esgdh

Όπως όλες οι σχέσεις, έτσι και οι φιλικές, κάποια στιγμή φθίνουν, διαλύονται ή προσπερνιούνται. Με τους ανθρώπους που κάνεις σήμερα παρέα ίσως αύριο να χάσεις επαφή, ίσως να αποξενωθείς ή να διακόψεις. Αυτό όμως δε σημαίνει πως δεν έχει γυρισμό, ακόμα κι αν έτσι πιστεύουμε. Αν με ρωτάς, δε θα έπρεπε καν να αναρωτιόμαστε αν γίνεται να έρθεις πάλι κοντά με έναν παλιό φίλο, αλλά να σκεφτόμαστε γιατί θέλουμε να τον προσεγγίσουμε και πώς θα ήταν καλύτερα να το κάνουμε.

 

Το πρώτο βήμα το κάνουμε μέσα μας

Για να κάνεις το πρώτο βήμα πρέπει να ξέρεις γιατί θες να το κάνεις, έτσι δεν είναι; Κάποιες φορές προσεγγίζουμε παλιούς φίλους γιατί απλά νιώθουμε μοναξιά ή δεν έχουμε παρέα. Λοιπόν, λυπάμαι που θα το πω κάπως κυνικά, αλλά η μοναξιά μας δεν είναι πρόβλημα του άλλου και δεν οφείλει κανείς να μας κάνει να νιώσουμε καλύτερα ή λιγότερο μόνοι επειδή κάποτε υπήρξαμε φίλοι. Τους παλιούς μας φίλους οφείλουμε να τους πλησιάσουμε για τους σωστούς λόγους κι αυτούς θα τους βρούμε μέσα μας. Μπορεί να είναι γιατί χρωστάμε μια συγγνώμη, μπορεί να είναι γιατί νοσταλγήσαμε τις στιγμές μαζί του, μπορεί γιατί συνέβη κάτι και μας τον θύμισε. Ο καλύτερος βέβαια λόγος, για μένα, είναι γιατί πεθυμήσαμε έναν άνθρωπο, γιατί θέλουμε να δούμε πώς είναι, γιατί αυτός ο άνθρωπος είναι σημαντικός για μας και μας νοιάζει να είναι καλά.

 

Προετοιμάσου κατάλληλα

Πριν κάνουμε οποιαδήποτε κίνηση για να έρθουμε σε επαφή με έναν παλιό φίλο είναι σημαντικό να ξέρουμε τι θέλουμε να πούμε αλλά και να δεχτούμε εκ προοιμίου ότι μπορεί να μην πάει όπως το φανταζόμαστε ή όπως το θέλουμε.

Οι σχέσεις έχουν να κάνουν με τον χρόνο και τον άνθρωπο κι αυτό σημαίνει ότι ακόμα κι αν σε μια φάση υπήρξαμε πολύ κοντά με κάποιον, σε μια άλλη περίοδο τα χνώτα μας μπορεί να μην ταιριάζουν. Επιπλέον, ενδέχεται ο άλλος να μην έχει μήτε τη διάθεση μήτε και τον χρόνο πια για μας κι οφείλουμε να το σεβαστούμε ακόμα κι αν κάνουμε την προσπάθειά μας να έρθουμε πάλι κοντά του -ακόμα κι αν εμείς λαχταράμε όσο τίποτα μια καλή σχέση μαζί του. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να έχουμε προετοιμάσει το μήνυμα που θέλουμε να περάσουμε είτε πρόκειται για ένδειξη ενδιαφέροντος, είτε για καθαρή νοσταλγία, είτε για επιδίωξη μιας κάποιας ολοκλήρωσης, ώστε οι προθέσεις μας να είναι ξεκάθαρες και κατανοητές στον άλλο κι από αυτό ορμώμενος να κρίνει τι θα επιλέξει να κάνει.

 

Κάνε την κίνησή σου, λοιπόν!

«Τι πιο εύκολο απ’ το να στείλεις ένα μήνυμα» λες, και δε θα διαφωνήσω μόνο θα προσθέσω ότι αυτό το μήνυμα πρέπει να είναι προσωπικό, ειλικρινές, ευγενικό και ουσιαστικό. Κάπως δυσκόλεψε τώρα;

Στόχος δεν είναι να κάνουμε μια οποιαδήποτε κίνηση και να περιμένουμε από τον άλλον το επόμενο βήμα, σαν να πετάμε μια καυτή πατάτα στον άλλο. Καλό είναι να δώσουμε ένα κομμάτι της σκέψης μας και μάλιστα χωρίς αντάλλαγμα. Να πούμε δηλαδή αυτό που εμείς έχουμε να πούμε μην περιμένοντας κάτι από τον άλλο. Ούτε να μας δεχθεί με ανοιχτές αγκάλες ούτε να μας συγχωρέσει ή ακόμα και να μας ζητήσει συγγνώμη.

 

Για να βοηθήσω, αναλόγως την περίπτωση μπορούμε να πούμε κάτι όπως:

«Γεια! Είδα (εδώ βάζεις κάτι που σου θυμίζει εκείνον τον φίλο) τις προάλλες και σε σκέφτηκα! Είσαι καλά;»
«Πάει καιρός που μιλήσαμε / Χαθήκαμε κι ήθελα απλά να δω τι κάνεις! Πώς περνάς;»

«Την τελευταία φορά που μιλήσαμε δεν πήγε τόσο καλά κι αυτό με ενοχλεί. Θες να το πάρουμε από την αρχή;»

«Σου έχω μια συγγνώμη φυλαγμένη, έχεις λίγο χρόνο να βρεθούμε για να στη δώσω;»

Εντάξει, μην πάτε να κάνετε copy-paste, αυτά είναι μονάχα μερικές ιδέες για να εμπνευστείτε. Σκοπός της προσέγγισης είναι να ξυπνήσετε μια φιλία που κοιμάται κι αυτό δε γίνεται με δανεικά λόγια αλλά με προσωπικά στοιχεία, με ειλικρίνεια και με μπόλικο σεβασμό στη σχέση που είχατε.

Αν είσαι τολμηρός –ή αν η σχέση σας το επιτρέπει– μπορείς να κάνεις κι ένα τηλέφωνο, μολονότι οφείλω να ομολογήσω ότι αυτό ίσως τον φέρει σε αμηχανία. Να σου είμαι ειλικρινής, προσωπικά δε θα απαντούσα (αν κι εγώ γενικά δεν πολύ-γουστάρω τα τηλέφωνα) γιατί θα με έπιανε εξαπίνης.  Είναι κι αυτό μια επιλογή όμως!

 

Ωραία τα λόγια, από πράξεις πώς πάμε;

Κι εκεί που λες πως έκανες το βήμα με τη μεγαλύτερη δυσκολία, σού ‘ρχομαι εγώ και στο χαλάω! Δεν αρκεί ένα μήνυμα ή ένα τηλέφωνο αν και είναι μια εξαιρετική αρχή. Πρέπει να υπάρξει και προσπάθεια να βρεθείτε, να επικοινωνήσετε, να λύσετε αυτό που σας αποξένωσε, να βρείτε νέες ισορροπίες και κυρίως να βρείτε χρόνο και χώρο ο ένας για τον άλλο.

Οι άνθρωποι εξελισσόμαστε, αλλάζουμε, οι ζωές μας περνάνε από διαφορετικές φάσεις και άλλα στάδια κι είναι δύσκολο να φτάσουμε στο σημείο όπου όλα θα είναι «όπως πριν». Ενδεχομένως να μην είναι τίποτα όπως ήταν, όμως λίγη σημασία έχει γιατί κι εμείς δεν είμαστε αυτοί που ήμασταν πριν 5-10 χρόνια ούτε και θέλουμε ό,τι θέλαμε τότε. Αυτό που έχει σημασία είναι η προσπάθεια για επαφή σήμερα με τους τωρινούς εαυτούς μας.

 

Ας ξεπεράσουμε λοιπόν τον «καφέ που κανονίζεται» κι ας πάμε σε εκείνον που θα πιούμε από κοντά.

 

Το συστηματικό αποδίδει

Κι όλο πάω και το δυσκολεύω, αλλά στ’ αλήθεια δεν το κάνω εγώ, είναι έτσι οι ίδιες οι σχέσεις! Δε φτάνει να πιούμε έναν καφέ ή να ανταλλάξουμε μερικά μηνύματα και να χαθούμε πάλι. Πρέπει να έχουμε ένα πρόγραμμα, ένα τακτικό κι επαναληπτικό ραντεβού με τη φιλία μας στο οποίο θα είμαστε αμφότεροι συνεπείς. Προς θεού, μην το πάρετε ως αγγαρεία αλλά ως «υπόσχεση».

Ακόμα κι αν οι καθημερινότητα είναι μια τρέλα με ρυθμούς που δεν επιτρέπουν πολλά, για να κρατήσουμε μια φιλία που τώρα αναζωπυρώσαμε χρειάζεται να είμαστε κάπως συνεπείς σ’ αυτήν. Χρειάζεται να δίνουμε το παρών όσο πιο συχνά μπορούμε ακόμα κι αν δεν είναι με δια ζώσης συναντήσεις, ακόμα κι αν είναι ένα «σε σκεφτόμουν, πώς είσαι;».

 

Κι αν δεν έχει άλλο δεν πειράζει

Ίσως να μη θέλουν να έχουν επαφές πια μαζί μας, ίσως αδυνατούν να μας συγχωρέσουν ή να καταπιούν την περηφάνια και τον εγωισμό τους, ίσως απλά να μην έχουν χρόνο πια για μας. Είναι όλα ανθρώπινα και σεβαστά. Μπορούμε να κρατήσουμε τις ωραίες αναμνήσεις, να πούμε αντίο και να τους ευχόμαστε μια καλή ζωή κι από μακριά. Οι κακίες δεν έχουν κανένα νόημα.

Ούσα άνθρωπος που εύκολα χάνεται χωρίς να το κάνω επίτηδες, αρκετές φορές νοσταλγώ παλιούς μου φίλους. Ευτυχώς, πλέον τολμώ και στέλνω ένα μήνυμα πού και πού, επιδιώκω την επανασύνδεση με παλιούς φίλους κι αν δε μου βγαίνει, επιλέγω να είμαι κάπου κοντά και διαθέσιμη όταν κάποιος τους θελήσει να επιστρέψει σε μένα. Άλλωστε, μια καλή φιλία απαιτεί αγάπη στον πυρήνα της κι αυτή δε χάνεται, όσα χρόνια κι αν περάσουν.

 

Θέλουμε και τη δική σου άποψη!

Στείλε το άρθρο σου στο info@pillowfights.gr και μπες στη μεγαλύτερη αρθρογραφική ομάδα!

Μάθε περισσότερα ΕΔΩ!

Συντάκτης: Σουζάνα Ντεζούκι
Επιμέλεια κειμένου: Γιοβάννα Κοντονικολάου