Πόσο (αν)ασφαλής αισθάνεσαι στη σχέση σου; Δοκίμασέ την εδώ απαντώντας σε 100 ερωτήσεις!

wqdf

Κάπου κάπου μας πιάνει μια ανάγκη να αποδείξουμε είτε στους άλλους είτε στον εαυτό μας ότι είμαστε ικανοί ν’ αντέξουμε τα πάντα. Βάζουμε έτσι τους εαυτούς μας ηθελημένα σε καταστάσεις πολύπλοκες, δύσκολες και κάπως μπερδεμένες με τη σκέψη ότι μπορούμε να καταφέρουμε να βρούμε την έξοδο από τον λαβύρινθο. Πολλές φορές εμπλεκόμαστε με άτομα που ουσιαστικά δυσκολεύουν τη ζωή μας και που άλλοτε δε θα δίναμε σημασία, πολύ απλά γιατί εκείνη τη στιγμή θεωρούμε ότι είμαστε εμείς αρκετά δυνατοί για να έρθουμε αντιμέτωποι με ό,τι μας πασάρει ο απέναντι. Κι όσο κι αν οι δυσκολίες είναι για να ξεπερνιούνται, το να επιλέγουμε συνειδητά έναν «δύσκολο» έρωτα με απώτερο σκοπό να αποδείξουμε στον εαυτό μας ότι έχουμε υψηλότερες αντοχές απ’ ότι πιστεύουμε, δεν είναι ποτέ μια ευχάριστη διαδρομή.

Κανένας άνθρωπος εκεί έξω δεν είναι δύσκολος εκ γενετής γιατί γενικότερα το να είσαι άνθρωπος, πόσο μάλλον στις μέρες μας, είναι από μόνο του κομματάκι δύσκολο. Μέσα στα χρόνια ωστόσο, τις πολλές σχέσεις κι ανθρώπους που ίσως να έχουμε γνωρίσει στη ζωή μας έχουμε λιγάκι μπερδέψει τον όρο «δύσκολος» με τον όρο «κακότροπος», «περίεργος», «ιδιότροπος» κι αν μου επιτρέπεται λίγο «μαλάκας»! Ε λοιπόν δεν είναι έτσι, διότι κανένας άνθρωπος εκεί έξω δε γίνεται όλα τα παραπάνω αν δε βρεθεί σε συγκεκριμένες καταστάσεις που του βγάζουν τέτοιες συμπεριφορές από τα ενδότερα της ψυχής του. Άρα, το να είναι κανείς δύσκολος ετυμολογείται ανάλογα με το πώς αντιλαμβάνεται ο κάθε ένας από εμάς την έννοια δύσκολος, γιατί μια συμπεριφορά, μια κατάσταση, ένα γεγονός ή ακόμα κι ένας άνθρωπος που για μένα είναι δύσκολος, για σένα μπορεί να είναι παιχνιδάκι.

 

 

Δεν υπάρχει κάποια καταγεγραμμένη επεξήγηση με την οποία μπορώ να πορευτώ και να αιτιολογήσω τι πάει να πει «δύσκολος» άνθρωπος. Πολύ απλά, όταν χαρακτηρίζουμε κάποιον ως «δύσκολο» άνθρωπο ο κάθε ένας από μας εννοεί εκείνον το τύπο με τον οποίο δυσκολεύεται να βρει μια κοινή γραμμή, ένα κοινό έδαφος για επικοινωνία, εκείνον τον άνθρωπο που κάνει τη σχέση να μοιάζει αναρρίχηση.

«Είναι πολύ δύσκολος χαρακτήρας, αλλά μ’ αρέσει πολύ». Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί μας αρέσει να μπαίνουμε στη διαδικασία ερώτων που μας ζορίζουν. Κι ενώ επιμένει κανείς ότι μπορεί να καταφέρει να κάνει τη σχέση να λειτουργήσει όσο δύσκολη κι αν ήταν, πάντα θα υπάρχουν εκείνοι που προσπαθούν να βρουν γιατί υπάρχουν εκεί έξω άνθρωποι που θα προτιμούσαν μια τέτοια κατάσταση παρά τη γαλήνη και τη σύνδεση.

Ίσως γιατί οι άνθρωποι που επιλέγουν συνειδητά να βρίσκονται σε μια δύσκολη σχέση με έναν «δύσκολο» σύντροφο θεωρούν πως προσθέτει κάτι στην αξία της. Είναι για εκείνους πολύ πιο σημαντικό να βρίσκονται στις λάθος σχέσεις, όσο πολύπλοκες και δύσκολες κι αν είναι, παρά να έρθουν αντιμέτωποι με την επιλογή τους, ή να αποδεχτούν πως ο έρωτας δεν έχει φτιαχτεί για να μας παιδεύει.  Άλλοτε πάλι, επιλέγουμε να μένουμε με «δύσκολους» συντρόφους επειδή θεωρούμε ότι είμαστε αρκετά δυνατοί για ν’ αντέξουμε τα πάντα. Είναι σαν κρας τεστ δηλαδή. Νιώθουμε την ανάγκη να πείσουμε τον εαυτό μας πως τίποτα και κυρίως κανένας δε μας φοβίζει τόσο που να μας κάνει να τρέξουμε μακριά.

Έτσι προτιμάμε, με στόχο πάντα να αποδείξουμε ότι είμαστε ικανοί ν’ αντεπεξέλθουμε σε όλα, να μένουμε με συντρόφους που δεν μπορούν να εξωτερικεύσουν τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους, που δε βρίσκουν κανένα κοινό σημείο επικοινωνίας μαζί μας, που μας αφήνουν να παλεύουμε μόνοι για τη σχέση και που αντί η σχέση μας να είναι φυσική κι ομαλή να είναι χειρότερη κι από καράβι σε φουρτουνιασμένη θάλασσα.

Καμιά φορά βλέπετε, βάζουμε μόνοι μας εμπόδια στον εαυτό μας επειδή κοιτάμε πώς ν’ αποδείξουμε σε μας ότι έχουμε υψηλές αντοχές, ίσως κι υψηλότερες απ’ ότι πιστεύουμε. Δε χρειάζεται όμως να μπαίνουμε σ’ αυτό το τριπάκι. Τις αντοχές, το θάρρος και τη δύναμή μας την αποδεικνύουμε στον εαυτό μας όταν αφήνουμε πίσω ό,τι μας προκαλεί κούραση. Όταν ό,τι δε μας γεμίζει δεν το αφήνουμε να μας χαλάει την ενέργεια, δεν τρέχουμε πίσω από τη δυσκολία για το φετίχ. Κι ό,τι αντί να μας γεμίζει με χαρά, μας γεμίζει άγχος κι απόρριψη, δεν είναι έρωτας. Κι ό,τι κι αν είναι, δεν είναι για μας.

 

Θέλουμε και τη δική σου άποψη!

Στείλε το άρθρο σου στο info@pillowfights.gr και μπες στη μεγαλύτερη αρθρογραφική ομάδα!

Μάθε περισσότερα ΕΔΩ!

Συντάκτης: Δέσποινα Κυριάκου
Επιμέλεια κειμένου: Γιοβάννα Κοντονικολάου