Κάθεσαι στον καναπέ σου και εκεί όπου χαζεύεις στο κινητό σου βλέπεις μία φωτογραφία, ένα βίντεο ή μια απλή αναφορά σε μια συζήτηση που αποκαλύπτει ότι οι άνθρωποι που θεωρείς δικούς σου, η παρέα σου, οι φίλοι σου, βρίσκονται κάπου μαζί και εσύ δεν είσαι εκεί. Εκείνη τη στιγμή νιώθεις έναν κόμπο στο στομάχι, ίσως και ένα ξαφνικό πάγωμα σε όλο σου το σώμα. Είναι η αίσθηση της αποξένωσης, αυτό το πικρό συναίσθημα ότι είσαι ένας περιττός φίλος που έμεινε πίσω.
Αυτή η μοναξιά δε μοιάζει με την απομόνωση την οποία αποζητάς κάποιες φορές για να ηρεμήσεις και να αποφορτιστείς όταν έχεις μία δύσκολη μέρα. Είναι μια μοναξιά η οποία σου επιβλήθηκε. Μια σιωπηλή απόρριψη η οποία σε κάνει να αναρωτιέσαι για την αξία σου, για τον ρόλο σου μέσα στην ομάδα και για το αν τελικά οι δεσμοί που θεωρούσες ισχυρούς είναι τόσο δυνατοί όσο πίστευες.
Τότε είναι η στιγμή όπου αρχίζεις να αναλύεις τα πάντα. Κάθε κουβέντα, κάθε βλέμμα, κάθε μήνυμα. Προσπαθείς να βρεις αν έφταιξες, αν έκανες κάποιο λάθος, για να καταλάβεις γιατί ξαφνικά έγινες αόρατος.
Η αλήθεια είναι ότι το να βλέπεις τους φίλους σου να σχεδιάζουν δραστηριότητες χωρίς εσένα είναι κάπως άβολο και ταυτόχρονα σε πονάει. Όμως, πριν αφήσεις αυτές τις αισθήσεις να σε καταπιούν και να μετατραπούν σε πικρία ή θυμό, πρέπει να σταθείς για μια στιγμή και να πάρεις μια βαθιά ανάσα. Να μάθεις να διαχειρίζεσαι αυτά τα συναισθήματα με έναν τρόπο υγιή, ο οποίος και θα σε πονέσει λιγότερο και θα σε βοηθήσει να ξεσπάσεις, αλλά πάνω από όλα δε θα τραυματίσει παραπάνω ούτε εσένα ούτε τις σχέσεις σου.
Το πρώτο βήμα είναι να αναγνωρίσεις ότι αυτό που νιώθεις είναι φυσιολογικό. Αγκάλιασε τα συναισθήματά σου χωρίς να σταθείς απέναντί τους. Μην προσπαθείς να τα υποτιμήσεις λέγοντας στον εαυτό σου ότι είσαι υπερβολικός ή ζηλιάρης.
Ωστόσο, η αποδοχή του συναισθήματος δε σημαίνει ότι πρέπει να αποδεχτείς και τις αυθαίρετες ερμηνείες που δίνει το μυαλό σου εκείνη τη στιγμή. Ίσως εκείνη τη στιγμή το μυαλό σου κάνει σενάρια τα οποία θα είναι κάπως υπερβολικά και δεν έχουν ίσως καμία ισχύ στην πραγματικότητα. Πριν αρχίσεις να κάνεις αυτές τις σκέψεις, δώσε λίγο χρόνο στον εαυτό σου να σκεφτεί πως ίσως η συνάντηση έγινε τυχαία. Ίσως θεωρήθηκε δεδομένο ότι δε θα μπορούσες να πας λόγω φόρτου εργασίας. Ίσως ήταν μια στιγμή που προέκυψε αυθόρμητα ανάμεσα σε δύο άτομα και επεκτάθηκε χωρίς δολιότητα.
Αντί λοιπόν να βυθιστείς στην υπερανάλυση σεναρίων τα οποία δε θα σε βοηθήσουν καθόλου ψυχολογικά, αντιθέτως ίσως σε κάνουν χειρότερα, προσπάθησε να δεις την κατάσταση με μια δόση αντικειμενικότητας. Πρώτα ρώτησε τον εαυτό σου αν αυτή η συμπεριφορά είναι επαναλαμβανόμενη ή αν είναι ένα μεμονωμένο περιστατικό. Αν συμβαίνει συνέχεια, τότε ναι, ίσως πρέπει να σκεφτείς τη δυναμική της παρέας. Αν όμως είναι κάτι σπάνιο, μην αφήσεις μια τυχαία στιγμή να καταστρέψει μια ολόκληρη ιστορία φιλίας.
Η διαχείριση σε αυτές τις περιπτώσεις απαιτεί επίσης μια στροφή προς τα μέσα. Δηλαδή, αντί να περιμένεις την επικύρωση από τους άλλους για να νιώσεις ολοκληρωμένος, χρησιμοποίησε αυτόν τον χρόνο για να φροντίσεις τον εαυτό σου. Κάνε κάτι το οποίο σε ευχαριστεί, ασχολήσου με ένα ενδιαφέρον που έχεις παραμελήσει.
Η επικοινωνία είναι το κλειδί για να μην κυριαρχήσει το συναίσθημα της αμφιβολίας μέσα σου και μετατραπεί σε κακία. Αν νιώθεις ότι αυτό το οποίο έγινε σε πλήγωσε σοβαρά και σου δημιούργησε ανασφάλειες, μην το κρατάς κρυφό. Αλλά και μην μαλώσεις. Προτίμησε να μιλήσεις στους φίλους σου με ειλικρίνεια και ευγένεια. Πες τους το τι ένιωσες χωρίς να τους κατηγορήσεις, χρησιμοποιώντας λέξεις που εκφράζουν τα δικά σου συναισθήματα και όχι τη δική τους κίνηση.
Η αντίδραση των φίλων σου σε αυτή την ειλικρινή συζήτηση θα σου δείξει πολλά για την ποιότητα της σχέσης σας. Αυτό γιατί οι πραγματικοί φίλοι θα δείξουν ενσυναίσθηση, θα ζητήσουν συγγνώμη για την απροσεξία τους και θα προσπαθήσουν να σε συμπεριλάβουν την επόμενη φορά. Εκείνοι οι οποίοι θα αντιδράσουν με ειρωνεία ή θα υποτιμήσουν τα συναισθήματά σου ίσως σου δείχνουν ότι δεν αξίζουν τον χώρο που τους δίνεις στη ζωή σου.
Σε κάθε περίπτωση, εσύ πρέπει να μάθεις να υπάρχεις μέσα σε πολλούς και διαφορετικούς κύκλους. Μην βασίζεις όλη σου την κοινωνική ζωή σε μια και μόνο ομάδα ανθρώπων. Όταν έχεις πολλές και διαφορετικές παρέες, μια παράλειψη από μια παρέα δε φαντάζει τόσο ως καταστροφή, αλλά ως μια μικρή παρεξήγηση ή μια άτυχη στιγμή.
Η αποξένωση είναι ένας καθρέφτης που σου δείχνει τις ανασφάλειές σου, αλλά μπορεί να γίνει και το σκαλοπάτι για να χτίσεις μια πιο στιβαρή αυτοπεποίθηση. Μην επιτρέπεις στις φωτογραφίες μιας εξόδου να ορίζουν την αξία σου. Να θυμάσαι πως είσαι ένας άνθρωπος με βάθος, με ενδιαφέροντα και με την ικανότητα να προσφέρεις πολλά σε μια φιλία. Εάν κάποιοι δεν το βλέπουν σε μια δεδομένη στιγμή, αυτό δε μειώνει τη δική σου ποιότητα.
Είναι σημαντικό το να μάθεις να συγχωρείς, αλλά εξίσου σημαντικό είναι και το να μάθεις να προστατεύεις τα συναισθήματά σου και την ψυχική σου υγεία από ανθρώπους οι οποίοι σε θεωρούν μπάλωμα. Στο τέλος της ημέρας, η πιο σημαντική σχέση που έχεις να καλλιεργήσεις είναι αυτή με τον εαυτό σου. Αν είσαι καλά με εσένα, άλλωστε η ζωή είναι πολύ μεγάλη για να την περνάς περιμένοντας μια πρόσκληση που ίσως ξεχάστηκε.
Όταν μπορείς εσύ ο ίδιος να δημιουργήσεις τις συνθήκες για τη δική σου χαρά, μάθε να μην αφήνεις τη σιωπή των άλλων να γίνει ο θόρυβος που σε πνίγει. Βρες τη δική σου ταυτότητα και προχώρα ξέροντας πως η θέση σου μέσα σε μία παρέα δεν εξαρτάται από μια θέση σε μία έξοδο στην οποία δε σε κάλεσαν.
Ακόμη κι αν ειπώθηκε μπροστά σου η πρόσκληση δείχνοντας πως εσύ περισσεύεις, μην αφήσεις τον εαυτό σου να μετατραπεί στο μπάλωμα στη ζωή κάποιων.
Συντάκτης: Μαριάννα Χατζή
