poem11

Στα μάτια με κοίταξες, να μιλήσεις δεν μπόρεσες
καιρό μες στη σιωπή, με το βλέμμα μού μίλαγες.
Το κορμί σου παγωμένο,
η ανάσα καυτή, το σώμα ιδρωμένο.

Ο φόβος με πλησίασε, να σε χάσω δεν μπορώ
το Θεό παρακαλώ, μείνε λίγο ακόμα εδώ.
Το φως λιγοστό σε δωμάτιο μικρό
η αγάπη μας είναι ακόμα πιο δυνατή από τον πρώτο καιρό.

Γύρω μας κόσμος πολύς, μα εμείς μόνοι στη γη
τίποτα δε μας αγγίζει, είμαστε πλέον μαζί.
Οι ανάσες ‘γιναν ένα,
σε έναν κόσμο που δε νοιάζεται κανένα.

 

Στείλε το ποίημα και τα quote σου και μπες κι εσύ στην ολοκαίνουρια ομάδα των #pillowpoets.
Διάβασε περισσότερα εδώ.

Συντάκτης: Αντριάνα Αρβανιτίδου

Κάνε σχόλιο!

Έχεις κάποια ιδέα για άρθρο;

Μπορείς να μας προτείνεις ένα θέμα που θα ήθελες να διαβάσεις σε κάποιο απ' τα επόμενα άρθρα μας!