d844

Οικογένεια. Η πρώτη μας επαφή με τον κόσμο, ο πυρήνας που εφαρμόζει κάθε είδους νόμο στα άτομα που τον περιβάλλουν. Η οικογένεια είναι αυτή που θέτει τις βάσεις, διαμορφώνει το χαρακτήρα και την ηθική και τις αξίες που το άτομο θα κουβαλάει στη μετέπειτα ζωή του. Πολλά χαρακτηριστικά και συμπεριφορές που κουβαλάει ένας άνθρωπος είναι απόρροια των βιωμάτων και των αναμνήσεων που έχει από την οικογένειά του. Είτε είναι εικόνες από τις συμπεριφορές των κύριων μελών της, του μπαμπά και της μαμάς, είτε είναι  συμπεριφορές που εισέπραξε ως αποδέκτης, το αποτέλεσμα λίγο διαφέρει. Υπάρχουν ως κατάλοιπα μέσα σου.

Ένα τέτοιο κατάλοιπο είναι η ζήλια ως χαρακτηριστικό της ενήλικης ζωής του ατόμου. Η ζήλια είναι μια επίκτητη συμπεριφορά που πυροδοτείται από τη στέρηση, την απόσπαση της προσοχής ή την έλλειψη αποδοχής προς το συγκεκριμένο άτομο. Τροφοδοτείται από την έλλειψη της επικοινωνίας και από το λάθος χειρισμό των ατόμων που δημιουργούν αυτήν τη συμπεριφορά.

Ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός ακόμα και τα άτομα μέσα στην ίδια οικογένεια που μεγαλώνουν με τις ίδιες προσλαμβάνουσες και συνήθειες. Ο τρόπος που μεταφράζεται κάθε συμπεριφορά της οποίας είσαι δέκτης είναι επίσης διαφορετικός. Σε μια τόσο τρυφερή ηλικία, όπου η κριτική σκέψη απουσιάζει, κάθε μήνυμα που λαμβάνεις είναι σαν να σπέρνεις σε ένα παρθένο έδαφος. Και ως γνωστόν, ό, τι σπείρεις θα θερίσεις.

Δυστυχώς, δεν υπάρχουν γενικοί κανόνες και νόρμες όταν μιλάμε για τη διαμόρφωση μιας προσωπικότητας. Πρέπει να αντιμετωπίζεται η κάθε κατάσταση μεμονωμένα και με προσοχή. Ακόμα και η πιο συχνή περίπτωση, όπως ο ερχομός ενός ακόμα παιδιού στην οικογένεια, μπορεί να γίνει η αφορμή και η βάση για μια επώδυνη ενήλικη ζωή.

Για να αποβάλλεις ένα τέτοιο κατάλοιπο από τη ζωή σου, το οποίο άθελά σου έχει καταγράφει στο υποσυνείδητό σου, η αρχή είναι να το αναγνωρίσεις και να το αποδεχτείς. Από εκεί και πέρα αν θα το διώξεις τελείως από πάνω σου ή ο βαθμός που θα καταφέρεις να το εξαλείψεις είναι στο χέρι σου και στη δουλειά που είσαι διατεθειμένος να αφιερώσεις. Είτε είναι προσωπική είτε με τη βοήθεια κάποιου ειδικού.

Είναι άδικο και κρίμα να ταλαιπωρείς τον εαυτό σου με συμπεριφορές για τις οποίες δεν είσαι υπεύθυνος. Είναι ακόμα πιο άσχημο να υποβάλλεις ανθρώπους που συναναστρέφεσαι σε τέτοιου είδους συμπεριφορές και αντιδράσεις προσπαθώντας να βρεις τη λύτρωση και την εξιλέωση με λάθος τρόπους.

Κανένας δε γεννήθηκε με οδηγίες χρήσης. Και κανένας δεν ευθύνεται για το τι εσύ, ως ενήλικας θα αποφασίσεις να κάνεις με τη ζωή σου και το περιβάλλον που ζεις. Τα λάθη είναι για να μαθαίνεις και όχι για να τιμωρείς τον εαυτό σου, είτε ευθύνεσαι γι’ αυτά είτε όχι. Ο σεβασμός και η κατανόηση είναι δυο δυνατά όπλα που έχεις απέναντι σε οτιδήποτε δύσκολο συμβαίνει στη ζωή σου. Πρώτα σε σένα και ύστερα στους ανθρώπους του περιβάλλοντός σου και κυρίως στους γονείς σου.

Γιατί, για να κρίνεις έναν άνθρωπο πρέπει πρώτα να περάσεις από τη θέση του. Μόνο τότε θα καταλάβεις αν εσύ θα μπορούσες να συμπεριφερθείς καλύτερα κι αν θα έκανες τα ίδια λάθη και φυσικά τι σημαίνει το να κάνεις κάτι άθελά σου.

Συντάκτης: Λίνα Καράτση
Επιμέλεια κειμένου: Γιοβάννα Κοντονικολάου