Article of the day: Η Σίσσυ Γεωργίου μας εξηγεί γιατί ο έρωτας είναι το κερασάκι στην τούρτα κι όχι η τούρτα ολόκληρη. Δες εδώ!

xascfh

Ένας ήχος ακούγεται από το κινητό σου κάπου στο βάθος ενώ εσύ προσπαθείς να ετοιμαστείς για το βραδινό σου μπανάκι. Ποιος να είναι άραγε μέσα στη μαύρη νύχτα και κυρίως τι να θέλει; Δεν έχεις τέτοιες ειδοποιήσεις πια κι αν έρχεται καμιά πού και πού, είναι για να σου θυμίσει κάτι ξεχασμένες εκπτώσεις σε κάποιο site που άφησες τα στοιχεία σου πριν κάνα δύο χρόνια. Απορείς μα δεν πτοείσαι, αρπάζεις το κινητό και τι να δεις, ένα «τι κάνεις;» πεταμένο ανάμεσα στις υπόλοιπες ειδοποιήσεις. Ένα «τι κάνεις;» που εμφανίζεται ενίοτε στο κινητό σου και σου ταράζει ευχάριστα την ηρεμία και τις ώρες που μοιάζουν πια να είναι οι ίδιες με κάθε μέρα. Ένα «τι κάνεις;» που δε σου λείπει όσες μέρες ή μήνες κι αν περάσουν, αλλά ταυτόχρονα χωρίς να το χρειάζεσαι, το πεθυμάς κιόλας. Κι εκεί που ετοιμάζεσαι να απαντήσεις στο μήνυμα ξέρεις αυτόματα πού και με ποιον θα καταλήξει αυτή η κουβέντα κι αυτό το βράδυ. Έτσι, όπως και τα υπόλοιπα βράδια όταν και πάλι ήρθε το πρόσωπο εκείνο να σου αναταράξει για λίγο τα νερά.

 

 

Σου έχει τύχει ποτέ να έχεις στη ζωή σου έναν άνθρωπο που όσο κι αν ταιριάζετε, όσο κι αν τα βρίσκετε, όσο κι αν μοιάζετε αδερφές ψυχές, ξέρεις πως δε θα γίνει ποτέ τίποτα περισσότερο από μια συνομιλία ένα ξεχασμένο Σαββατόβραδο, μια βόλτα καταμεσής της νύχτας κι ένα κρεβάτι; Είναι λες κι έχετε πάρει κάποιο μυστικό όρκο ότι εσείς δεν είστε φτιαγμένοι για να κάνετε αυτό που αποκαλούμε σχέση, πως δε θέλετε να χαλάσετε με μια ταμπέλα αυτό που σας κάνει να κρατάτε επαφή και να βρίσκεστε όσοι μήνες ή και χρόνια περάσουν. Έχετε δεθεί ακριβώς γι’ αυτό, επειδή δεν είστε τίποτα συγκεκριμένο, δεν έχετε ορίσει τρόπο με τον οποίο πρέπει ν’ αποκαλείστε και σίγουρα είστε ξεκάθαροι ο ένας με τον άλλον ότι όλο αυτό φτάνει μέχρι ως ένα σημείο.

Κανένας σας δε ζητάει τίποτα από τον άλλον, δεν έχετε απαιτήσεις και δε χαλιέστε που οι επαφές σας είναι μια στο τόσο. Η ηδονή όμως, τα κρεβάτια που παίρνουν φωτιά σε κάθε σας συνάντηση κι η χημεία που υπάρχει από πάντα μεταξύ σας, είναι ικανά για να κρατήσουν αυτό το ειδύλλιο ζωντανό. Για ένα στα γρήγορα, για την παρηγοριά μιας αγκαλιάς που δεν έχει καμία σχέση με τα one night stands που θα βρεις εκεί έξω. Μπορεί να είναι για ένα βράδυ, μα δεν είστε άγνωστοι, μάλλον γνωστοί μεταξύ αγνώστων. Δεν είστε δύο άνθρωποι που δεν ξανά ειδώθηκαν ποτέ και που μάλλον δε θα ξανά βρεθούν πουθενά. Είστε δύο οντότητες ξεχωριστές, αδέσμευτες γιατί δεν έχετε σκοπό να πληγώσετε κανέναν κι αν ποτέ μπήκατε σε σχέση ανάμεσα στα χρόνια που κάνατε να βρεθείτε, αφήσατε τον άνθρωπο εκείνον μακριά σας, αφού σκοπός σας είναι κανένας να μην πληγώσει κανέναν. Όσο είστε μόνοι όμως, ζείτε τη ζωή σας ο κάθε ένας ξεχωριστά, ίσως και σε ξεχωριστές παρέες κι έρχεστε σ’ επαφή εκείνα τα βράδια που χρειάζεται ο ένας τον άλλον πιο πολύ από ποτέ.

Κάθε σας συνάντηση σταθμός. Κάθε σας άγγιγμα σαν τρελά ερωτευμένων που αναμένουν ποτέ θα ιδωθούν. Κάθε σας ερωτική επαφή καλύτερη από την προηγούμενη. Κι ύστερα απλή, αβίαστη, ανεπιτήδευτη επικοινωνία. Μοιράζεστε όλα όσα έγιναν από τη στιγμή που χαθήκατε και συζητάτε λες και δεν έχετε χαθεί ποτέ, λες κι οι επαφές σας ήταν συνεχόμενες κι επαναλαμβανόμενες, λες κι είστε ζευγάρι κανονικό. Ποιος όμως ορίζει τι είναι κανονικό και τι όχι, ποιος ορίζει και ποιος αποφασίζει πώς θα ζει ο κάθε ένας τη ζωή του, ποιον θα βάλει μέσα στο κρεβάτι του; Κανείς! Μ’ αυτό γουστάρετε να ζείτε, μ’ αυτή την υπόθεση που φτιάξετε εσείς και μόνο, για σας και μόνο. Για ένα στα γρήγορα, για ένα βράδυ που θα θυμάστε για τα επόμενα δέκα, και το πρωί πάλι σαν έτοιμοι από καιρό, σαν θαρραλέοι, θα προχωρήσετε παρακάτω μέχρι τα δάχτυλα να ξανά πληκτρολογήσουν εκείνο το «τι κάνεις» μετά από καιρό.

Κι όταν κάποτε κάποιος από σας σκέφτηκε έστω για λίγο τι καλά που θα ήταν να είσαστε πραγματικά μαζί, πήρε τη σκέψη εκείνη και την πέταξε στον κάδο σε δευτερόλεπτα. «Δεν είναι μάτια μου αυτό το πάθος για να κλειδωθεί σε κανένα κουτί», είπατε στον εαυτό σας, και προτιμήσατε να το αφήσετε να ζήσει ελεύθερο όπως κι εσείς. Για ένα στα γρήγορα λοιπόν, μέχρι εκεί πού αντέχετε, όσο πάει και κυρίως για όσο αντέχουν τα κορμιά, η ψυχή και το μυαλό στη συνθήκη εκείνη.

 

Θέλουμε και τη δική σου άποψη!

Στείλε το άρθρο σου στο info@pillowfights.gr και μπες στη μεγαλύτερη αρθρογραφική ομάδα!

Μάθε περισσότερα ΕΔΩ!

Συντάκτης: Δέσποινα Κυριάκου
Επιμέλεια κειμένου: Γιοβάννα Κοντονικολάου