%cf%89%cf%86%ce%b3%ce%b2%ce%b7%ce%bd

«Ένας έρωτας που αγγίζει τα όρια της τρέλας». Μην το διαβάσετε και απλώς συμφωνήσετε τόσο ελαφρά τη καρδία. Γιατί η φράση αυτή μπορεί στους περισσότερους από μας να είναι μια έκφραση που τη χρησιμοποιούμε στη ζωή μας θέλοντας να δείξουμε το μέγεθος του έρωτά μας, αλλά για κάποιους έχει κυριολεκτική έννοια. Και ναι, ο έρωτας μάς τρελαίνει. Μας συνθλίβει. Και μπορεί οι επιστήμονες να έχουν αναπτύξει αιτιολογημένες θεωρίες για την επίδραση του έρωτα στον εγκέφαλό μας, αλλά υπάρχει κι εκείνη η άλλη πλευρά που δεν αντιλαμβάνεται τον έρωτα ως λουλούδια, ηλιοβασιλέματα και happy end, αλλά με πάθος τρελό κι ακραίο, εξαρτημένο και επικίνδυνο. Καλώς ήρθατε στον κόσμο κάποιου που ερωτεύεται με οριακή διαταραχή.

Ένας υπερβολικός έρωτας. Μια σχέση που παλεύει σε οριακές γραμμές. Σε τεντωμένες ισορροπίες και σχοινιά. Αγάπη και πάθος, εγκατάλειψη και θρυμμάτισμα. Το ναδίρ και το ζενίθ των συναισθημάτων. Μια σχέση στην οποία δεν υπάρχει θύτης και θύμα. Και οι δυο εξαντλούνται. Ο ένας ζει τον πόνο κι ο άλλος προσπαθεί να δικαιολογήσει, να καταλάβει. Κάποιες φορές σ’ αυτές τις σχέσεις -συνήθως στην αρχή- αντιλαμβάνεσαι πως ίσως είναι τόσο διαφορετικές και μοναδικές με ό,τι έχεις ζήσει μέχρι τώρα καθώς είναι παθιασμένες από την αρχή. Τίποτα δεν είναι σε νηνεμία.

Ο έρωτας ενός ατόμου με οριακή διαταραχή έχει πάντα μια ανασφάλεια. Ζήλιες, θυμό, εξουσία και απόλυτο έλεγχο. Χωρισμούς που γίνονται για τον πιο απλό και ίσως μη κατανοητό πολλές φορές λόγο για τον σύντροφό τους. Μαύρα, άσπρα όλα. Τα συναισθήματα και οι διαθέσεις αλλάζουν αστραπιαία ακόμη και μέσα στη μέρα. Κι έτσι, ενώ τη μια στιγμή κυριαρχεί η εξιδανίκευση, την επόμενη κατεβάζουν τα πάντα στα τάρταρα. Τα συναισθήματα εναλλάσσονται ανάλογα με τη δική τους καλή ή κακή κατάσταση.

Το «σ’ αγαπώ» τους έχει τόση φωνή και τόσο πάθος που όμοιό του θα δυσκολευτεί να ζήσει κάποιος. Κι αυτό γιατί στα μάτια τους έχουν θεοποιήσει το σύντροφό τους. Κι εδώ είναι η παγίδα. Τα συναισθήματα είναι τόσο αντιφατικά που η απομυθοποίηση πάει χέρι-χέρι με το «σ’ αγαπώ». Και φυσικά μεταφράζεται σαν «σε μισώ». Το άλλο άκρο της απόλυτης αγάπης. Και για τους ανθρώπους αυτούς μπορεί να γίνει χωρίς αφορμή ή ακόμη και για τον πιο ασήμαντο λόγο.

Οι «οριακοί» του έρωτα νιώθουν τον φόβο της εγκατάλειψης του συντρόφου τους πιο έντονα από όλους μας. Εκφράζουν θυμό και οργή και παλεύουν με την αντίθετη όψη της δήλωσης του συντρόφου τους πως ήρθε για να μείνει. Εκεί δεν αντέχουν την υπερβολική οικειότητα. Ένας φαύλος κύκλος συναισθημάτων.

Λατρεύουν να δημιουργούν εξαρτήσεις. Δεν αντέχουν το χωριστά και δέχονται μόνο το μαζί. Αυτό το μαζί όμως το «ξεζουμίζουν» καθώς θέλουν να χτίσουν εμπιστοσύνη την οποία αναιρούν με το παραμικρό. Τα δείγματα που ζητάν για να επιβεβαιώσουν την εμπιστοσύνη του άλλου είναι τρελών απαιτήσεων, τόσο που ο σύντροφός τους δυσκολεύεται να αντέξει.  Το ζητούμενο της σταθερότητας που ψάχνουν τις περισσότερες φορές είναι δείγμα προδιαγραφών για την επιλογή συντρόφου. Τέλειος σύντροφος λοιπόν ένας κλώνος τους.

Σ’ αυτές τις σχέσεις ερωτικής οριακής διαταραχής το αποτέλεσμα είναι εξοντωτικό και για τους δύο. Και ενώ ο ένας είναι πάσχων, ο άλλος καταλήγει φροντιστής του χωρίς να το καταλάβει. Άλλωστε η τέλεια χειραγώγηση γίνεται επίσης με αργά αλλά πειστικά βήματα. Θα ακούσετε πολλές φορές από το στόμα τους να λένε «έχω εσένα», «είσαι ό,τι πιο πολύτιμο έχω στη ζωή μου». Όσο συχνά θα ακούσετε «είσαι καλά;».

Κι αν ο δρόμος σας φέρει να ερωτευτείτε έναν τέτοιο άνθρωπο, μην κατηγορήσετε τον εαυτό σας για την πορεία της σχέσης σας. Ίσως δε θα καταλάβετε καν πώς φτάσατε να νομίζετε πως χάνετε και τον δικό σας εαυτό. Στις σχέσεις μοιράζεσαι, δίνεσαι, χαρίζεσαι. Δεν καταστρέφεσαι. Είναι δύσκολο αλλά παλέψτε να βάλετε όρια. Δε θα μπορέσετε ποτέ μόνοι σας να δώσετε τη λύση σ’ αυτούς τους ανθρώπους. Τα προσωπικά τους κατηγορώ και οι συγνώμες στο τέλος θα σας πνίξουν.

Οι «οριακοί» του έρωτα έχουν ένα μαγικό χάρισμα. Όταν είναι καλά, είναι η μαγεία του έρωτα προσωποποιημένη. Μάγοι και μάγισσες που μπορούν να σε κάνουν να αναρωτηθείτε πως οτιδήποτε άσχημο και να ζήσετε μαζί τους, δε θα είναι ποτέ τόσο ικανό να υπερνικήσει αυτό τους το χάρισμα. Κι εκεί είναι που έχεις βρει την απόλυτη δικαιολογία να μείνεις. Ζώντας στη μαύρη τρύπα μιας οριακής αγάπης που τελικά μόνο αυτή δεν ξέρει πως είναι οριακή.

Συντάκτης: Ταρασία Γεωργιάδου
Επιμέλεια κειμένου: Γιοβάννα Κοντονικολάου