Αrticle of the day: Δες εδώ το πρώτο άρθο της νέας pillowfighter Ειρήνης Αγρίτη!

photo-15

Για την τύχη έχουν δοθεί αρκετοί ορισμοί αλλά προσωπικά προτιμώ εκείνον που την εξηγεί με τον τρόπο που την αντιλαμβάνομαι. Τύχη λοιπόν, είναι όταν η προετοιμασία συναντά την ευκαιρία, σύμφωνα με τον Σενέκα. Πόσο πραγματικά τυχαία, μπορεί να συναντηθούν δύο άνθρωποι και να ερωτευτούν ή να αγαπηθούν; Όσους γνωρίζουμε στη ζωή μας, τους συναντάμε κατά λάθος ή είναι ένα καλοστημένο παιχνίδι της μοίρας; Δεν μπορώ να σου απαντήσω με σιγουριά αλλά αν το εξετάσουμε βιωματικά θαρρώ πως καθένας κάτι σε μαθαίνει, κάτι σου προσφέρει και κάτι λαμβάνει. Λίγο οι συνθήκες, λίγο τα κοινωνικά πλαίσια που ζούμε βοηθούν να γνωρίζουμε συνεχώς νέα άτομα μπαίνοντας στην διαδικασία να διαλέξουμε παρέες, φίλους κι εραστές.

Πώς όμως αγαπάμε κάποιον ενώ στην πορεία της ζωής μας αντιλαμβανόμαστε ότι υπάρχει ένας άλλος που θα μπορούσε να κλέψει τη θέση του στην καρδιά μας; Ίσως εδώ να πρέπει να τονιστεί η τεράστια διαφορά του έρωτα, της αγάπης και του ενθουσιασμού που τείνουν να μπλέκονται. Μπερδευόμαστε συχνά βαφτίζοντας εφήμερα συναισθήματα με τίτλους που αδυνατούν να κουβαλήσουν. Συμβαίνει όμως και το αντίθετο κάτι φορές. Έχουμε μπροστά στα μάτια μας τους κατάλληλους ανθρώπους αγνοώντας τη σημαντικότητά τους, αφήνοντάς τους να περιμένουν τη σωστή στιγμή. Υπάρχει άραγε αυτή;

 

 

Υπάρχει. Είναι η ώρα που είσαι έτοιμος να δεχθείς και να δώσεις συναισθήματα που μέχρι πρότινος σου φάνταζαν ακατόρθωτα. Γεννώνται απορίες περί ετοιμότητας, αλλά θα εξηγηθώ ευθύς αμέσως. Έχεις αναλογιστεί ποτέ πώς αντιδρούσες σε καταστάσεις ή σχέσεις μερικά χρόνια πριν; Διακρίνεις διαφορές; Αδιαμφισβήτητα η απάντηση είναι θετική αφού καθώς ωριμάζεις αλλάζεις τρόπο σκέψης ή αντιμετώπισης μερικών πραγμάτων. Οι διαφορές μπορεί να γίνουν αισθητές μέσα σε μόλις ένα χρόνο ή λιγότερο, ανάλογα με το τι έχει συμβεί ώστε να αποκτήσεις τις γνώσεις που χρειάζεται το κάθε γεγονός. Ευτυχώς ή δυστυχώς δε μας μαθαίνει κανείς πώς να διαχειριζόμαστε τα όσα νιώθουμε αλλά το ταξίδι μέσα σε αυτά, ακόμη κι αν είναι επίπονο, είναι μαγικό.

Κάπου ανάμεσα από χαρές και κλάματα, έχεις αποφασίσει πως ο έρωτας δεν είναι για τα δόντια σου. Μπλέκεις υποσυνείδητα σε ιστορίες που δεν εξασφαλίζουν μέλλον μέχρις ότου ετοιμαστείς. Μη βάλεις τα καλά σου, άσε το κουστούμι και την τουαλέτα στην άκρη- και με την φόρμα όμορφος είσαι. Σε πλησιάζει εκείνος ο συνάδελφος ή ο φίλος με αμέριστο ενδιαφέρον για να σε γνωρίσει καλύτερα. Απογοητευμένος πλέον από τα love stories και τους μεγάλους έρωτες, επηρεασμένος κι από τυχόν ξηρασίες, αποφασίζεις να δόσεις μια ευκαιρία στον άνθρωπο που παλεύει. Στο κεφάλι σου επικρατεί το «έλα μωρέ σιγά, την ώρα μας να περάσουμε». Εκεί ακριβώς έρχεται το σύμπαν με τη Λένα τη Ζευγαρά να σου υπενθυμίσουν να μην κάνεις όνειρα γιατί ο Θεός γελάει. Πες τον Βούδα άμα θες, αλλά ότι γελάει είναι διαπιστωμένο. Δεν ξέρω αν σχετίζεται με εκείνο που λένε πως ό,τι κυνηγάς θα φεύγει για να έρθει στην ώρα του χωρίς να το ψάξεις.

Τελικά ήταν ένας τυχαίος που επέλεξες ή σε επέλεξε μέσα στο πλήθος ή ήταν καρμική η γνωριμία σας; Περνούν οι μέρες ενώ αντιλαμβάνεσαι πως όχι απλώς περνάει η ώρα σου, αλλά δένεσαι, ερωτεύεσαι και περνάς όμορφα. Τι σε βρήκε ξαφνικά εκεί που έλεγες ότι δεν είσαι για τέτοια! Όλοι έχουμε δικαίωμα στον έρωτα και στην απογοήτευση και στην όμορφη πλευρά του. Φυσικά είναι δυνατό να ερωτευτείς από τύχη ή από συγκυρία αν το προτιμάς. Ίσως όμως να είναι όλα στο πρόγραμμα ώστε να φτάσεις στο επιθυμητό τέλος.

Πες με ρομαντική, σιγά το νέο. Για μένα ο άνθρωπός σου, σημαίνει το τέλος. Όχι το τέλος της ζωής ή της ερωτικής σου καριέρας, αλλά το τέλος της εσωτερικής αναζήτησης αφού σίγουρα αν έχεις φτάσει εδώ, έχεις κάνει καλή δουλειά με τον εαυτό σου. Ίσως να μην αποτελέσει τον τελευταίο σου σταθμό αλλά πιθανόν να είναι από τους σημαντικότερους. Ρεαλιστικός ρομαντισμός ονομάζεται, για να τα λέμε όπως είναι τα πράγματα. Εμπεριέχει μεγάλη δόση αλήθειας αυτό το συννεφάκι που κατοικούμε όταν ερωτευόμαστε.

Τα πιο τρανταχτά παραδείγματα που έχουμε οι περισσότεροι σαν απόδειξη είναι παππούδες, γιαγιάδες και σόγια. Γάμοι από προξενιά, συμφωνημένες προίκες και συνοικέσια που κατάφεραν να δέσουν ανθρώπους, να δημιουργήσουν οικογένειες και να περάσουν μια όμορφη ζωή με βαθιά αγάπη ως τα γεράματα. Δεν πιστεύω πως παίξανε θέατρο ή συμβιβάστηκαν. Η τύχη στήνει παράξενα παιχνίδια δημιουργώντας έρωτες κι αγάπες στα πιο απρόσμενα μέρη, τις πιο απροσδόκητες στιγμές. Θυμάμαι να μου αφηγείται την ιστορία της μια θεία μου που δεν ήθελε να τον βλέπει στα μάτια της τον θείο έλεγε, μέχρι που έμαθε ότι θα της τον έδιναν για γαμπρό. «Τι να τον κάνω αυτόν;» έλεγε εκείνα τα χρόνια στη μάνα της˙ ύστερα γύρισε, τον αγκάλιασε και του είπε «πού να ήξερα τότε πόσο θα σε αγαπάω». Δεν άντεξε μακριά του ούτε δύο μέρες.

Αρκετά παρόμοια σκηνικά συμβαίνουν, ακόμη και σήμερα ,από καταστάσεις όπως οι παραπάνω. Πάμε κι ό,τι γίνει. Τελικά γίνεται. Είναι τα όμορφα αναπάντεχα της ζωής που την κάνουν ενδιαφέρουσα και καθόλου βαρετή. Από πλευράς μας, ίσως λίγη πίστη να αρκεί για να δημιουργηθούν θαύματα. Μικρότερα από τις πυραμίδες στην Αίγυπτο αλλά εξίσου σημαντικά για εμάς.

Αποψούλα για απόψε, ως άνθρωπος που πιστεύει στην τύχη και στο κάρμα. Έχε υπομονή. Για όλους υπάρχει ένας άνθρωπος που θα είναι πάντοτε ξεχωριστός και το μοναδικό μυστικό για να τον βρεις είναι να είσαι ο εαυτός σου. Όλα θα έρθουν στην ώρα τους. Μελέτησε λίγο την θεωρεία των Ιαπώνων Yuan fen, η οποία εξηγεί πολύ όμορφα την έννοια του πεπρωμένου. Και μην ξεχνάμε πως ο αγαπημένος μας Bukowski είχε πει ότι, η αγάπη είναι απλώς το αποτέλεσμα μιας τυχαίας συνάντησης και φαίνεται να είχε δίκιο.

Συντάκτης: Μέρσα Τσακίρη
Επιμέλεια κειμένου: Γιοβάννα Κοντονικολάου