Article of the day: Η ιστορία που δεν ήξερες για τα minions, από τη Μαρία Πακιακιό.

%ce%b1%cf%83%ce%b4%cf%86%cf%83

Φτιάχνουμε σχέσεις για να γευτούμε στην άκρη της γλώσσας μας την περίεργη γεύση της ευτυχίας. Κι οι άνθρωποι που επιλέγουμε για να είναι κοντά μας, είναι εκείνοι που έστω και φευγαλέα θεωρούμε ότι μπορούν να μας το προσφέρουν αυτό το θεϊκό συναίσθημα. Οι προθέσεις που έχουμε όταν συνδεόμαστε, είναι καλές, διαφορετικά δε θα επιδιώκαμε καν τη σύνδεση. Κανείς δεν επενδύει σε μια σχέση με το σκεπτικό ότι θα πληγωθεί. Το φοβάται σίγουρα, μα το δοκιμάζει, έτσι κι αλλιώς. Άλλους, αυτή η δοκιμή μας βρίσκει τυχερούς, άλλους όμως όχι και τόσο. Και στις δυο περιπτώσεις φαίνεται μετά την περίοδο του high που μας προκαλεί ο έρωτας, όταν πια φέρει την πραγματικότητα να παίξει μαζί μας.

Οι διαφωνίες είναι μέσα στο ερωτικό παιχνίδι, ίσως ν’ αποτελούν και το αλατοπίπερο, υπό προϋποθέσεις, σε μια σχέση. Μπορούν να αποτελέσουν το συστατικό που δίνει και λίγη γεύση, λίγη ένταση και σπιρτάδα στη σύνδεσή μας, γιατί ειδάλλως θα βαριόμασταν πολύ γρήγορα. Άλλωστε, οι σχέσεις δεν είναι ρομαντική ταινία που βλέπεις στον καναπέ σου, κι αν ήταν, θ’ αποτελoύνταν απ’ όλες τις σκηνές που έχουν κοπεί στο μοντάζ.

Τι κάνεις λοιπόν όταν οι διαφωνίες μπαίνουν στο παιχνίδι; Όταν τα μικρά πράγματα αρχίζουν να σ’ ενοχλούν; Καβγάδες- εκείνους που άλλοι τους αποφεύγουν όπως ο διάολος το λιβάνι κι άλλοι τους βρίσκουν σαν μάχες που πρέπει να κερδίσουν. Αν δε σε νοιάζει να πάρεις άλλη μια νίκη, αν δε σε νοιάζει να είσαι εσύ εκείνος που έχει πάντα δίκιο, λύση υπάρχει, αρκεί να βάλεις τον εγωισμό σου στην άκρη κι αντί για λογομαχία να κερδίσεις μια αγκαλιά.

Για σκέψου πως εάν την ώρα που ξεκινάει η διαφωνία, εσύ αντί να προσπαθείς να πείσεις πως έχεις δίκιο, αντί να υψώσεις τη φωνή σου, αντί να παραιτηθείς ή να σηκώσεις τοίχο, τολμήσεις μια μικρή στιγμή οικειότητας και σωματικής επαφής, μέσω μιας αγκαλιάς. Ένα διάλειμμα από τη μάχη που θα βγάλει δύο νικητές κι όχι έναν. Που έχει λυτρωτικές κι αγχολυτικές ιδιότητες, που διώχνει την ένταση σαν τρίχα από το ζυμάρι.

Σκέψου απλώς πως όταν είσαι θυμωμένος, αν έρθει κάποιος να σε πάρει μια σφιχτή αγκαλιά, αμέσως επιτρέπεις στο σώμα σου να έρθει σε μια ισορροπία. Αναπνέεις πιο βαθιά, χαλαρώνουν οι μύες, ξεσπάς σε κλάματα ενώ λίγο πριν θεωρούσες ότι είσαι μια χαρά. Τα δύο χέρια που απλώνονται να σε πάρουν μέσα τους, προσφέρουν ασφάλεια, καταπόνηση χωρίς καν οι λέξεις να χρησιμοποιηθούν. Λέξεις που είναι αλήθεια πολύ φτωχές μπροστά σε όσα μια αγκαλιά προσφέρει. Το σώμα είναι πολύ πιο κατάλληλο να επικοινωνεί, χωρίς να χρειάζεται να εξηγήσει τίποτα κι η αγκαλιά είναι το απόλυτο εργαλείο του για ανταλλαγή ενέργειας.

Πες ένα στοπ στον καβγά πριν ξεκινήσει, και θα δεις πόσο πιο όμορφα θα νιώσεις σ’ εκείνη την αγκαλιά που έχεις εσύ επιλέξει. Η αγκαλιά σου δίνει το χρόνο να ηρεμήσεις, να καταλάβεις αν τελικά ο καβγάς έχει λόγο ύπαρξης ή αν απλά ήταν μια ένταση που έπρεπε να βγει. Ο καταλληλότερος  τρόπος να διώξεις τα αρνητικά σου συναισθήματα δεν είναι πάντα τα λόγια, γιατί συχνά μπερδεύουν, ενοχλούν, κάνουν λάθος στη μετάφραση από τον έναν προς τον άλλο. Μα οι αγκαλιές δεν έχουν τίποτα να εξηγήσουν, δε χωράνε αμφιβολίες σ’ αυτές γιατί πολύ απλά τα δίνουν όλα χωρίς να χρειάζεται να εξηγήσουν τίποτα.

Να διακρίνεις τι είναι σημαντικό, πού βρίσκεται η ουσία σε μια διαφωνία στη σχέση. Θα καταλάβεις πως σίγουρα δε βρίσκεται στον θυμό και το πείσμα. Τι επιλέγεις: μια ασήμαντη νίκη ή μήπως μια δόση ευτυχίας;

 

Θέλουμε και τη δική σου άποψη!

Στείλε το άρθρο σου στο info@pillowfights.gr και μπες στη μεγαλύτερη αρθρογραφική ομάδα!

Μάθε περισσότερα ΕΔΩ!

Συντάκτης: Άννα Αντωνίου
Επιμέλεια κειμένου: Γιοβάννα Κοντονικολάου