβάζουν άμυνες και κυριολεκτικά και μεταφορικά. Δεν υπάρχουν ρούχα, δεν υπάρχουν social masks, δεν υπάρχουν τα φίλτρα που έχουμε μάθει να φοράμε στην καθημερινότητα. Υπάρχει απλώς η παρουσία. Και πολλές φορές σε μια σχέση, αυτό ακριβώς αρχίζει να λείπει πρώτο.
Σκεφτείτε πως όταν δυο άνθρωποι συνηθίζουν ο ένας τον άλλον, σταματούν να αγγίζονται χωρίς λόγο. Ξαφνικά και ύπουλα το άγγιγμα αποκτά σκοπό. Και αυτός ο σκοπός δεν είναι άλλος από μια προθέρμανση για σ3ξ ή κάτι που συμβαίνει μηχανικά μέσα στην ημέρα.

Αλλά μέσα σε ένα μπάνιο μπορεί να συμβεί κάτι διαφορετικό. Ο ένας λούζει το σώμα του άλλου, ένα χέρι ακουμπάει στον ώμο χωρίς να ζητάει κάτι και ταυτόχρονα υπάρχει εκείνη η ηρεμία του να είσαι κοντά σε κάποιον χωρίς να χρειάζεται να αποδείξεις τίποτα απολύτως. Και αυτό όσο παράξενο κι αν σας ακούγεται, δημιουργεί βαθύτερη ερωτική σύνδεση από πολλά πράγματα που θεωρούμε «s#xy»!

Γιατί το γράφω, το φωνάζω και το δηλώνω πως ο πραγματικός ερωτισμός δεν είναι η πρόκληση προς όλους και προς πάσα κατεύθυνση. Δεν είναι να ανεβάζεις μια φωτογραφία με κύριο σκοπό το validation από αγνώστους, ούτε να στέλνεις φωτιές κάτω από stories ανθρώπων που στην πραγματικότητα δεν σε ενδιαφέρουν αρκετά ώστε να τους διεκδικήσεις ουσιαστικά. Όλα αυτά είναι εύκολα και όλα αυτά είναι η ψευδαίσθηση του σύγχρονου φλερτ.
Μια γρήγορη δόση επιβεβαίωσης που δεν απαιτεί κανένα πραγματικό συναισθηματικό ρίσκο. Το δύσκολο όμως είναι αλλού. Το δύσκολο είναι να κοιτάς τον άνθρωπό σου ή τον άνθρωπο που σου αρέσει πραγματικά και ουσιαστικά μέσα στην πιο απλή, αφιλτράριστη στιγμή του και να συνεχίζεις να τον θέλεις, να συνεχίζεις να τον ανακαλύπτεις και να συνεχίζεις να τον ψάχνεις. Να δημιουργείς intimacy χωρίς να χρειάζεται να το ντύσεις με εντυπωσιακές κινήσεις. Γιατί το intimacy δεν είναι πάντα θορυβώδες.

Ξέρετε καμιά φορά είναι απλώς δυο άνθρωποι που μέσα σε ατμούς μιλάνε για την ημέρα τους ενώ το νερό τρέχει πάνω τους. Μπορεί να ακούγεται μικρό, όμως πιστέψτε με δεν είναι.Έρευνες εδώ και χρόνια δείχνουν πως η σωματική επαφή χωρίς σ3ξουαλικό σκοπό αυξάνει το αίσθημα σύνδεσης ανάμεσα στους συντρόφους. Ο εγκέφαλος αντιλαμβάνεται την ήρεμη επαφή σαν ασφάλεια και η ασφάλεια είναι συχνά -κακά τα ψέματα- το πιο δυνατό αφρ0δισιακό μέσα σε μια σχέση που κρατάει. Γιατί όταν νιώθεις ασφαλής με κάποιον/α, μπορείς να αφεθείς πραγματικά και εκεί ακριβώς να θυμάστε, ξεκινάει το πάθος που έχει διάρκεια.

Στην εποχή λοιπόν του fast dating, των talking stages που δεν οδηγούν πουθενά και της κουλτούρας που μας έμαθε ότι το να δείχνεις διαθέσιμος είναι αδυναμία, έχουμε ξεχάσει την δύναμη της απλότητας. Ένα κοινό ντους δεν είναι απλώς μια cute συνήθεια ζευγαριών που έχουν αδελφοποιηθεί -γιατί οι απόψεις σήμερα έχουν φτάσει μέχρι εκεί- αλλά είναι μια υπενθύμιση. Είναι η υπενθύμιση ότι η επιθυμία δεν γεννιέται μόνο από την ένταση αλλά και από την τρυφερότητα, από τη συνήθεια να μοιράζεσαι χώρο, από την επιλογή να είσαι πραγματικά παρών.

Ίσως τελικά ο ερωτισμός να μην βρίσκεται ρε παιδιά σε όλα αυτά που έχουμε μάθει να θεωρούμε s#xy αλλά να βρίσκεται πολύ περισσότερο στις ήσυχες στιγμές που δεν βλέπει κανείς. Γιατί ανάμεσα σε ένα ανούσιο DM,ένα emoji φωτιάς και μια ακόμη επιφανειακή διαδικτυακή αλληλεπίδραση, υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που επιλέγουν να χτίζουν κάτι αληθινό. Και καμιά φορά, αυτό ξεκινάει τόσο απλά όσο δυο σώματα κάτω από το ίδιο ζεστό νερό.

ΥΓ. Μην μπερδεύετε ποτέ την προσοχή που ζητάει κάποιος από όλους με την οικειότητα που χτίζει κάποιος με έναν μόνο άνθρωπο.

Συντάκτης: Φραγκούλα Χατζηαγόρου
Επιμέλεια κειμένου: Αγγελική Θεοχαρίδη