Όπου κι αν κοιτάξουμε τα τελευταία χρόνια βλέπουμε παντού την πρωτεΐνη. Σε ροφήματα, σε μπάρες, σε γιαούρτια, σε καφέδες… έχει γίνει σχεδόν συνώνυμο της «καλής ζωής». Αλλά γιατί; Και τελικά, όλη αυτή η μόδα τι κάνει στο σώμα μας και στην ψυχολογία μας;
Η αλήθεια είναι πως ζούμε σε μια εποχή που όλοι ψάχνουμε κάτι που να μας “κρατάει”. Είτε αυτό είναι ενέργεια, δύναμη ή συγκέντρωση ή όλα αυτά μαζί. Η πρωτεΐνη μπήκε ακριβώς σε αυτό το κενό. Υπόσχεται ότι θα σε χορτάσει, ότι θα σε βοηθήσει να χτίσεις σώμα, ότι θα σε κάνει να νιώθεις πιο δυνατός. Και αν το σκεφτούμε μέσα σε έναν κόσμο που μας εξαντλεί, αυτό ακούγεται σχεδόν σωτήριο.
Δεν είναι τυχαίο που τα ροφήματα πρωτεΐνης έγιναν τόσο δημοφιλή. Αρχικά είναι εύκολα, γρήγορα και δίνουν την αίσθηση ότι κάνεις κάτι καλό για τον εαυτό σου χωρίς ιδιαίτερο κόπο. Είναι λίγο σαν μια μικρή υπόσχεση φροντίδας μέσα στη μέρα σου και αυτό δίνει ένα καλό boostarisma στην ψυχολογία μας. Όμως εδώ αρχίζει να μπαίνει και μια πιο λεπτή γραμμή.
Όταν κάτι γίνεται μόδα, σπάνια μένει απλά ένα εργαλείο, αλλά μετατρέπεται σε τάση και σε πίεση. Ξαφνικά, η πρωτεΐνη δεν είναι απλώς ένα συμπλήρωμα διατροφής αλλά γίνεται κομμάτι της εικόνας μας, το να έχουμε ένα σωστό σώμα και μέσα από αυτό να ακολουθήσει η τέλεια εκδοχή του εαυτού μας. Έλα όμως που εκεί αρχίζουν τα δύσκολα.
Για πολλούς ανθρώπους η υπερβολική καθημερινή ενασχόληση με το φαγητό, τα θρεπτικά συστατικά και το σώμα μπορεί να οδηγήσει σε μια σχέση ελέγχου με τη διατροφή. Δεν εννοώ ακραία, αλλά ύπουλα. Ξεκινάς να σκέφτεσαι αν έφαγες αρκετή πρωτεΐνη, αν το γεύμα σου ήταν «αρκετά σωστό» και αν πρέπει να αντικαταστήσεις κάτι « κανονικό» με ένα ρόφημα. Χωρίς λοιπόν να το καταλάβεις, το φαγητό παύει να είναι απλά απόλαυση ή ανάγκη και γίνεται ένας υπολογισμός.
Αυτό μπορεί να επηρεάσει τη διάθεση με τρόπους που δε φαίνονται αμέσως. Γιατί όταν βάζεις κανόνες εκεί που πριν υπήρχε ελευθερία, δημιουργείται ένταση. Και η ένταση αυτή πολλές φορές μεταφράζεται σε άγχος και ενοχές ή ακόμα και μια περίεργη απογοήτευση από τον εαυτό σου. Από την άλλη πλευρά, υπάρχει και κάτι πιο βιολογικό, αλλά θα στο πω απλά…
Η πρωτεΐνη συνδέεται με ουσίες στον εγκέφαλο που επηρεάζουν τη διάθεσή μας. Δηλαδή, σε μια ισορροπημένη ποσότητα, μπορεί όντως να βοηθήσει να νιώθεις πιο σταθερός, πιο γεμάτος, ίσως και πιο ήρεμος. Το θέμα παιδιά είναι η ισορροπία. Γιατί όταν κάτι γίνεται υπερβολή ή αντικαθιστά άλλες τροφές, τότε το σώμα χάνει τη συνολική αρμονία του και μαζί της χάνεται και η ψυχική ισορροπία.
Υπάρχει και μια ακόμα, πιο «σιωπηλή» ας το πούμε επίδραση. Όταν πίνεις ένα ρόφημα αντί να φας ένα κανονικό γεύμα, δε χάνεις μόνο θρεπτικά στοιχεία, χάνεις και τη διαδικασία. Το να απολαύσεις δηλαδή το γεύμα σου και να νιώσεις το σώμα σου. Αυτή η σύνδεση με τον εαυτό σου είναι πολύ πιο σημαντική για τη διάθεση απ’ όσο νομίζουμε. Γιατί τελικά, η ψυχολογία μας δεν επηρεάζεται μόνο από το τι τρώμε , αλλά και από το πώς το ζούμε.
Η μόδα της πρωτεΐνης λοιπόν δεν είναι κακή, όπως τίποτα δεν είναι από μόνο του κακό. Το θέμα εδώ είναι πώς τη χρησιμοποιείς. Αν τη βλέπεις σαν βοήθεια και σαν ένα εργαλείο μέσα σε μια ισορροπημένη ζωή, τότε μπορεί να σε υποστηρίξει. Αν όμως γίνει κανόνας, υποκατάστατο ή τρόπος να ελέγχεις τον εαυτό σου, τότε μπορεί να σε απομακρύνει από κάτι πιο ουσιαστικό. Την επαφή με το σώμα σου!
Ίσως τελικά η ερώτηση δεν είναι «να πίνω ή να μην πίνω πρωτεΐνη;» Αλλά να ρωτήσεις εσύ τον εαυτό σου… Νιώθω καλά με αυτό που κάνω; Με θρέφει ή με περιορίζει; Γιατί ας μην γελιόμαστε, η πραγματική ισορροπία δε βρίσκεται σε ένα ρόφημα, αλλά στο να μπορείς να ακούς τον εαυτό σου χωρίς θόρυβο.
Συντάκτης: Ασημίνα Μαραγκού
