Υπάρχει μια θεωρία που λέει πως η έντονη έλξη ή ο θαυμασμός για έναν άνθρωπο συνήθως διατηρείται μέχρι περίπου τέσσερις μήνες. Αν το συναίσθημα συνεχίζει να υπάρχει και μετά από αυτό το διάστημα, τότε ίσως έχει αρχίσει να μετατρέπεται σε κάτι βαθύτερο. Φυσικά, δεν πρόκειται για έναν αυστηρό κανόνα. Δεν υπάρχει ημερολόγιο που θα σου ανακοινώσει ότι σήμερα ο ενθουσιασμός τελείωσε και ξεκίνησε η αγάπη, αλλά είναι σίγουρα μια ενδιαφέρουσα σκέψη που αξίζει να εξερευνήσεις.
Στην αρχή μιας γνωριμίας, ο εγκέφαλός σου λειτουργεί διαφορετικά. Οι ορμόνες της ευχαρίστησης και της ανταμοιβής βρίσκονται στα ύψη. Νιώθεις ενέργεια, ενθουσιασμό και μια έντονη επιθυμία να γνωρίσεις καλύτερα τον άλλο άνθρωπο. Συχνά, χωρίς να το καταλαβαίνεις, συμπληρώνεις μόνος σου τα κενά. Βλέπεις κυρίως όσα σου αρέσουν και παραβλέπεις όσα ίσως σε δυσκόλευαν σε μια πιο ώριμη φάση της σχέσης. Αυτό δεν σημαίνει ότι τα συναισθήματά σου δεν είναι αληθινά. Είναι αληθινά, απλώς βασίζονται περισσότερο στην εικόνα που έχεις δημιουργήσει και λιγότερο στη συνολική πραγματικότητα. Είναι σαν να διαβάζεις μόνο τις πρώτες σελίδες ενός βιβλίου και να πιστεύεις ότι ήδη ξέρεις όλη την ιστορία.
Όσο περνά ο χρόνος, η εικόνα αρχίζει να γίνεται πιο καθαρή. Βλέπεις τον άλλον όταν είναι κουρασμένος, αγχωμένος ή εκνευρισμένος. Μαθαίνεις τις συνήθειές του, τις αδυναμίες του και τις διαφορές που έχετε. Εκεί είναι που ξεκινά το πραγματικό τεστ του συναισθήματος.
Αν ο θαυμασμός αρχίσει να ξεθωριάζει, πιθανότατα αυτό που σε κρατούσε ήταν η ένταση της αρχής. Αν, όμως, συνεχίζεις να θέλεις τον άλλον στη ζωή σου, όχι επειδή είναι τέλειος, αλλά επειδή τον αποδέχεσαι όπως είναι, τότε το συναίσθημα αποκτά άλλη ποιότητα και ταυτότητα.
Η αγάπη δεν είναι μόνο οι πεταλούδες στο στομάχι! Είναι η ασφάλεια που νιώθεις δίπλα σε κάποιον. Είναι η επιθυμία να τον δεις καλά, ακόμα και στις δύσκολες μέρες. Είναι να χαίρεσαι με τη χαρά του και να θέλεις να τον στηρίξεις όταν τα πράγματα δεν πάνε όπως θα ήθελε.
Ένα ακόμα χαρακτηριστικό είναι ότι ο θαυμασμός συνήθως τρέφεται από το καινούριο. Κακά τα ψέματα, ποιος δεν ιντριγκάρεται με το καινούριο; Η αγάπη, αντίθετα, αντέχει και μέσα στη ρουτίνα. Δεν χρειάζεται συνεχώς εντυπωσιακές κινήσεις για να παραμείνει ζωντανή. Βρίσκει αξία στις μικρές στιγμές, σε μια κουβέντα, σε ένα βλέμμα ή σε μια απλή καθημερινή παρουσία.
Αυτό, βέβαια, δε σημαίνει ότι κάθε συναίσθημα που κρατά περισσότερο από τέσσερις μήνες είναι απαραίτητα αγάπη. Μερικές φορές μπορεί να πρόκειται για προσκόλληση, συνήθεια ή την ανάγκη να μη χάσεις κάποιον που έχει γίνει σημαντικός για σένα. Η ψυχολογία κάνει σαφή διάκριση ανάμεσα στην αγάπη και στην εξάρτηση και αυτή είναι αδιαμφισβήτητη. Η αγάπη σου επιτρέπει να είσαι ο εαυτός σου. Η εξάρτηση σε κάνει να φοβάσαι διαρκώς ότι θα μείνεις μόνος.
Γι’ αυτό, αντί να μετράς τους μήνες, ίσως είναι πιο χρήσιμο να αναρωτηθείς κάτι διαφορετικό. Γνωρίζεις πραγματικά αυτόν τον άνθρωπο; Έχεις δει και τις εύκολες και τις δύσκολες πλευρές του; Και αφού τις είδες, εξακολουθείς να νιώθεις την ίδια ζεστασιά όταν τον σκέφτεσαι;
Η αγάπη δε γεννιέται πάντα ξαφνικά. Πολύ συχνά χτίζεται αργά, μέσα από την εμπιστοσύνη, την ειλικρίνεια και τις κοινές εμπειρίες. Ο αρχικός ενθουσιασμός μπορεί να είναι η σπίθα, αλλά δεν είναι αρκετός για να κρατήσει τη φωτιά αναμμένη. Και, χωρίς να θέλουμε να μειώσουμε την επιστήμη της ψυχολογίας, θα πούμε πως «έξω από τον χορό πολλά τραγούδια λέμε», εννοώντας πως κάθε άνθρωπος βιώνει με τον δικό του τρόπο συναισθήματα και καταστάσεις, καθώς δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Ευτυχώς!
Ίσως τελικά οι τέσσερις μήνες να μην είναι ένα μαγικό όριο, αλλά μια υπενθύμιση ότι ο χρόνος αποκαλύπτει την αλήθεια των συναισθημάτων. Όταν περάσει η πρώτη λάμψη και εσύ συνεχίζεις να επιλέγεις τον ίδιο άνθρωπο, όχι επειδή είναι τέλειος, αλλά επειδή είναι αληθινός στα μάτια σου, τότε ίσως αυτό που νιώθεις να μην είναι απλώς θαυμασμός.
Ίσως, τελικά, να είναι αγάπη.
Συντάκτης: Άννα Γιαννούλη
