Article of the day: Η Ελένη Βαλαβάνη μιλά για σκέψεις περί έρωτα που δε στέκουν. Δες εδώ.

piji

Παρατηρείς τον άνθρωπό σου να κόβει βόλτες στον χώρο και δε σε ενδιαφέρει τίποτα άλλο. Τι κι αν έχεις ψάξει όλα τα μέρη που μπορείτε να επισκεφθείτε, το να τον κοιτάς και μόνο, σου φαντάζει η καλύτερη ιδέα. Θα μπορούσε να αποτελεί την έναρξης μιας ταινίας. Το παρακολουθείς αμίλητος τον άνθρωπό σου να περιφέρεται στον χώρο, βοηθάει και στον μεταξύ σας ερωτισμό. Μη με ρωτήσεις τον τρόπο, δεν έχω ιδέα· απλώς είναι αρκετό. 

Πήξαμε σε ιδανικά και χαρούμενες φωτογραφίες σε ηλιοβασιλέματα. Οι πιο όμορφες στιγμές όμως, είναι εκείνες που δε βλέπει κανείς άλλος. Εκείνες που βιώνετε μόνοι σας σε ένα δωμάτιο που επικρατεί χάος. Το δικό σας χάος. Με πιτζάμες ή χωρίς, δίχως ίχνος μακιγιάζ κι αρωμάτων. Μονάχα να μπλέκουν οι δικές σας μυρωδιές προσφέροντας την πιο όμορφη αίσθηση του κόσμου. Έξω από την αγκαλιά του συντρόφου σου όμως, την ώρα που έχει κατέβει να πάρει τσιγάρα, όσο περιμένει να πάρει τον καφέ και να σου βάλει το καλαμάκι- μην τυχόν κουραστείς. Είναι όλες οι μικρές λεπτομέρειες που παρακολουθείς ασυναίσθητα, με αποτέλεσμα να μπορείς να αποκωδικοποιήσεις κάθε του κίνηση.

Πόσο όμορφο είναι να ξέρεις κάθε λεπτό πώς αισθάνεται ή τι θέλει να κάνει ο σύντροφός σου. Να γνωρίζεις με σιγουριά τη σκηνή που τον κάνει να κλαίει στην αγαπημένη του ταινία, το αγαπημένο αστείο, τις λατρεμένες κινήσεις και κάθε μικρή συνήθεια που δημιουργεί ένα μεγάλο χαμόγελο ως τις άκρες των αυτιών. Την αγαπημένη γεύση παγωτού κι εκείνη που μισεί, ακόμη κι αν ποτέ δε έχετε πάει για παγωτό. Ασχολήσου με τον άνθρωπό σου. Επένδυσε χρόνο στον άλλον ώστε να μάθεις τα πάντα για αυτόν. Δε χρειάζεται να περάσουν χρόνια για να συλλέξεις πληροφορίες, ίσα ίσα που όσο πιο νωρίς συμβεί αυτό, τόσο πιο εύκολα γίνονται όλα. Ή που θα κερδίσεις χρόνο φεύγοντας μακριά ή που θα αφεθείς και θα πέσεις με τα μούτρα στον καινούριο σου έρωτα.

Το να παρατηρείς κάποιον να κινείται μέσα στον χώρο μπορεί να εγείρει τον ρομαντισμό ή τον ερωτισμό. Ένα απλό βλέμμα, μια ματιά από τον καθρέφτη είναι αρκετά για να σας οδηγήσουν στο κρεβάτι άμεσα. Χωρίς αυτό να είναι αυτοσκοπός, θα περάσετε σίγουρα καλά. Άλλωστε αν το καλοσκεφτείς, όλα έτσι ξεκινάνε, πέρα από λιγοστές εξαιρέσεις, παρατηρείς τον άλλον στον χώρο που βρίσκεστε για πρώτη ή εκατοστή φορά και προσεγγίζετε ο ένας τον άλλο.

Από την παρατηρητικότητά σου μπορείς να προβείς σε πολλά συμπεράσματα. Εάν επί παραδείγματι, ακούς να μιλάει στο τηλέφωνο, ή με τους φίλους, καταλαβαίνεις πώς αντιδρά με τους άλλους κι ίσως αυτές οι γνώσεις σου φανούν χρήσιμες κάποια στιγμή. Καταλαβαίνεις τι φοβάται, πώς αγχώνεται και πώς αντιδρά σε κάθε περίσταση. Έτσι, θα μπορείς κι εσύ να γίνεις μετά πραγματικά ο άνθρωπός του, κρατώντας του τα χέρια για να μη φάει τα νύχια του όταν αγχώνεται, ή όταν πηγαίνει πέρα δώθε σαν τρελός να έχεις έτοιμα τα κλειδιά που πάλι θα ξεχάσει. Να διαβάζεις πότε μελαγχολεί, πότε χαίρεται, πότε νοσταλγεί.

Αποψούλα για απόψε, να χαζεύεις τον άνθρωπό σου. Να δίνεις χρόνο στη σιωπή σας να κάνει τη δουλειά που η ρουτίνα σάς απαγορεύει. Κάντε μια μεταμεσονύκτια συζήτηση για τα παιδικά σας χρόνια, για τα αγαπημένα σας πράγματα και περιστάσεις, μαθαίνοντας κάθε ασήμαντη λεπτομέρεια που κάθε άλλο από ασήμαντη δε θα είναι. Αλλά κυρίως κοίτα τον άνθρωπό σου. Με το βλέμμα που εσύ θες κάθε φορά, αρκεί να μπορεί να καταλαβαίνει τι εννοείς χωρίς να αρθρώσεις λέξη. Ίσως είναι πιο απλές οι ανθρώπινες σχέσεις, απ’ ό,τι πάμε να τις κάνουμε. Απλώς θέλουν χρόνο και ενασχόληση. Και βλέμματα. Πολλά βλέμματα.

 

Συντάκτης: Μέρσα Τσακίρη
Επιμέλεια κειμένου: Γιοβάννα Κοντονικολάου