never-walk-alone

Το βράδυ της 28ης Μαΐου του 2022, οι απανταχού ποδοσφαιρόφιλοι έζησαν την κορύφωση του πάθους τους. Παρακολούθησαν τον 30ο τελικό του UEFA Champion’ s League, μεταξύ των ομάδων της Liverpool και της Real Madrid. Για την ιστορία, το τρόπαιο πήγε στην Ισπανία, καθώς η Real κέρδισε τον αγώνα με σκορ 0-1. Παρά την πίκρα των Άγγλων, εκεί στην κόκκινη κερκίδα, ακούστηκε για άλλη μια φορά ο ύμνος της Liverpool, το τραγούδι «Never walk alone». Ένα τραγούδι που υιοθέτησαν οι οπαδοί της ομάδας, για να εκφράσουν την πίστη τους σε αυτή. Ποια όμως είναι η ιστορία του τραγουδιού και πώς συνδέθηκε με τη θρυλική ομάδα της Αγγλίας;

Όταν γραφόταν το «Never walk alone», κανένας δε θα μπορούσε να φανταστεί τη σύνδεση αυτή. Το τραγούδι γράφτηκε πολλά χρόνια πριν και συγκεκριμένα κάπου εκεί στη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν η Ευρώπη προσπαθούσε να ορθοποδήσει ξανά και να αφήσει πίσω της τη μαύρη αυτή σελίδα. Τον Απρίλιο του 1945, στο Broadway, ανέβαινε η μουσικοχορευτική παράσταση Carousel σε σκηνοθεσία των Richard Rodgers και  Oscar Hammerstein τον Απρίλιο του 1945. Μες στα τραγούδια που ακούστηκαν στο έργο ήταν και το «Never walk alone». Οι στίχοι του αποτελούσαν μια ωδή στην πίστη και την αφοσίωση. Μια συμπαράσταση προς τον κάθε άνθρωπο, που περνούσε τον δικό του πόνο. Άλλωστε ο ίδιος ο Rodgers, όταν εμπνεύστηκε τους στίχους, βίωνε το δικό του προσωπικό δράμα. Είχε χάσει τον καλύτερό του φίλο και έγραψε τους στίχους την ημέρα της κηδείας.

Το τραγούδι ξεχώρισε από όλα τα άλλα στα οποία επένδυσε μουσικά το musical. Από την πρώτη του εκτέλεση και μετά ερμηνεύτηκε από πολλούς και σπουδαίους καλλιτέχνες, όπως ο Frank Sinatra, ο Elvis Presley, ο Bob Dylan, αλλά και οι τρεις μεγαλύτεροι τενόροι όλων των εποχών οι Luciano Pavarotti, Jose Carreras και Placido Domingos. Μέχρι που φτάνουμε στο 1963. Μια βρετανική μπάντα από το Liverpool, διασκευάζει και αυτή με τη σειρά της το «Never walk alone». Επρόκειτο για τους Gerry and the Peacemakers. Να υπενθυμίσουμε εδώ πως το Liverpool, είχε πάντα μεγάλη μουσική παράδοση. Μετά τη νούμερο 1 μπάντα όλων των εποχών που έβγαλε η πόλη αυτή και φυσικά μιλάμε για τους Beatles, σίγουρα η δεύτερη μεγαλύτερη ήταν οι Gerry and the Peacemakers. Στο άλμπουμ τους «How Do You Like It?», που ηχογραφήθηκε τη χρονιά εκείνη, συμπεριλήφθηκε και η δική τους διασκευή του κομματιού και ήταν αυτή που το έκανε ευρέως γνωστό και δημοφιλές. Το τραγούδι έμεινε στην κορυφή των charts για τέσσερις συνεχόμενες εβδομάδες.

Και σε αυτό το σημείο της ιστορίας, μπαίνει η ποδοσφαιρική ομάδα της Liverpool. Στο Anfield, την έδρα της ομάδας, εκείνη την εποχή γινόταν κάτι πρωτοποριακό για την εποχή εκείνη. Ήταν από τα πρώτα γήπεδα που είχαν μπει μικροφωνικές εγκαταστάσεις και πριν την έναρξη του κάθε αγώνα, ακούγονταν τα top 10 της εβδομάδας. Οι οπαδοί λάτρεψαν το «Never walk alone» και όλοι εν χορώ το τραγουδούσαν, όποτε αυτό ακουγόταν από τα μεγάφωνα. Όταν κάποτε το τραγούδι, έπεσε από τη δεκάδα και δεν ακούστηκε στο γήπεδο, όσοι ήταν στην κερκίδα, περήφανοι για την ομάδα τους αλλά και την μπάντα τους, άρχισαν να το τραγουδούν με αυθορμητισμό αλλά και συγκίνηση. Το «Never walk alone», είχε γίνει πλέον ο ύμνος της ομάδας που τη συνόδευε και τη συνοδεύει σε κάθε της στιγμή. Ευχάριστη και δυσάρεστη.

Πραγματικά, δεν έχω να πω κάτι αντί επιλόγου. Απλά, μια προτροπή προς εσένα που διαβάζεις αυτό το άρθρο:

«When you walk through a storm
Hold your head up high
And don’t be afraid of the dark
At the end of a storm
There’s a golden sky
And the sweet silver song of a lark»…

Θέλουμε και τη δική σου άποψη!

Στείλε το άρθρο σου στο info@pillowfights.gr και μπες στη μεγαλύτερη αρθρογραφική ομάδα!

Μάθε περισσότερα ΕΔΩ!

Συντάκτης: Δημήτρης Ευσταθιάδης
Επιμέλεια κειμένου: Ζηνοβία Τσαρτσίδου