Υπάρχουν εκείνες οι περίοδοι στη ζωή που, αντικειμενικά, δεν έχει συμβεί τίποτα καταστροφικό. Ξυπνάς, πηγαίνεις στη δουλειά, βλέπεις τους ανθρώπους σου, πληρώνεις λογαριασμούς, κανονίζεις εξόδους, γελάς με memes και απαντάς ένα πειστικότατο «μια χαρά» όταν σε ρωτούν τι κάνεις. Κι όμως, κάπου ανάμεσα στην καθημερινότητα και σε ένα εντελώς αθώο βραδινό scroll, εμφανίζεται η ερώτηση που κανείς δεν κάλεσε: «Εγώ πού ακριβώς πάω;». Νιώθεις χαμένος.
Και το να νιώθεις χαμένος δεν σημαίνει απαραίτητα ότι η ζωή σου πηγαίνει στραβά. Μπορεί απλώς κάτι που μέχρι χθες σου αρκούσε, σήμερα να μη σε χωράει πια. Μπορεί να άλλαξαν οι στόχοι σου, οι άνθρωποί σου ή – ακόμη κι- εσύ. Και κάπου εκεί ψάχνεις μια απάντηση. Spoiler alert: κανένα βιβλίο δεν πρόκειται να σου τη δώσει έτοιμη. Υπάρχουν όμως βιβλία που μπορούν να σου κάνουν τις σωστές ερωτήσεις. Και καμιά φορά αυτό είναι ακριβώς ό,τι χρειάζεσαι. Πάμε λοιπόν να αναλύσουμε κάποια βιβλία, που ίσως ρίχνουν λίγο φως στις σκοτεινές μας μέρες.
- Ο Μοναχός που Πούλησε τη Ferrari, του Robin Sharma
Ο Julian έχει σχεδόν όλα όσα έχουμε μάθει να αποκαλούμε «επιτυχία»: καριέρα, χρήματα, κύρος και, φυσικά, Ferrari. Μέχρι που το σώμα του τον αναγκάζει να σταματήσει. Το βιβλίο του Sharma βρίσκεται σε αυτή τη λίστα γιατί αγγίζει ένα πολύ συγκεκριμένο είδος χαμένου ανθρώπου: εκείνον που έκανε όλα τα «σωστά» βήματα και παρ’ όλα αυτά δεν αισθάνεται γεμάτος. Σε αναγκάζει να αναρωτηθείς αν κυνηγάς αυτά που θέλεις πραγματικά ή απλώς αυτά που κάποτε σου είπαν ότι πρέπει να θέλεις.
- The Let Them Theory, της Mel Robbins
Δεν απάντησε όπως περίμενες; Let them. Δεν σε κάλεσαν; Let them. Κάποιος έχει διαφορετική άποψη για σένα; Let. Them. Η βασική ιδέα ακούγεται σχεδόν υπερβολικά απλή, αλλά εκεί βρίσκεται η δύναμή της: τεράστιο μέρος της ενέργειάς μας χάνεται προσπαθώντας να ελέγξουμε αντιδράσεις, επιλογές και γνώμες άλλων ανθρώπων. Αν λοιπόν έχεις χαθεί μέσα στο τι θέλουν όλοι οι υπόλοιποι από εσένα, ίσως χρειάζεται να τους αφήσεις να κάνουν ό,τι θέλουν – και να επιστρέψεις επιτέλους στο τι θέλεις εσύ. Και εννοείται να βρεις τον εαυτό σου μέσα από τις απαντήσεις που ψάχνεις.
- Atomic Habits, του James Clear
Όταν νιώθουμε χαμένοι, έχουμε μια περίεργη τάση να πιστεύουμε ότι χρειαζόμαστε μια τεράστια αλλαγή. Νέα δουλειά! Νέα πόλη! Νέος εαυτός από Δευτέρα! Ο Clear προτείνει κάτι πολύ λιγότερο κινηματογραφικό και πολύ πιο εφαρμόσιμο: ξεκίνα μικρά. Το Atomic Habits μπαίνει στη λίστα γιατί μας θυμίζει ότι η ζωή μας δεν αλλάζει μόνο μέσα από μεγάλες αποφάσεις αλλά και από τις μικρές πράξεις που επαναλαμβάνουμε όταν κανείς δεν κοιτάζει. Ίσως δεν χρειάζεται να ξέρεις πού θα βρίσκεσαι σε πέντε χρόνια. Ίσως χρειάζεται να αποφασίσεις τι άνθρωπος θέλεις να είσαι σήμερα.
- The Subtle Art of Not Giving a F*ck, του Mark Manson
Όχι, το μήνυμα δεν είναι να μη σε νοιάζει τίποτα. Είναι να αποφασίσεις τι αξίζει πραγματικά να σε νοιάζει. Γιατί όταν δίνεις σημασία σε όλα – στη γνώμη του συναδέλφου, στα likes, στο πού βρίσκεται ο καθένας στη ζωή του, στο αν κάποιος σε παρεξήγησε – στο τέλος δεν σου μένει χώρος για όσα έχουν ουσία, και φυσικά θα νιώσεις χαμένος με σε όλα αυτά. Ο Manson βάζει αξίες και προτεραιότητες στο κέντρο και γι’ αυτό αξίζει μια θέση σε αυτή τη λίστα. Μερικές φορές δεν έχουμε χάσει τον δρόμο μας. Έχουμε απλώς γεμίσει τη διαδρομή με υπερβολικό θόρυβο.
- The Midnight Library, του Matt Haig
Αν έχεις βασανίσει ποτέ τον εαυτό σου με ένα «κι αν;», καλωσήρθες. Η Nora έχει την ευκαιρία να δει τις ζωές που θα μπορούσε να είχε ζήσει αν είχε κάνει διαφορετικές επιλογές. Και αυτό κάνει το βιβλίο ιδανικό για όσους κοιτάζουν συνεχώς πίσω: αν είχα δεχτεί εκείνη τη δουλειά, αν δεν είχα χωρίσει, αν είχα φύγει στο εξωτερικό… Το The Midnight Library παίζει με μια πολύ ανθρώπινη αδυναμία: συγκρίνουμε την πραγματική μας ζωή, με όλα τα προβλήματά της, με μια φανταστική ζωή από την οποία έχουμε βολικά αφαιρέσει όλα τα προβλήματα.
- The Power of Now, του Eckhart Tolle
Μερικές φορές είμαστε χαμένοι απλώς επειδή δε βρισκόμαστε ποτέ εκεί όπου είμαστε. Το σώμα είναι στον καναπέ, το μυαλό βρίσκεται στη συζήτηση της περασμένης Τρίτης και ταυτόχρονα αγχώνεται για κάτι που ίσως συμβεί τον Δεκέμβριο. Ο Tolle στρέφει την προσοχή στο παρόν και στην απόσταση που μπορούμε να δημιουργήσουμε από τον ασταμάτητο εσωτερικό μονόλογο. Δεν είναι πάντα εύκολο ανάγνωσμα, αλλά είναι μια καλή υπενθύμιση ότι δεν μπορείς να ζήσεις τη ζωή σου αν είσαι μονίμως απασχολημένος να την αναλύεις.
- Ikigai, των Héctor García & Francesc Miralles
«Ποιος είναι ο σκοπός μου;» Μικρή, χαλαρή ερώτηση για Τρίτη βράδυ. Το Ikigai εξερευνά την ιαπωνική ιδέα του λόγου που σε κάνει να σηκώνεσαι το πρωί. Και ίσως το σημαντικότερο είναι ότι μετακινεί τη συζήτηση από το «πρέπει να ανακαλύψω τη μία μεγάλη αποστολή της ζωής μου» προς μια ζωή με νόημα μέσα από σχέσεις, δραστηριότητες, κοινότητα και καθημερινές χαρές. Γιατί σκοπός δεν είναι απαραίτητα κάτι που γράφεται με κεφαλαία γράμματα στο βιογραφικό σου.
- The Alchemist, του Paulo Coelho
Και ίσως δεν υπήρχε καλύτερο βιβλίο για να κλείσει αυτή η λίστα από τον αγαπημένο μου Αλχημιστή. Ο Santiago αφήνει πίσω το γνώριμο και ξεκινά ένα ταξίδι αναζητώντας έναν θησαυρό. Στην πραγματικότητα, βέβαια, η ιστορία μιλά για όνειρα, φόβο, επιλογές και όλα όσα ανακαλύπτεις για τον εαυτό σου όταν τολμάς να κινηθείς προς κάτι που ακόμη δε γνωρίζεις. Το The Alchemist ταιριάζει στον χαμένο άνθρωπο ακριβώς επειδή δεν του υπόσχεται έναν χάρτη. Του θυμίζει την αξία του ταξιδιού, και πώς μέσα από το ταξίδι μπορείς να ανακαλύψεις πραγματικά ποιος είσαι.
Ίσως το κοινό σημείο και των οχτώ βιβλίων είναι πως κανένα δε γνωρίζει πού πρέπει να πας. Ευτυχώς! Γιατί πιθανότατα δε χρειάζεσαι άλλον έναν άνθρωπο να σου πει τι να κάνεις με τη ζωή σου. Χρειάζεσαι ίσως μια ιστορία που θα σε κάνει να σταματήσεις. Μια πρόταση που θα υπογραμμίσεις. Μια σελίδα που θα κλείσεις για λίγο επειδή σε πέτυχε ακριβώς εκεί που δεν περίμενες. Μια ερώτηση που θα συνεχίσει να γυρίζει στο μυαλό σου αφού έχεις αφήσει το βιβλίο στο κομοδίνο.
Γιατί το να νιώθεις χαμένος δεν σημαίνει πάντα ότι πήρες λάθος δρόμο. Μερικές φορές σημαίνει ότι ο δρόμος που ακολουθούσες μέχρι τώρα δεν σε χωράει πια. Και πριν βιαστείς να βρεις τον επόμενο, ίσως αξίζει να μείνεις για λίγο εκεί. Να διαβάσεις. Να σκεφτείς. Να ακούσεις τον εαυτό σου χωρίς όλο τον εξωτερικό θόρυβο. Δεν χρειάζεται να έχεις όλη τη ζωή σου σχεδιασμένη. Χρειάζεται μόνο να βρεις το επόμενο βήμα. Και ποιος ξέρει; Ίσως να βρίσκεται κάπου στην επόμενη σελίδα.
Συντάκτης: Άντρεα Λαζαρίδου
