Article of the day: Η Αναστασία Ιλαρίδου μιλάει για το #metoo και τη Μέδουσα που έγινε σύμβολό του. Δες εδώ γιατί. 

photo-1520607

Ας ξεκινήσουμε οριοθετώντας κάτι βασικό. Καμιά σχέση εξ αποστάσεως δεν είναι ίδια με μια άλλη. Πρώτον γιατί δεν έχουν όλες οι σχέσεις τα ίδια διαστήματα απόστασης και δεύτερον γιατί παίζει σημαντικό ρόλο το πότε ξεκίνησε να υπάρχει απόσταση ανάμεσα στο ζευγάρι. Αυτοί οι δύο πολύ σημαντικοί παράγοντες θα χαράξουν την πορεία σας.

Πολλά προβλήματα δημιουργούνται όταν προσπαθείς να συνεννοηθείς και να εκφραστείς μέσα από μια οθόνη ή ένα χαρτί. Τα μάτια σου δε διαβάζονται εύκολα μέσα από αυτά, ούτε από το ταίρι σου. Και συνήθως αυτά είναι που λένε τα παραπάνω. Τίποτε μέχρι τώρα δεν κατάφερε να αντικαταστήσει την ανθρώπινη επαφή. Όλα τα παρεμφερή είναι απλώς υποκατάστατα. Πόσες φορές είπαμε πως θα αποφύγουμε να τσακωθούμε ή να κάνουμε μεγάλες συζητήσεις στο τηλέφωνο και καταλήξαμε να λέμε «έλα κλείσε, τα λέμε από κοντά καλύτερα». Σκέψου να μην έχεις αυτή τη δυνατότητα. Πόσο σφίξιμο δοντιών χρειάζεται, για να κάνεις υπομονή και να συμβιβαστείς.

Ακόμα και οι χαρές σου είναι λειψές. Δεν μπορείς να αγκαλιάσεις τον άνθρωπό σου, να νιώσεις το ρίγος από την επαφή σας, να αισθανθείς τη θερμοκρασία του. Αυτό κάπου μπορεί να σας φθείρει. Μπορεί να σας φθείρει όταν δε γνωρίζεστε καλά για να αντιλαμβάνεστε και να κατανοείτε αντιδράσεις και συμπεριφορές, καινούριες και για τους δυο σας. Μεσολαβεί μια προσπάθεια αποκρυπτογράφησης αυτών, πριν την απογοήτευση σαφώς, όμως είναι καμιά φορά εξαιρετικά επώδυνη.

Έτσι, δυστυχώς, όταν ξεκινά μια σχέση εξ αποστάσεως, δεν έχει δοθεί ο χρόνος για να γνωριστείτε και να αφοσιωθείτε σ’ αυτή. Να κατανοήσετε πλήρως τις συνήθειες του άλλου και να αποφασίσετε συνειδητά αν αξίζει τον κόπο να ριχτείτε στον αγώνα των ζευγαριών survivors (έτσι τα νιώθω μέσα μου αυτά τα ζευγάρια). Εκεί καλείστε κι οι δύο να δώσετε παραπάνω χρόνο για να γνωριστείτε έστω και μέσω της οθόνης. Γιατί καλώς ή κακώς σε τέτοιες σχέσεις μπορεί να τσακώνεσαι ή να θυμώνεις πιο εύκολα, καθώς δεν τον έχεις μπροστά σου τον άλλον για να τον διαβάσεις. Δεν ξέρεις τα κουσούρια και τα ελαττώματά του ούτε αυτός τα δικά σου και πιάνεστε από σημεία στίξης και κεφαλαία γράμματα. Φοβάσαι να ενοχλήσεις τον άλλον και δεν μπορείς να βγεις τα τυπικά ραντεβού, η απουσία απάντησης σε διάστημα μιας ώρας δεν είναι το ίδιο με τη σιωπή μιας αγκαλιάς από κοντά. Όλα μετρούνται αλλιώς, όλα έχουν έναν κώδικα διαφορετικό, ηλεκτρονικό.

Όσο μεγαλύτερη η απόσταση τόσο μεγαλύτερες κι οι αμφιβολίες. Πώς να μην αμφιβάλλεις όταν ξέρεις ότι δε θα δεις το πρόσωπο αυτό, όταν δεν έχεις ιδέα ποιοι είναι οι χρόνοι του, όταν κι εσύ αντίστοιχα χρειάζεσαι ίντερνετ για να πεις ότι έχεις σχέση. Αν θέλεις να δουλέψει, αν πιστεύεις ότι έχεις βρει κάτι ουσιαστικό, πρέπει να ημερέψεις το θεριό μέσα σου. Να το πάρεις με το μέρος σου και να το κάνεις σύμμαχο στη διατήρηση της φωτιάς ανάμεσά σας. Ίσως μια σχέση που ξεκινάει από απόσταση και πετυχαίνει, να είναι μια σχέση που έχει πιο πολλά να πει, πιο πολλά να αντέξει, από οποιαδήποτε άλλη.

Όπως ένα ζευγάρι δοκιμάζεται στην απόσταση, έτσι δοκιμάζεται και στη δια ζώσης επικοινωνία, εδώ που τα λέμε. Κάθε είδους προσαρμογή σε νέα πραγματικότητα φέρνει αναταράξει, κι αυτό πρέπει να περιμένουν και τα ζευγάρια survivors. Θα ‘ναι πάντα μια δύσκολη απόφαση το αν θα ξεκινήσεις αυτό το ταξίδι. Ίσως όμως να είναι η καλύτερη απόφαση που θα πάρεις ποτέ.

Συντάκτης: Χαρά Χαραλάμπους
Επιμέλεια κειμένου: Γιοβάννα Κοντονικολάου