«Ναι, αλλά όταν είμαστε μαζί… όλα είναι τέλεια». Αν έχεις πει ποτέ αυτή τη φράση, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να ακολούθησε ένα «…εκτός από». Εκτός από το ότι δεν επικοινωνεί. Εκτός από το ότι εξαφανίζεται για μέρες. Εκτός από το ότι δεν ξέρετε ποτέ τι είστε. Εκτός από το ότι σε κάνει να αμφισβητείς τον εαυτό σου. Κι όμως, κάθε φορά που βρίσκεστε, όλα μοιάζουν να σβήνουν. Η ένταση, η έλξη, η οικειότητα, το πάθος δημιουργούν την ψευδαίσθηση ότι ίσως τα υπόλοιπα δεν είναι και τόσο σημαντικά. Ή μήπως είναι;
Δεν είναι μυστικό ότι η σωματική έλξη μπορεί να είναι απίστευτα δυνατή. Ένα βλέμμα, ένα άγγιγμα, ένα φιλί μπορούν να δημιουργήσουν μια σύνδεση που δύσκολα εξηγείται με λόγια. Το πρόβλημα ξεκινά όταν αρχίζουμε να χρησιμοποιούμε αυτή τη σύνδεση ως απόδειξη ότι η σχέση λειτουργεί. Γιατί το καλό σ3ξ μπορεί να σε κάνει να νιώθεις κοντά σε κάποιον. Δεν σημαίνει όμως, απαραίτητα, ότι είστε πραγματικά κοντά. Υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στη χημεία και στη συμβατότητα. Η πρώτη μπορεί να εμφανιστεί μέσα σε λίγα λεπτά. Η δεύτερη χτίζεται μέσα από τον χρόνο, την επικοινωνία, την εμπιστοσύνη και τη συνέπεια.
Και πού βάζουμε το «ίσως τελικά δεν είναι τόσο κακός»; Είναι εντυπωσιακό πόσο εύκολα αλλάζει η οπτική μας μετά από μια όμορφη βραδιά. Ξαφνικά, το γεγονός ότι δεν απαντούσε στα μηνύματα μοιάζει λιγότερο σημαντικό. Η ζήλια του βαφτίζεται ενδιαφέρον. Η ασυνέπειά του γίνεται «είναι λίγο μπερδεμένος». Η έλλειψη δέσμευσης μετατρέπεται σε «θέλει τον χρόνο του». Και κάπως έτσι, τα red flags δεν εξαφανίζονται. Απλώς φωτίζονται λιγότερο.
Έλα όμως που το σώμα δε λέει πάντα την ίδια ιστορία με την καρδιά. Υπάρχουν άνθρωποι με τους οποίους η χημεία είναι εκρηκτική. Και, παρ’ όλα αυτά, κάθε συζήτηση καταλήγει σε παρεξήγηση. Δεν νιώθεις ασφάλεια. Δεν υπάρχει εμπιστοσύνη. Δεν μπορείς να είσαι ο εαυτός σου. Το σώμα μπορεί να λέει «μείνε». Η ψυχή όμως να ψιθυρίζει «κάτι δεν πάει καλά». Και τις περισσότερες φορές, εκείνη τη μικρή φωνή προσπαθούμε να την καλύψουμε με ένα ακόμη φιλί.
Γιατί όμως συμβαίνει αυτό; Ίσως γιατί όλοι θέλουμε να πιστεύουμε ότι, όταν κάτι μάς κάνει να νιώθουμε τόσο ζωντανοί, δεν μπορεί να είναι λάθος. Ίσως γιατί η ένταση μοιάζει με αγάπη. Ίσως γιατί το πάθος δημιουργεί την ελπίδα ότι όλα τα υπόλοιπα θα διορθωθούν στην πορεία. Αλλά οι σχέσεις δεν ζουν μόνο μέσα στην κρεβατοκάμαρα. Ζουν στις δύσκολες κουβέντες. Στις διαφωνίες. Στις μέρες που δεν υπάρχει διάθεση. Στην καθημερινότητα. Εκεί φαίνεται αν δύο άνθρωποι μπορούν πραγματικά να συμπορευτούν.
Και ερχόμαστε ίσως στη πιο δύσκολη ερώτηση. Αν αφαιρούσες το σ3ξ από αυτή τη σχέση για έναν μήνα… Θα σου έλειπε αυτός ο άνθρωπος; Ή μόνο ο τρόπος που σε έκανε να νιώθεις όταν ήσασταν μαζί; Δεν είναι εύκολη ερώτηση. Αλλά πολλές φορές κρύβει την απάντηση που αποφεύγουμε.
Τα red flags δυστυχώς δεν γίνονται πράσινα. Το καλό σ3ξ δεν θεωρείται πρόβλημα. Προς Θεού! Αντιθέτως, είναι όμορφο, σημαντικό και μπορεί να φέρει δύο ανθρώπους πολύ κοντά. Γίνεται όμως επικίνδυνο όταν μετατρέπεται στο μοναδικό θεμέλιο μιας σχέσης. Γιατί κανένα πάθος δεν μπορεί να αντικαταστήσει τον σεβασμό. Καμία χημεία δεν μπορεί να διορθώσει την έλλειψη εμπιστοσύνης. Και καμία έντονη έλξη δεν μετατρέπει μια ανθυγιεινή συμπεριφορά σε φυσιολογική!
Τα red flags δεν αλλάζουν χρώμα επειδή περνάς καλά μαζί με κάποιον. Απλώς, για λίγο, σταματάς να τα κοιτάζεις. Και ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη παγίδα όλων. Γιατί το καλό σ3ξ μπορεί να σε κάνει να αγνοήσεις πολλά πράγματα. Αλλά αργά ή γρήγορα, όταν πέσει η ένταση και μείνει μόνο η καθημερινότητα, θα βρεθείς ξανά μπροστά στις ίδιες κόκκινες σημαίες. Η διαφορά είναι ότι τότε δεν θα μπορείς πλέον να πεις πως δεν τις είχες δει. Γιατί θα είναι ήδη πολύ αργά!
Συντάκτης: Άντρεα Λαζαρίδου
