anastasia 76

Πάντα υπήρχαν γνωμικά και ρητά να μας εξηγούν την πορεία και τη ροή της ζωής και της μοίρας μας. Όσο κι αν κοροϊδεύαμε τις γιαγιάδες μας με τις έξυπνες σοφίες που γέμιζαν τα παιδικά κι εφηβικά μας χρόνια, είχαν πάντα δίκιο. Όταν έλεγαν δυο κουβέντες ήταν ακριβώς αυτές που έλεγαν, χωρίς αναλύσεις και παρεξηγήσεις.

Κάτι απ’ τα πολλά που πάντα θα θυμόμαστε απ’ το στόμα τους, είναι αυτό που λέει «οι πουτάνες κι οι τρελές έχουν τις τύχες τις καλές». Είναι ένα εύηχο και διασκεδαστικό -θα έλεγε κανείς- γνωμικό ή γιαγιαδίστικο παράπονο, όπως θέλουμε το λέμε.

Αν ψάξουμε βαθιά μέσα σ’ αυτή την πρόταση, θα δούμε ότι υπάρχει μεγάλη αλήθεια. Μη βιαστείς ν’ αντιδράσεις. Αν σκεφτούμε καλύτερα βλέπουμε ότι κανένας από εμάς τους λογικούς δεν είχε πάντα καλή τύχη. Ναι, σίγουρα κάτι καλό έτυχε στη ζωή μας δεν αντιλέγει κανείς.

Όμως οι καλές ευκαιρίες κι οι πόρτες οι διάπλατα ανοιχτές ανήκαν στ’ αφηρημένα πνεύματα. Αυτά που δεν είχαν ταμπού, που τ’ άφηναν όλα στην τύχη τους, που δε ντράπηκαν ποτέ να μιλήσουν και ν’ αντιδράσουν. Συνεπώς, η ανταμοιβή της ζωής προς αυτούς, ήταν η καλοτυχία πάντα να κατακτά τις ζωές τους.

Θα πεις τώρα εσύ «πρέπει δηλαδή να έχω σχιζοφρένεια για να μου χαμογελάσει η μοίρα;». Και μόνο που αναρωτήθηκες όμως, κατατάσσεσαι στο μεγαλύτερο μοιρολάτρη και ωχαδερφιστή του κόσμου. Κι εγώ αν ήμουν η «καλή τύχη» σιγά μην ερχόμουν σε ‘σένα!

Δε χρειάζεται να παίρνεις φαρμακευτική αγωγή για τη μανιοκατάθλιψη, παρεξήγησες. Θέλει απλά να δεις τη ζωή μ’ άλλο μάτι. Πιο ανεξάρτητο, πιο θυελλώδες, πιο παρορμητικό και παιδικό. Έτσι η τύχη που συζητάμε τόση ώρα, θα έρθει και σε ‘σένα.

Η άλλη κατηγορία που ακολουθεί η καλή τύχη, είναι εντελώς παρεξηγημένη. Δεν είμαστε ούτε φεμινιστές, ούτε πουριτανοί των σπηλαίων. Ούτε βέβαια παίρνουμε το μέρος του ανάλαφρου ήθους εν προκειμένω προς Θεού. Πρέπει όμως, να σκεφτείς γιατί οι πουτάνες καταλήγουν με την τύχη αγκαζέ.

Δεν αναφέρομαστε στο βαρύτερο και πιο αξιέπαινο επάγγελμα (από θέμα στομαχιού), τις άλλες εννοούμε, τις κρυφοτσαχπίνες. Αυτές που παίζουν τους άντρες σαν μπεγλέρι. Αυτές που καταχρώνται τη θηλυκή τους φύση προς όφελός τους.

Μην πάει πάλι ο νους σου στη σεξουαλική πράξη. Πουτανιά είναι μια πνευματική ουσία -θα μπορούσε να ήταν κι ορμόνη- που βρίσκεται και στα δύο φύλα. Γνωστή όμως έγινε απ’ τις γυναίκες λόγω της έμφυτης τσαχπινιάς που διαθέτουν. Είναι εκείνη η ιδιότητα που προσδίδεται στα χαρακτηριστικά σου για να καταφέρνεις το ακατόρθωτο με λίγο νάζι κι ευστροφία.

Εξηγώντας λοιπόν, η πουτανιά δεν είναι πάντα κατακριτέα, αφού έχει πραγματοποιήσει πολλά χατίρια στην ιστορία του κόσμου. Κι εσύ δηλαδή αν ήσουν η καλή τύχη, σ’ αυτές θα πήγαινες. Έχουν ένα μαγικό ταλέντο να σε «παίζουν» τόσο θελκτικά κι ελκυστικά, τόσο μυστήρια και διπλωματικά, που αποκτάς εξάρτηση στο είδος της παιχνιδιάρας γυναίκας.

Σιγά μην πήγαινες να πέσεις μετωπικά στον καθωσπρεπισμό και την τυποποιημένη επιφάνεια μιας ξενέρωτης γυνής. Βουρ στο παιχνίδι και την περιπέτεια θα φώναζες, αν είχες να διαλέξεις.

Απορούμε και διερωτόμαστε άδικα, γιατί η δύναμη της τύχης είναι επιλεκτική. Μα πώς να μην είναι; Ποιος θέλησε να βάλει στη ζωή του ρουτίνα, μιζέρια, λογικά κουτάκια και δεσμευμένα από φαντασία άτομα για να τα φορτωθεί στο σβέρκο της η καημένη η τύχη; Μετά θα τη λέγαμε ατυχία και θα χάλαγε το γλυκό του απρόσμενου μυστηρίου.

Οπότε το «γαμώ την τύχη μου», ας σταματήσει! Τη δουλειά της κάνει κι αυτή για να ‘ναι ευτυχισμένη κι αιώνια. Πώς η τύχη θα γίνει αιώνια; Μα αν ζει στο απόλυτο.

Στο απόλυτο δε θα ζήσει με μια οργανωμένη φυσιογνωμία που θα ρυθμίζει κυνικά το μέλλον. Ούτε με τη φιγούρα μιας γυναίκας, που δε χρησιμοποιεί τα όπλα της για να κερδίσει έδαφος σαν γνήσια πολεμίστρια της θηλυκότητας. Πολύ λογικό ακούγεται.

Σταμάτα λοιπόν να βρίζεις τη δόλια την τύχη και ξεκίνα να βρίζεις τις άμυνές σου. Αυτές που σ’ εμποδίζουν ν’ απελευθερώσεις το πνεύμα σου για να ‘ναι ικανή κι η τύχη να σε διαλέξει και να σ’ αντέξει.

Αν αυτή η πολυαναφερόμενη «καλή τύχη» πάει και βρει τέτοια άτομα, θα γίνει μαύρη μεμιάς και θα μεταμορφωθεί σε γκαντεμιά και γρουσουζιά. Οι γυναίκες οι σκερτζόζες δε θα παραπονεθούν ποτέ για τη μοίρα τους, έχουν χορτάσει τόσο την απουσία συλλογισμών και μίρλας, που αυτό λειτουργεί σαν σειρήνα στα αυτιά της τύχης και τρέχει ακαριαία να πέσει πάνω τους.

Μη ζώνεσαι λοιπόν μ’ άλλες ερωτήσεις τύπου «πώς» και «γιατί». Η τύχη δε θα σου απαντήσει σίγουρα, μόνο θα σε ξαναπροσπεράσει με απροσπέλαστη πουτανιά.

 

Επιμέλεια κειμένου Μένιας Ντελαβέγκα: Νάννου Αναστασία.

Συντάκτης: Μένια Ντελαβέγκα