«Σχεδόν Σχέσεις: Μια συζήτηση που έπρεπε να γίνει!» Νέο βιβλίο, ανακάλυψέ το εδώ!

pillow1853

Σίγουρα οι φίλοι σου έχουν να θυμούνται τρελές αναμνήσεις μαζί σου. Έντονα sleepovers, αμέτρητα πάρτι, εκατοντάδες κριτικές σε ταινίες. Ατελείωτα απογεύματα στο μπαλκόνι με αγκαλιά τις μπίρες σας. Κάτι τέτοιες αναμνήσεις συνήθως κρατούν τη σχέση ζωντανή και την ενδυναμώνουν στη θύμησή τους. Αναμφισβήτητα όμως υπάρχουν και πολλά γεγονότα που θα ξεχαστούν με το πέρασμα του χρόνου. Αυτά συνήθως είναι πράγματα που δε θα ήθελες να ξεχαστούν, που σε γέμισαν όμορφα συναισθήματα. Σε αντίθεση με κάποιες άλλες εμπειρίες που θα ήθελες να σβηστούν τελείως από το μυαλό των φίλων σου. Κι αυτές δεν είναι άλλες από εκείνες τις στιγμές που λόγω υπερβολικής αγάπης της μαμάς έγινες στόχος και περίγελος μπροστά σε όλους.

Ήρθες σε δύσκολη θέση και από την ντροπή σου δεν ήξερες προς τα πού να τρέξεις. Αναφέρομαι σε εκείνες τις φορές που η μαμά σου σου έδινε τις χρωματιστές πιτζάμες με τα αρκουδάκια μπροστά σε φίλους σου, ή που έπαιζες ποδόσφαιρο ή βόλει στο στενάκι κι εκείνη σε φώναζε από φραουλίτσα μέχρι καρπουζάκι -γενικά στο μυαλό της μπορεί να ήσουν ολόκληρη η φρουταγορά. Κι άντε εσύ μπορεί να το είχες πια συνηθίσει, τι γίνεται όμως όταν αυτό συμβαίνει μπροστά σε όλη τη γειτονιά και στους κολλητούς; Ψάχνεις ή δεν ψάχνεις να κρυφτείς κάτω από την πρώτη πέτρα που θα βρεις; Και το πρόβλημα είναι πως εκείνο το υποκοριστικό που θα έχει βρει, δε θα υπάρχει καν στο google, θα είναι μια εφεύρεση δική της που θα τελειώνει σε -άκι ή -ίτσα. Κι πες πως τις πιτζάμες τις ξεχνάει, μπορεί πιστεύεις να ξεχάσει ο κολλητός το υποκοριστικό που σε φώναζε η μάνα σου; Μα γιατί να το ξεχάσει, δεν είναι ωραίο να σε αποκαλεί έτσι σε καθ’ όλη τη διάρκεια του σχολείου ή του Πανεπιστημίου;

Κολλητοί-Μάνα σημειώσατε διπλό. Πώς πιστεύετε ότι θα λήξει το δεύτερο ημίχρονο; Φυσικά όταν ζητάς εξηγήσεις από τη μαμά ή της αναλύεις πώς έχει η κατάσταση εκείνη σου απαντάει πως έτσι σε αποκαλεί από μικρό παιδί κι αναρωτιέται γιατί τώρα ξαφνικά σε πείραξε. Της έχει κολλήσει η στιγμή που ήσουν γύρω στα τέσσερα-πέντε και κατουρούσες πάνω στο κρεβάτι σου ή έτρωγες πολλές φράουλες. Ή σε αποκαλεί μωρό της, νομίζοντας πως είσαι το βρέφος που κρατάει ακόμη αγκαλιά. Στο μυαλό της μάνας υπάρχουν αμέτρητες όμορφες και γλυκιές αναμνήσεις με σένα που φυσικά είναι αδύνατον να ξεχαστούν.

Ύστερα έχεις κι εκείνους του κολλητούς που βρίσκουν αφορμή τα τέλεια νόστιμα τυροπιτάκια που φτιάχνει η μαμά σου για έρθουν σπίτι και να σε τσιγκλήσουν. Και σαν να μην φθάνουν μόνο οι φίλοι, παίζει κι εκείνη σωστά το ρόλο της. Η χειρότερη στρατηγική όλων των εποχών λαμβάνει χώρα τώρα εναντίον σου. Οι πιο σημαντικοί άνθρωποι της ζωής σου μπορούν μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα να σε κάνουν να θυμώσεις και να ενοχληθείς πιο πολύ από ποτέ. Και πίστεψε με, μπορεί αυτά τα λίγα δευτερόλεπτα να είναι αφορμή για γέλιο για τους φίλους σου, μα για εκείνη είναι έρωτας μεγάλος που δε λέει να λήξει ούτε στα 20, ούτε στα 30, ούτε καν στα 40. Αν όταν ήσουν μικρός έβρεξες μια φορά τα σκεπάσματα στο κρεβάτι, θα στο χτυπάει μια ζωή, ακόμα και στην πλάκα.

Πάρ’ το χαμπάρι, το υποκοριστικό για τη μάνα είναι σαν την πιπίλα. Κάποιοι την κόβουν μαχαίρι και άλλοι πάλι την κρατούν χρόνια. Κι αυτό ισχύει και για τους φίλους σου. Πιστεύεις εσύ πως εκείνοι που κοροϊδεύουν εσένα δεν έχουν υποκοριστικό από τη μάνα τους; Και φυσικά, δε θα ρωτήσεις εκείνους, θα ρωτήσεις εκείνη. Ξέρεις, κρυφά, την ώρα που θα βλέπετε ταινία ή θα κάνετε εργασία με τη δικαιολογία πως πας μέχρι την κουζίνα να πιεις νερό. Και τότε δε θα είσαι εσύ ο μοναδικός στόχος.

Κι εδώ που τα λέμε, εάν ήσουν εσύ στη θέση τους, το ίδιο δε θα έκανες;

Συντάκτης: Σταματία Μάστορα
Επιμέλεια κειμένου: Βασιλική Γουγούλα