Article of the day: Πώς θα είναι ο Δεκέμβριος για κάθε ζώδιο; Διάβασε εδώ.

paneri523

Τους φίλους σου τους επιλέγεις ο ίδιος ξεχωρίζοντας ορισμένους ανθρώπους μέσα στο πλήθος και τους τοποθετείς –συνήθως κατόπιν συνεννοήσεως κι αμοιβαίας συμπάθειας–  σ’ ένα διαφορετικό αρχείο στην επιφάνεια εργασίας του μυαλού σου.

Έπειτα από έρευνα, μελέτη, αμέτρητους καφέδες κι ατελείωτες συζητήσεις φιλτράρονται ξανά, διπλοτσεκάρονται κι είτε παίρνουν προαγωγή και περνούν στους εκλεκτούς είτε υποβιβάζονται και χρίζονται απλοί γνωστοί.

Το ενδιαφέρον εστιάζεται στους εκλεκτούς μιας κι αυτομάτως ξεκινά η σχέση σας, η οποία προμηνύεται γεμάτη σκαμπανεβάσματα αλλά κι έτοιμη να αντιμετωπίσει καλά στημένα εμπόδια. Ένα μεγάλο μέρος της μέρας το περνάτε μαζί, σχολιάζοντας κι αναλύοντας τα πάντα. Από το τι έκανε και τι είπε ο ανυπόφορος συνάδερφος μέχρι τι θα γίνει επιτέλους με το μωρό που σε περιτριγυρίζει.

Μέσα στο μοναχικό αρχείο των εκλεκτών, όπου σπάνια βρίσκονται πάνω από ένα-δυο ονόματα, ο τίτλος του «κολλητού» δε θ’ αργήσει να μπει καθώς μετά από τη δοκιμαστική περίοδο, έχετε έρθει αρκετά κοντά κι αισθάνεσαι πως έχεις βρει έναν άνθρωπο να σε βοηθάει και να σε νοιάζεται σε φιλικό επίπεδο. Θα είσαι ο πρώτος στον οποίο θα τηλεφωνήσει όταν το πρόσωπο τον χωρίσει και φυσικά νιώθει κι εκείνος ξεχωριστός καθώς είναι ο μόνος που γνωρίζει καλά κρυμμένα μυστικά σου.

Η φιλία σας είναι δυνατή, καθαρή και δίκαιη. Το σύμφωνο αμοιβαίας φιλίας έχει υπογραφεί κι επίσημα και παρέα σχεδιάζετε πόσες γάτες θα φροντίζετε όταν τα χρόνια σας περάσουν. Κι έρχεται σε ανύποπτη –ίσως– στιγμή η λύση του «συμβολαίου». Κάποιες φορές είναι φυσικό επακόλουθο, διότι καταστάσεις κι άνθρωποι δε μένουν στάσιμοι. Εξελίσσονται, αλλάζουν, απαιτούν, αδιαφορούν κι έρχεται η αναπόφευκτη ρήξη.

Ποιος μπορεί να καταδικάσει αυτήν την ενέργεια; Κανείς. Δεν είναι το αποτέλεσμα αυτό που ενοχλεί αλλά οι λόγοι που οδήγησαν σ’ αυτό. Και συνήθως απέχουν έτη φωτός από την αθωότητα. Όταν το στήριγμα που επέλεξες μετά από πολλές δοκιμασίες, γνωρίσει και εφαρμόσει την έννοια της προδοσίας, ο κατήφορος ξεκινάει και δε σταματάει μέχρι να πιάσει πάτο.

Θα διαισθανθείς αμέσως την αλλαγή και θα σου παρουσιαστεί ένα άγνωστο –μέχρι τότε– πρόσωπο. Όταν το «εγώ» αναρριχάται στην κορυφή της πυραμίδας η λέξη «φιλία» εκθρονίζεται με βίαιο τρόπο.

Θα περάσεις ατελείωτα βράδια ψάχνοντας να βρεις τι έχει συμβεί πραγματικά και θα αναρωτιέσαι αν τελικά η φαντασία σου καλπάζει. Την αλήθεια την ξέρεις από την αρχή, αλλά αρνείσαι να τη παραδεχτείς κι επιμένεις να ψάχνεις λόγους, αιτίες κι αποδείξεις. Και θα έρθουν όλα. Μπορεί ν’ αργήσουν αλλά θα έρθουν. Δεν μπορείς πια να αγνοείς όσα βλέπεις κι από την κορυφή του βάθρου ο κολλητός γκρεμοτσακίζεται στα τάρταρα.

Η διαχείριση της κατάστασης είναι καθαρά υποκειμενική και το αποτέλεσμα ένα και μη αναστρέψιμο. Η λέξη «enemy» για κάποιο περίεργο λόγο –πέραν της σημασίας της– πάντα σου άρεσε. Την πρόφερες ως άλλος πρωταγωνιστής χολιγουντιανής ταινίας κι ήρθε πλέον η στιγμή να τη χρησιμοποιήσεις με όλη τη σημασία της –και λιγότερο θεατρινισμό– για το μέχρι τότε πρόσωπο που θεωρούσες αδερφικό φίλο.

Ο τίτλος «χειρότερος εχθρός» έρχεται και μπαστακώνεται με το ίδιο θράσος της προδοσίας κι η ταμπέλα δε θα πέσει όσα χρόνια κι αν περάσουν. Από τη στιγμή που ο νέος τίτλος θα πάρει θέση δεν είναι δύσκολη η αποδοχή του κι η συνέχιση των κανονικών ρυθμών της ζωής.

Το δύσκολο είναι μέχρι να φτάσεις στο σημείο να το αποδεχτείς. Να εντοπίσεις τη ρωγμή και να ανοίξεις τα μάτια σου τη στιγμή της κατάρρευσης της «μεγάλης αυτοκρατορίας». Το κακό θα είναι δέκα φορές χειρότερο αν εθελοτυφλείς.

Θα φας χαστούκι από την αλήθεια και θα ξυπνήσεις. Θα έρθουν στο φως και θα εξηγηθούν παλιές καταστάσεις που προσπέρασες και λόγια που δεν άκουσες. Θα τα βάλεις με τον εαυτό σου που εμπιστεύτηκες και «κόλλησες» με έναν άνθρωπο εγωιστή, πονηρό και διπρόσωπο.

Αυτοί οι άνθρωποι όμως ξέρουν να κρύβονται καλά. Έχουν μια ζηλευτή συλλογή από μάσκες που τις αλλάζουν σαν τα πουκάμισα, εναρμονίζονται με το περιβάλλον γύρω τους κι αφού ικανοποιηθούν βγάζουν το προσωπείο κι είναι απλά ο εαυτός τους.

Μη θυμώνεις με την πάρτη σου. Μαθήματα ζωής κι εμπειρίες. Αλλά για πες μου. Τι πονάει περισσότερο; Η έλλειψη του «φίλου» ή η προδοσία του;

 

Επιμέλεια Κειμένου Ελεονόρας Κοκκίνη: Πωλίνα Πανέρη

Συντάκτης: Ελεονόρα Κοκκίνη