Η Ελένη Βαλαβάνη μιλάει για τον εθισμό στον πόνο. Δες όλο το άρθρο εδώ!

sdfs

Είναι κι αυτές οι μέρες, οι κενές, που δεν έχουν να σου προσφέρουν τίποτα, που δεν έχεις όρεξη ούτε το μικρό σου δαχτυλάκι να κουνήσεις. Υπάρχει πάντα κάτι που δίνει το παρόν με τη μουσούδα του, την ουρά του να πηγαίνει πέρα δώθε και να σου κάνει αέρα δίνοντάς σου παράλληλα τα πιο τρυφερά και ζουμερά φιλιά. Είναι εκεί να σου υπενθυμίζει ότι κάποιος σ’ αγαπάει ως το άπειρο κι ακόμη παραπέρα. Θα σε περιμένει πάντα έχοντας καλοσύνη, χωρίς καμία ανάγκη πέραν της αφοσίωσής του σε σένα, γιατί είναι αρχέγονο ένστικτο το να σε ακολουθεί όπου κι αν πας, ό,τι κι αν κάνεις.

Καθημερινά υπάρχουν τόσες πατούσες που περιπλανώνται στους δρόμους, τόσα μάτια που σε κοιτούν με τρόπο που φωνάζει φόβο, σύγχυση, παραίτηση καμιά φορά κι όμως, μια κίνησή σου προς το μέρος τους αρκεί για να αναθρέψουν. Είναι γνωστό έπειτα από έρευνες και στατιστικά στοιχεία πως τα αδέσποτα σκυλιά στην Ελλάδα είναι πάνω από 1,8 εκατομμύρια. Το διανοείσαι; 1.8 εκατομμύρια -και βάλε- ψυχές είναι έξω στους δρόμους πρωί βράδυ, χωρίς να το έχουν επιλέξει και μάς φαίνεται τόσο φυσιολογικό που σχεδόν δε μάς τραβά πια το βλέμμα. Τα κέντρα φιλοξενίας αδέσποτων γίνονται καθημερινά ολοένα και περισσότερα, καθώς τα ήδη υπάρχοντα δεν έχουν πλέον χώρο για άλλα. Μέσα σε όλη αυτή την τρέλα υπάρχουν εκείνοι που επιμένουν να αγοράζουν ράτσες για να κάνουν μόστρα στον κύκλο τους, για να ανέβουν στα μάτια τυχαίων ανθρώπων που στην τελική δε θα ενδιαφερθούν ποτέ πραγματικά για μια ράτσα.

Τα περισσότερα από αυτά τα ζώα στους δρόμους καταλήγουν εκεί γιατί κάποιος αποφάσισε ότι δε θέλει, δεν μπορεί να διαχειριστεί, δεν έχει όρεξη να έχει πια την ευθύνη. Για περιπτώσεις κακοποίησης, δε θα μιλήσουμε καν, γιατί πια εμπίπτει κι ευτυχώς γι΄αυτό, στην κατηγορία των παράνομων πράξεων. Υπολογίζεται ότι κάθε χρόνο στην Ελλάδα κακοποιούνται, είτε ενεργητικά είτε παθητικά, περίπου 870.000 ζώα. Εκεί έρχονται οι άνθρωποι που τα βοηθούν με ιατρική παρακολούθηση και φροντίδα, πολλές φορές εντελώς εθελοντικά. Κτηνίατροι και φιλοζωικές, παλεύουν κάθε μέρα με τις αρχές και τους αρμόδιους για να πετύχουν ένα περιβάλλον φιλόξενο, για να γίνουν πιο πολλές στειρώσεις, για να ενημερωθεί ο κόσμος.

Κι εδώ μπαίνεις εσύ κι εγώ κι ο καθένας. Αν νιώσεις έτοιμος να πάρεις υπό τη φροντίδα σου ένα τέτοιο πλάσμα, μη σκεφτείς να αγοράσεις. Αυτό που πρέπει να έχεις στο μυαλό σου είναι πως όλες αυτές οι φιλοζωικές και τα κέντρα φροντίδας κι υιοθεσίας αδημονούν για ένα δικό σου νεύμα, για να ζήσουν οι «προστατευόμενοί τους» τη λεγόμενη οικογενειακή θαλπωρή. Στην Ελλάδα δραστηριοποιούνται ενεργά 120 φιλοζωικές οργανώσεις. Δε χρειάζεται να αποφασίσεις, αρκεί να περάσεις μια βόλτα, με πρώτο στόχο να ενημερωθείς για την κατάσταση.

Σε περίπτωση που δεν έχεις τη δυνατότητα να γίνεις ένας τετράποδος γονιός, μπορείς απλώς να βοηθήσεις εθελοντικά. Ενημερώσου για τις φιλοζωικές της περιοχής σου και γίνε εθελοντής στο να βρεις εσύ ένα σπίτι για κάποιο από τα αδέσποτα. Δεν είναι μόδα, είναι άμεση ανάγκη. Μια ανάγκη που με τον καιρό γίνεται όλο και πιο μεγάλη, παρ’ όλο που υπάρχει σιγά-σιγά φως στο τούνελ. Όπως έχεις σταματήσει εδώ και καιρό να χρησιμοποιείς πλαστικές σακούλες για να βοηθήσεις το περιβάλλον, σταμάτα και να πληρώνεις για να αγοράσεις την πανίδα αυτού του πλανήτη. Η μαγική λέξη σε όλα είναι η υιοθεσία. Όπως στους ανθρώπους, έτσι και στα ζώα, η αγάπη δεν αγοράζεται.

Ενημερώσου από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, από φίλους, από τον δήμο και ξεκίνα τη δράση σου όταν νιώσεις έτοιμος. Ψάξε να βρεις ποιες περιοχές έχουν ανάγκη τη βοήθειά σου και διάδωσέ τις πληροφορίες που έλαβες. Οι επαναστάσεις δεν ξεκίνησαν ποτέ από τον καναπέ και την αδράνεια αλλά από το πάθος για αλλαγή. Δώσε μια ανάσα σε όλους αυτούς που αγωνίζονται καθημερινά για να έχουν ένα καλύτερο μέλλον αυτές οι φάτσες.

Συντάκτης: Ελευθερία Νάκα
Επιμέλεια κειμένου: Γιοβάννα Κοντονικολάου