d284

Μέχρι τα δεκαοχτώ σου χρόνια είσαι κάτω από την εποπτεία, φροντίδα και ανατροφή των γονιών σου. Οι εκφράσεις που ακούς, επαναλαμβάνονται και αντηχούν στα αυτιά σου, είναι, πήγαινε να διαβάσεις, έλα να φας, αν δεν κάνεις τα μαθήματά σου δε θα βγεις έξω, κλείσε την τηλεόραση και πήγαινε για ύπνο. Και αν καμιά φορά, τσακωθείς με τον καλύτερό σου φίλο, ή χωρίσεις με τον εφηβικό σου  έρωτα και κλάψεις με λυγμούς, οι γονείς σου θα τρέξουν πλάι σου, να σου σκουπίσουν τα δάκρυα, στηρίζοντάς σε και  βοηθώντας σε να το ξεπεράσεις.

Πιθανό ο πρώτος προσωπικός αγώνας που δίνεις να είναι οι Πανελλήνιες, όπου εκεί έρχεσαι αντιμέτωπος με τον προσωπικό σου Γολγοθά. Η πρόκληση είναι μεγάλη. Καλείσαι να εξασφαλίσεις μία θέση στο Πανεπιστήμιο. Να ξεπεράσεις τον εαυτό σου, τα περσινά σου όρια, να γράψεις όσο καλύτερα μπορείς και να εξασφαλίσεις αυτή την πολυπόθητη μία θέση. Για όλα τα άνω προετοιμάζεσαι καιρό, εκπαιδεύεσαι κι έχεις συμμάχους πλάι σου. Υπάρχει κάτι όμως που κανείς δε σου έχει πει στην ανήλικη ζωή σου. Αυτό που κανείς δε σου τόνισε εξ αρχής είναι ότι για την επιτυχία σου, για την επίτευξη των στόχων σου, δεν αρκεί ο ένας αγώνας που θα δώσεις για την εισαγωγή σου στο Πανεπιστήμιο. Αυτό ήταν μόνο μια αρχή. Η αλήθεια, όμως, είναι ότι θα δώσεις πολλούς προσωπικούς αγώνες, και τις πλείστες φορές χωρίς καμία βοήθεια.

Γιατί αν δεν πιέσεις, αν δε σπρώξεις εσύ, μόνος σου, τον εαυτό σου, δε θα το κάνει κανείς για σένα. Εσύ είσαι υπεύθυνος για την ευτυχία σου. Κανείς άλλος. Μόνο εσύ ενδιαφέρεσαι τόσο πολύ γι’ αυτό που θες να γίνεις στη ζωή σου. Εσύ γουστάρεις λόγου χάρη να γίνεις μηχανικός κι εσύ θα το κάνεις να έρθει σε σένα. Εσύ θα διαβάζεις νυχθημερόν, θα ιδρώνεις κάθε φορά που εξετάζεσαι και θα κοπιάσεις πολύ μέχρι να τα καταφέρεις. Και στην ενήλικη πια καθημερινότητά σου κανείς δε θα σου πει «κλείσε την τηλεόραση, πήγαινε για τρέξιμο, στρώσου να διαβάσεις». Είσαι υπεύθυνος, υπόλογος στον εαυτό σου για το πώς θα διαχειριστείς «σωστά» το χρόνο σου.

Τυχερός θα είσαι αν έχεις τη στήριξη και των γονιών σου και των φίλων σου. Παρ’ όλ’ αυτά αν αντιληφθείς ότι μόνο εσύ μπορείς να προωθήσεις τον εαυτό σου προς το μονοπάτι σου, καθώς, εσύ θα διαβάζεις για τον εαυτό σου, εσύ θα πας να ζητήσεις δουλειά, εσύ θα δουλέψεις για να βγάλεις τα προς το ζην, θα φθάσεις κάποια στιγμή να έχεις στη ζωή σου επιτεύγματα τα οποία θα σε κάνουν πολύ περήφανο. Χωρίς να το καταλάβεις, θα έρθει ως φυσικό επακόλουθο της προσπάθειάς σου. Είναι ανώφελο να περιμένεις από τους άλλους ανθρώπους, από την ίδια τη ζωή, να κάνουν πράγματα για σένα και να τρέφεις αυταπάτες. Και μπορεί να σου φαίνεται άδικο, όμως  τώρα πια εσύ είσαι ο γονιός του εαυτού σου. Όσο πιο γρήγορα το καταλάβεις, τόσο πιο γρήγορα θα δράσεις για να κάνεις κάτι.

Μην τρομάζεις, μη φοβάσαι στην ιδέα ότι δε θα καταφέρεις να φθάσεις στην αυτοπραγμάτωσή σου ή δεν ξέρεις τον τρόπο, πώς να το κάνεις. Έχεις ένα ισχυρό όπλο μαζί σου. Κι αυτό είναι το ένστικτό σου, δείχνοντάς σου τη δεδομένη στιγμή πώς νιώθεις, θα παίρνεις κάθε φορά και τις αποφάσεις σου. Τις δικές σου αποφάσεις! Ίσως γι’ αυτό τελικά να μη μαθαίνουμε όλα τα μυστικά της επιτυχίας. Γιατί από ένα σημείο και μετά, είναι μόνο και ξεκάθαρα προσωπική μας υπόθεση.

Συντάκτης: Λουκία Κουμπαρή
Επιμέλεια κειμένου: Γιοβάννα Κοντονικολάου

Κάνε σχόλιο!

Έχεις κάποια ιδέα για άρθρο;

Μπορείς να μας προτείνεις ένα θέμα που θα ήθελες να διαβάσεις σε κάποιο απ' τα επόμενα άρθρα μας!