Η Ελένη Βαλαβάνη μιλάει για τον εθισμό στον πόνο. Δες όλο το άρθρο εδώ!

poly140

Καταρχάς θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι σε αυτό το σημείο. Δε χρειάζεται να είσαι πράκτορας της FBI, να έχεις άκρες στην Interpol ή προσωπική σχέση με τον Zuckerberg, για να είσαι σε θέση να παρατηρήσεις ένα πράσινο φωσφορούχο κυκλάκι δίπλα απ’ το όνομα κάποιου στο messenger. Ούτε καμιά διάνοια για να καταλάβεις τι σημαίνει αυτό -ειδικά όταν βρίσκεται σε μια στήλη με τίτλο «Ενεργοί». Κι αφού το ξεδιαλύναμε αυτό το ζήτημα, μπορούμε πλέον να συνεχίσουμε παρακάτω.

Για ποιον ακριβώς το λόγο, τότε, νομίζετε ότι μας κοροϊδεύετε όταν ό,τι κάνετε το κάνετε μπροστά στα μούτρα μας; Δηλαδή, με το που μας πετάτε αυτό το «καληνύχτα» πιστεύετε ότι ξεμπερδέψατε με την πάρτη μας για το υπόλοιπο της βραδιάς κι ότι μπορείτε ανενόχλητοι να κόψετε κουβέντες με άλλους -προφανώς πιο επιθυμητούς; Καλά, δε νιώθετε ούτε ίχνος ντροπής που μας γράφετε φάτσα φόρα; Ούτε καν τόσο λίγο, που να σας περάσει απ’ το μυαλό να μεταφερθείτε σε κάποιο άλλο μέσο κοινωνικής δικτύωσης, να συνεχίσετε από εκεί που μείνατε; Δόξα το Θεό, τόσα υπάρχουν που κάνουν ακριβώς την ίδια δουλειά.

Αλλά όχι, εσείς! Παίζετε με τα νεύρα και την υπομονή μας, καθώς περιμένουμε απ’ την πράσινη επισήμανση να δώσει τη θέση της στο «1 λεπτό πριν». Άντε το πρώτο πεντάλεπτο να κατηγορήσουμε τη σύνδεση ότι και καλά άργησε να μεταφέρει το σήμα. Το επόμενο πεντάλεπτο ίσως να χαζεύετε κάτι πριν να σας πάρει ο ύπνος. Αλλά όχι και δεκαπέντε λεπτά μετά. Αυτό δε λέγεται «καληνύχτα», αδελφέ μου! Αυτό έχει άλλο όνομα, που ξεκινά από «α» και τελειώνει σε «ναισθησία».

Κι όταν επιτέλους εμφανίζεται η πολυπόθητη φράση και σκεφτόμαστε ότι παραλίγο γλυτώσαμε το εγκεφαλικό, δεν προλαβαίνει να ησυχάσει το νευρικό μας σύστημα και τσουπ, να σου πάλι μέσα ο ύποπτος. Τότε είναι που σκεφτόμαστε πόσο απέραντο μπορεί να είναι το θράσος μερικών ανθρώπων.

Αγαπητοί αδιάφοροι αυτού του κόσμου που είχαμε την ατυχία να γνωρίσουμε και την ακόμη μεγαλύτερη μαλάκυνση να έχουμε την επιθυμία να συναναστραφούμε μαζί σας, αφομοιώστε πλήρως το κοινωνικό μήνυμα που ακολουθεί. Αν σας κουράζει τόσο πολύ η κουβέντα μαζί μας, μπορείτε απλώς να μας το πείτε. Όχι ότι δεν το καταλαβαίνουμε, δηλαδή, όταν συνεχίζετε ανεμπόδιστα τη διαδικτυακή σας δραστηριότητά, αφού μας βγάλετε απ’ τα πόδια σας. Όμως, το άλλο σενάριο εξακολουθεί να αποτελεί την πιο ειλικρινή κι έντιμη επιλογή. Δε συμφωνείτε;

Οπότε, την επόμενη φορά που δε θα διστάσετε να κάνετε κάτι παρόμοιο, ας σας περάσει απ’ το μυαλό ότι ίσως το μικρό αυτό ψέμα που λέτε σε εκείνον τον άνθρωπο –που σε εσάς είναι αδιάφορος– μπορεί να σημαίνει πιο πολλά από όσα νομίζετε. Ότι ίσως τον καθηλώνετε μπροστά από μια οθόνη, να μετρά τα λεπτά και να διερωτάται τι είπε ή τι έκανε που σας ενόχλησε. Ότι εν τέλει, αγνοείτε το χρόνο που ήθελε να διαθέσει σε εσάς κι υποτιμάτε την προσωπικότητά του. Την προσωπικότητα αυτού που ουσιαστικά εκτιμάει τη δική σας λίγο παραπάνω απ’ τους υπόλοιπους.

 

Συντάκτης: Ελένη Σιήμη
Επιμέλεια κειμένου: Πωλίνα Πανέρη