Article of the day:  Η Νίκη Χατζηευστρατίου αποχαιρετά τον Ζαν-Ζακ Σενπέ. Δες εδώ!

ssss

Η εσωτερική αναζήτηση δεν είναι εύκολη απόφαση, αφού σχεδόν πάντα συνοδεύεται από μια ανεξέλεγκτη πτώση του εγωισμού μας και πολλές φορές κι από ένα φαιό αίσθημα ανικανότητας. Η εσωτερική αναζήτηση στην αρχή έρχεται με τίμημα και μετά με δώρα, στην αρχή μας πονάει και μετά μας χαρίζει συνείδηση, ενσυναίσθηση, αυτοεκτίμηση, όρια. Μα ακριβώς επειδή δεν είναι εύκολη υπόθεση, πολλοί προτιμούν να την αρνούνται και πληρώνουν ένα διαφορετικό τίμημα, το οποίο επηρεάζει άμεσα την ερωτική ζωή, επιλέγουν συναισθηματικά μη διαθέσιμα άτομα. Επιλέγουν επανειλημμένα ανθρώπους που δεν είναι εκεί όταν χρειάζεται, που δεν μπορούν να νιώσουν ή να εκφράσουν την αγάπη τους, που φοβούνται να ανοιχτούν, να χτίσουν μια υγιή σχέση.

 

1. Ταυτίζεις τη σχέση σου με τον εαυτό σου με τη σχέση που έχεις με τους άλλους

Όταν ο ίδιος δεν αγαπάς και δεν εκτιμάς τον εαυτό σου, πιστεύεις αναπόφευκτα πως κανένας δε θα το κάνει, ακόμα κι αν δεν καταλαβαίνεις ή δεν το παραδέχεσαι. Έτσι επιλέγεις άτομα τα οποία σου φέρονται ακριβώς όπως φέρεσαι εσύ στον εαυτό σου, με απαξίωση, καχυποψία, αρνητικότητα. Κι ακριβώς επειδή αυτά τα συναισθήματά σου είναι γνώριμα, σου παρέχουν μια αίσθηση ασφάλειας η οποία σε οδηγεί στο να παραμείνεις σε σχέση με τα συγκεκριμένα άτομα μέχρι η συμπεριφορά τους να αρχίσει να σε βαραίνει υπερβολικά.

 

2. Ψάχνεις κάποιο άτομο για να του λύσεις τα προβλήματα

Πολλές φορές σαν παιδιά νιώσαμε απροστάτευτα, μόνα, ανίκανα. Άλλες φορές μεγαλώνοντας επηρεαστήκαμε άσχημα ψυχολογικά από συνθήκες στο σπίτι, στο σχολείο, στη δουλειά, οι οποίες μας έκαναν να θυμηθούμε αυτό το γνώριμο συναίσθημα της ανημποριάς και της έλλειψης ελέγχου. Έτσι όντας πληγωμένοι από διάφορες καταστάσεις θελήσαμε να βοηθήσουμε κάθε άλλο πληγωμένο πλάσμα ταυτίζοντάς το με το απροστάτευτο παιδί μέσα μας. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να πέφτουμε σε ανθρώπους συναισθηματικά μη διαθέσιμους αφού δεν έχουν λύσει τα προβλήματα με τον εαυτό τους και πολλές φορές δεν είναι καν σε επαφή με αυτόν.

 

 

3. Είναι η ευκαιρία σου να πλάσεις ένα ιδανικό ταίρι

Τι πιο εύκολο από το να πιστέψεις πως είσαι με το ιδανικό πρόσωπο όταν εκείνο δεν είναι διαθέσιμο, όταν δε σου μιλάει για εκείνο και δεν είναι ξεκάθαρο; Γιατί όταν αφήνει το άλλο άτομο τα πάντα στη φαντασία σου, σου αφήνει και το περιθώριο να το πλάσεις όπως θες, να δεις μόνο τις πλευρές του που σου αρέσουν, να μεταποιήσεις τις άλλες, να φτιάξεις νέες. Εσύ με τη σειρά σου εθίζεσαι σε αυτό το πλάσιμο και στον κατά φαντασία υπέροχο κό΄σμο, οπότε κάθε φορά που επιλέγεις ταίρι, φροντίζεις να σου βγάζει εξαρχής αυτό το μυστήριο και την αίσθηση της αμφιβολίας, που σου βγάζουν οι συναισθηματικά μη διαθέσιμοι άνθρωποι.

 

4. Έχεις έναν υποσυνείδητο φόβο απόρριψης

Φοβάσαι μη σε χωρίσουν, μη σε απατήσουν, μη δε σε ερωτευτούν αρκετά και γίνεις απλά η συνήθεια κάποιου. Έτσι όχι μόνο συμβιβάζεσαι με ανθρώπους που υπό άλλες συνθήκες δε θα ήθελες, αλλά πιστεύεις κιόλας συχνά πως αυτό σου αξίζει, οπότε δεν προσπαθείς για κάτι καλύτερο. Με αυτόν τον τρόπο, αφήνεις έναν φόβο ή ένα τραύμα να σε καθοδηγήσουν, αποκλείοντας την περίπτωση να δημιουργήσεις μια υγιή σχέση. Ενώ ταυτόχρονα είναι πιθανό να μπλέκεις με συναισθηματικά μη διαθέσιμους ανθρώπους γιατί εξαιτίας του φόβου της απόρριψης, δεν αισθάνεσαι άνετα δίπλα σε ανθρώπους που σου φέρονται όμορφα και με αγάπη -γιατί αυξάνουν τον φόβο σου πως θα πονέσει ο αποχωρισμός.

 

5. Σ’ αρέσει ή σε βολεύει ο ρόλος του θύματος

Όπως και να το κάνουμε είναι πιο εύκολο να πεις «φταίει το άλλο άτομο» από το «φταίω εγώ», γιατί η δεύτερη δήλωση είναι αυτή που πονάει περισσότερο. Έτσι έχοντας μάθει να αποποιείσαι πάντα τις ευθύνες, επιλέγεις συντρόφους που θα σου δίνουν την ευκαιρία να τους κατηγορήσεις και που θα σε βγάλουν από τη δύσκολη θέση να πεις πως έφταιξες εσύ. Άλλες φορές δεν είναι τόσο ότι δε θέλεις να αναλάβεις τις ευθύνες γιατί σε βολεύει, αλλά ότι αυτό έχεις μάθει. Ήσουν το θύμα στο σχολείο, στην παρέα, στο σπίτι και πλέον ο ρόλος αυτός έγινε ο χαρακτήρας σου -τον οποίο δυσκολεύεσαι να αλλάξεις.

 

Όπως και να έχει τελικά, αυτό που μετράει είναι να αναγνωρίζουμε τα λάθη μας, να ψάχνουμε βαθιά μέσα μας και μέρα με τη μέρα να βελτιώνουμε όλα όσα χρειάζεται. Η εσωτερική αναζήτηση, ο χρόνος με τον εαυτό μας, η ψυχοθεραπεία κι ο διαλογισμός είναι μόνο μερικοί από τους τρόπους που μας βοηθάν να ξεπεράσουμε ό,τι μας ταλαιπωρεί και μας οδηγεί στο δρόμο ανθρώπων που δεν είναι έτοιμοι για εμάς.

 

 

Θέλουμε και τη δική σου άποψη!

Στείλε το άρθρο σου στο info@pillowfights.gr και μπες στη μεγαλύτερη αρθρογραφική ομάδα!

Μάθε περισσότερα ΕΔΩ!

Συντάκτης: Ζηνοβία Τσαρτσίδου