Article of the day: Γνωρίστε τη νέα pillowfigher Ελένη Σωτηροπούλου στο πρώτο της άρθρο! Διάβασέ το εδώ.

r612

Είναι περίεργες οι ανθρώπινες επαφές. Με κάποιους δένεσαι χωρίς να το καταλάβεις από το πρώτο λεπτό, με κάποιους σου παίρνει ένα εύλογο χρονικό διάστημα κι άλλες φορές τα συναισθήματα είναι χλιαρά ή ακόμα και ανύπαρκτα από τη μία πλευρά. Επικεντρώνοντας το ενδιαφέρον μας σε μια ερωτική σχέση, αν και πολύ θα το θέλαμε, δεν είναι πάντα όλα τα συναισθήματα αμοιβαία με αποτέλεσμα σε πολλές των περιπτώσεων να το ζούμε κάπως μόνοι.

Το πόσο δυνατά δενόμαστε με ένα άτομο σε καμία περίπτωση δεν εξαρτάται από το ενδιαφέρον που θα εκλάβουμε. Είναι στη φύση μας να εξιδανικεύουμε κάποιες προσωπικότητες γύρω μας και ιδίως όταν αυτές γεννάνε μέσα μας ερωτικά στοιχεία που αδημονούμε να ζήσουμε. Με το πέρασμα μάλιστα του χρόνου και της επαφής μαζί τους, τα ποθούμε όλο και περισσότερο.

 

Get Over It! | eBook


€7,00

-----

 

Έρωτας, αμοιβαιότητα, συναίσθημα, πάθος, ένταση, αγάπη, καβγαδάκια, τσακωμοί, σπίρτο, φωτιά, μπουρλότο, τέλος. Μια πολύ σύντομη περιγραφή μιας σχέσης που ξεκίνησε με τις καλύτερες προδιαγραφές. Που αρχίζει μια κοινή πορεία με βάση την επικοινωνία, λεκτική και σωματική, τα κοινά σχέδια και όνειρα, που είναι πλαισιωμένα από καρδούλες, ροζ σύννεφα και γελάκια, καθώς και από κοκκινισμένα μάγουλα κάθε φορά που σε ρωτάνε αν είσαι ερωτευμένος κι εσύ απαντάς κάτι ανάμεσα σε «ναι» και «πολύ». Και το χαίρεσαι και το ζεις και πολύ καλά κάνεις, διότι είναι τόσο όμορφο το αμοιβαίο. Σε κάνει άτρωτο, δυνατό, χαρούμενο και ούτε που σκέφτεσαι πως ίσως κάποια στιγμή σε προσγειώσει απότομα, ή πως με το πέρασμα του χρόνου θα ξεφουσκώσει. Και πάλι πολύ καλά κάνεις, ζήσε το αμοιβαίο βρε παιδάκι μου στο έπακρο και δώσε και δυο αγκαλιές παραπάνω εις υγείαν όσων δεν το έζησαν.

Υπάρχουν λοιπόν και εκείνοι οι έρωτες, οι μονόπλευροι. Κάτι σε τράβηξε, ίσως το αρχικό ενδιαφέρον, δύο βλέμματα, δύο αγγίγματα, ίσως κάποιες στιγμές που η ένταση ένιωθες να ανεβαίνει με την ίδια δύναμη που ανεβαίνει ο δείκτης του μηχανήματος με τις μπουνιές στο λούνα παρκ όταν το χτυπάει κάποιος δυνατά, κι έφτασες να πεις το «ωπ, εδώ είμαστε». Έλα όμως που αυτό ακούστηκε μόνο από τη δική σου την ψυχούλα και εκεί που στο μυαλό σου ήταν όλα ιδανικά, η προσγείωση έγινε ελεύθερη πτώση. Οι ημέρες περνάνε κι όσο η ανταπόκριση είναι ανύπαρκτη, κάπως ειρωνικά, τα θέλω σου γι’ αυτόν τον άνθρωπο μεγαλώνουν. Κάθε μέρα φουντώνει όλο και πιο πολύ η επιθυμία να είστε μαζί και ενώ το βλέπεις πως μάλλον δεν πολυψήνεται, κολλάς, ερωτεύεσαι, αναρωτιέσαι το γιατί, θέλεις όλο και περισσότερο να τον κερδίσεις, κάνεις εικόνες και όνειρα πάλι, νιώθεις λίγο σαν να έχει ήδη ξεκινήσει η σχέση, με τη διαφορά ότι αυτή τη φορά το ζεις μόνος.

Ολοκληρωμένη ή ανολοκλήρωτη, η επαφή μεταξύ δύο ατόμων μπορεί να προκαλέσει και στα δύο άτομα συναισθήματα, είτε ίδιου, είτε τελείως διαφορετικού βεληνεκούς. Κάνουμε όμως περισσότερο καιρό να συνέλθουμε από μια «σχέση» ουσιαστικά ανύπαρκτη πάρα από μια που έκανε τον κύκλο της και έκλεισε. Και η εξήγηση είναι τόσο απλή που δε χρειάζεται πολύ ανάλυση για να το συνειδητοποιήσουμε. Θέλησες κάτι που σου άρεσε, πήρες μια μικρή γεύση και εκεί που ήθελες κι άλλο, να το ρουφήξεις μέχρι το μεδούλι, να το ζήσεις μέχρι το κόκκαλο, δεν έγινε ποτέ. Σαν ένα παιδάκι που του έδωσαν το γλειφιτζούρι, το άφησαν να το δοκιμάσει και να γλυκαθεί και πάνω που πήγε να το ξαναβάλει στο στόμα του τού το έκρυψαν. Θέλεις να το πεις απωθημένο; Πες το και έτσι.

Το θέμα είναι ότι ποτέ δε σου δόθηκε η ευκαιρία να το πιάσεις από το χέρι και να το περπατήσετε από κοινού. Να περάσεις τα στάδια με βάση την αμοιβαιότητα και να χτίσεις ένα «μαζί» ακόμη κι αν δεν ήταν σταθερό. Να δώσεις και να πάρεις, να προσφέρεις συναίσθημα και να σου προσφέρουν, να το ξεχειλώσετε παρέα. Όσο ποθείς κάτι, στα μάτια σου το θεοποιείς, το εξιδανικεύεις, μέσα σου φωνάζει η επιθυμία να το κατακτήσεις κι όσο δεν το αγγίζεις τόσο πιο πολύ αυτή η επιθυμία γίνεται θηρίο. Και η αλήθεια είναι πως ακόμα και αν κάποια στιγμή αυτό το απωθημένο το βάλεις στην άκρη, κάπου μέσα σου, μια γωνιά του μυαλού σου θα έρχεται στην επιφάνεια να σου υπενθυμίσει πως ακόμα, έστω και αμυδρά, θα ήθελες να πάρεις κάποια στιγμή μια γεύση. Και να κάνει το δικό του κύκλο. Και να ολοκληρωθεί όταν πλέον θα το θέλουν και οι δύο πλευρές.

Συντάκτης: Εμμανουέλα Μπερτάκη
Επιμέλεια κειμένου: Μαρία Ρουσσάκη