Article of the day: Η Ελένη Σωτηροπούλου μάς μιλά για αδιαφορία που φέρνει καψούρα. Δες εδώ!

%ce%b5%cf%84%ce%b7%cf%86%ce%b8

Και ποιος δεν έχει παθιαστεί τόσο σε μια συζήτηση έτσι ώστε να εκφράσει τις απόψεις του μέχρι τέλους; Αν όχι όλοι, τότε σίγουρα οι περισσότεροι το έχουμε κάνει. Κι αυτό δεν είναι αρνητικό, δε γίνεται να έχουμε με όλους κοινό mindset κι αυτό δε σημαίνει ότι δε θα το στηρίξουμε. Το πρόβλημα προκύπτει όταν γνωρίζεις, ότι η άλλη πλευρά έχει αντίθετη γνώμη από τη δική σου, η συζήτηση δεν οδηγεί πουθενά, αλλά ταυτόχρονα δεν μπορείς ν΄ αντισταθείς. Έτσι, επιλέγεις να έρθεις σε ρήξη με τους κοντινούς σου ανθρώπους. Μήπως, όμως, η τόσο μεγάλη απόκλιση στις απόψεις σας θ’ αλλάξει τις ισορροπίες μεταξύ σας; Είναι προτιμότερο να πλαισιωνόμαστε από ανθρώπους που ανήκουν στο ίδιο μήκος κύματος μ’ εμάς κι αν όχι, πότε τα παρατάμε;

Το βέβαιο είναι πως είναι αδύνατο να ταιριάζεις με όλους τους κοντινούς σου. Όταν όμως διαφέρεις τελείως και φτάνει η ώρα για μια σοβαρή συζήτηση, εκεί η ατμόσφαιρα ηλεκτρίζεται. Προσπαθείς, ίσως, στην αρχή να εκφέρεις τη δική σου άποψη και θέλεις ν’ αποφύγεις τις εντάσεις. Παρ’ όλα αυτά, τις περισσότερες φορές δεν μπορείς να συγκρατήσεις τον εαυτό σου και σε τοποθετείς σε μια αέναη «μάχη» που καταλήγει σε τσακωμούς και σε αδιέξοδο. Έχεις αναλογιστεί ποτέ σου γιατί μπαίνεις σ’ αυτή τη διαδικασία; Οφείλεται στο γεγονός ότι θέλεις να υιοθετήσει κι ο άλλος τη δική σου άποψη ή απλώς δεν μπορείς να σε ελέγξεις;

Μερικές φορές είναι προτιμότερο ν’ απομακρυνόμαστε από ένα περιβάλλον που δεν μπορεί να συνυπάρξει με το δικό μας. Κι αυτός είναι ο βασικός λόγος για να δημιουργήσεις έναν δεσμό, όπου οι απόψεις σας θα τέμνονται. Σκέψου την πρώτη περίπτωση σαν δύο γραμμές παράλληλες, όσο κι αν μεγαλώσουν δε θα βρουν ποτέ κοινό σημείο, όσο κι αν το θελήσουν. Έτσι ακριβώς συμβαίνει και στις σχέσεις. Όσο κι αν διαφέρουν οι απόψεις σας, κάποια στιγμή θα πρέπει να βρεθεί αυτό το κοινό σημείο, αλλιώς θα γίνετε δυο ξένοι.

Περιτριγυρισμένος από άτομα της ίδιας περίπου λογικής θα είσαι ήρεμος και δε θα προσπαθείς με ανώφελα μέσα να πείσεις κάποιον για οτιδήποτε. Εξάλλου, αυτή η αντίθεση μπορεί να φέρει πολλές εντάσεις, καβγάδες, δηλαδή τίποτα θετικό. Ασφαλώς το φιλικό σου περιβάλλον θα διαφέρει από εσένα κι είναι κάτι επιθυμητό αυτό, γιατί δε θέλουμε να κάνουμε σχέσεις με τον καθρέφτη μας. Όμως, σκοπός είναι να μη βρίσκονται και στο άλλο άκρο γιατί έτσι δε θα είναι σε θέση να σε βοηθήσουν σε μια δυσκολία ή θα υπάρχουν πάντα προβλήματα ανάμεσά σας. Όταν έχεις με τους φίλους σου περισσότερα κοινά, τότε υπάρχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να σου δώσουν την κατάλληλη συμβουλή για εσένα αλλά και περισσότερες ευκαιρίες στο να είναι η σχέση μεταξύ σας αρμονική. Μπορείς, ακόμα, να χαράξεις πιο εύκολα κοινή πορεία και μαζί να προχωράτε μέσα στις δυσκολίες, ενωμένοι, δίχως αντιπαλότητες κι ανάγκη για να υπερισχύσει η άποψη του ενός.

Τόσο απλές θα έπρεπε να είναι οι σχέσεις. Κι ενώ κάποια άτομα στη ζωή σου ίσως και να μην μπορείς να τα επιλέξεις, ως προς τους ανθρώπους σου έχεις την πολυτέλεια να βρεις αυτούς ακριβώς που θα κουμπώσουν μ’ εσένα στα περισσότερα ζητήματα. Είναι ωραίο να έχεις αντίθετη γνώμη με κάποιον, αλλά είναι κι ωραίο να συνεννοείστε με τα μάτια ξέροντας ο ένας για τον άλλον ότι έχετε κοινή οπτική. Κάποιες φορές, η μεγάλη αντίθεση μπορεί να πληγώσει και τις δυο πλευρές. Απλώς στόχευε σε ανθρώπους που θα σε πάνε ένα βήμα μπροστά κι όχι δέκα πίσω. Το αν θα διαφωνείτε ή θα συμφωνείτε, στην τελική είναι συζητήσιμο. Μέχρι να μην είναι.

Συντάκτης: Μελίνα Κοσμίδου
Επιμέλεια κειμένου: Γιοβάννα Κοντονικολάου