Article of the day: H Μόνικα Καράμπεη αναλύει το μεθύσι του ερωτευμένου. Διάβασε το άρθρο εδώ. 

%cf%87%cf%88%ce%b6%cf%89%cf%86

Ο έρωτας. Η έμπνευση για πολλούς, μαζί με τον καημό και την ευτυχία που τον συνοδεύουν. Ένα πρόσωπο πάντα ακολουθεί σχεδόν αυτόματα τη σκέψη μας, μόλις ακούσουμε τη λέξη αυτή. Υπάρχουν πολλών ειδών έρωτες. Κάποιοι από αυτούς είναι ο ανεκπλήρωτος, ο κεραυνοβόλος, ο πλατωνικός και ο διαχρονικός. Γνωστοί σε όλους μας λίγο πολύ. Ο τελευταίος είναι λίγο αμφιλεγόμενος ως προς το αν γίνεται να υπάρχει. Ένας έρωτας που να διαρκεί στον χρόνο, χωρίς φθορά, χωρίς αποκαθήλωση. 

Υπάρχουν άνθρωποι όπου λένε πως ερωτεύονται και ξανά ερωτεύονται το ίδιο άτομο όσο είναι μαζί. Κάποιοι λένε πως ο έρωτας διαρκεί για λίγο και μετά έρχεται η αγάπη και μένει και πως αυτό που αισθάνεται κανείς δεν είναι έρωτας ξανά, μα η σταθεροποίηση της αγάπης του. Ότι έρωτας στην ουσία είναι το πρώτο διάστημα γνωριμίας, η γέννηση του αμοιβαίου συναισθήματος μεταξύ (δύο) ανθρώπων όπου είναι πολύ έντονα όλα. Βέβαια υπάρχουν κι αυτοί που υποστηρίζουν πως ο έρωτας διαρκεί όσο τον διατηρήσεις εσύ και δε χάνεται εκτός κι αν το αποφασίσεις. Υπάρχει λοιπόν περίπτωση να μπορεί κάποιος να ερωτευτεί δύο φορές το ίδιο άτομο ή απλά δεν ξε-ερωτεύτηκε ποτέ;

 

 

Το να ερωτευτεί κάποιος το ίδιο άτομο δύο φορές μπορεί να επιτευχθεί με δύο τρόπους ενδεχομένως. Ο πρώτος, είναι να ερωτεύεσαι τον άνθρωπό σου ανά διαστήματα πιο έντονα ή να υπάρχουν χρονικές περίοδοι που μπορείς να το παρατηρήσεις. Δηλαδή, σε μια μακροχρόνια σχέση και μετά από αμέτρητες στιγμές, καλές και κακές, συμβίωση και προβλήματα, να υπάρχουν στιγμές που κοιτάς τον άνθρωπό σου και τον θαυμάζεις. Να ετοιμάζεστε μια μέρα να βγείτε και να λες από μέσα σου πως ωραίο μωρό κατάφερες τελικά, ενώ νιώθεις ακόμη σε κάποιες στιγμές να σταματάει ο χρόνος όταν μπαίνει στο δωμάτιο. Αυτές οι μικρές δονήσεις που ο έρωτας προσφέρει με το να αναθερμαίνεται, κάνει την παρουσία του αισθητή. Στην ουσία δηλαδή δεν ξε-ερωτεύεσαι και ξανά ερωτεύεσαι κάποιον που είστε μαζί χρόνια, υπάρχει ο έρωτας και σε διαστήματα βγαίνει πιο έντονα προς τα έξω.

Ο δεύτερος τρόπος από την άλλη είναι ακριβώς το αντίθετο, ο άδοξος έρωτας. Στην ουσία πρόκειται για δύο ανθρώπους που δεν έχουν ολοκληρώσει τον κύκλο τους ή εκφράσει τα συναισθήματά τους και για κάποιους λόγους ίσως έχουν χωρίσει οι δρόμοι τους ή δεν έσμιξαν ποτέ. Έτσι λοιπόν, με νέα δεδομένα κι εντελώς καινούριο timing αργότερα, αν βρεθούν, υπάρχει περίπτωση να ερωτευθούν ξανά από την αρχή. Αλλά, στην ουσία, είναι από την αρχή; Εφόσον έχουν περάσει στιγμές μαζί, γνωρίζονται κι έχουν ανταλλάξει συναισθήματα. Από την άλλη δε γνωρίζονται τόσο καλά κι υπάρχει περιθώριο για παραπάνω συναίσθημα κι εμβάθυνση ζώντας μια σχέση ολοκληρωμένη. Άρα, είναι έρωτας δυο φορές ή έρωτας που απλώς κοιμήθηκε και ξαναξύπνησε;

Στην ουσία όταν κάποιος ερωτευτεί, γενικώς, είναι εκτεθειμένος σε πολλά πράγματα που δε γνωρίζει πώς θα εξελιχθούν. Ο συγκεκριμένος άνθρωπος για εκείνον είναι όλος ο κόσμος και τα ποσοστά είναι 50-50 να γίνει ένας ξένος αργότερα ή η ίδια του η οικογένεια. Είτε λοιπόν κάποιον τον ερωτευτείς δύο φορές είτε μία και καλή, το μόνο σίγουρο είναι πως πρέπει να το ζήσεις μέχρι εκεί που μπορείς. Γιατί ο έρωτας είναι ένας μεγάλος λόγος κινητοποίησης των ανθρώπων και σε συνδυασμό με την αγάπη, έχει φέρει εντελώς διαφορετικούς κόσμους κοντά, έχει ομορφύνει την καθημερινότητα, έχει φωτίσει σκοτεινές περιόδους και δίνει νόημα στα τραγούδια και τα ποιήματα. Είναι κάτι σαν το αλάτι της ζωής. 

 

Συντάκτης: Ειρήνη Χριστοδούλου
Επιμέλεια κειμένου: Γιοβάννα Κοντονικολάου