Η Ελένη Βαλαβάνη μιλάει για τον εθισμό στον πόνο. Δες όλο το άρθρο εδώ!

photo-1596

Έχετε ποτέ θελήσει να κάνετε κάτι τόσο πολύ που το σκέφτεστε όλη μέρα, αλλά αντί να εστιάζετε σε αυτό να συγκεντρώνεστε σε οτιδήποτε δε θέλετε να συμβεί σε σχέση με αυτό; Όταν η προσοχή μας βρίσκεται σε καθημερινή βάση σε αυτό που δε θέλουμε να συμβεί, φυσικό κι επόμενο είναι να μάς συμβεί τελικά αυτό που απευχόμαστε. Το μυστικό είναι να υπάρχει εστίαση σε αυτό που θέλουμε κι όχι σε οτιδήποτε άλλο. Αυτό που επιθυμούμε να συμβεί να είναι στο μυαλό μας καρφωμένο χωρίς αμφιβολία.

Πολλές φορές, οι άνθρωποι βάζουμε στόχους και προσηλωνόμαστε σε κάτι και λόγω του φόβου ή της αμφιβολίας οι σκέψεις μας εστιάζουν την προσοχή μας κάπου αλλού και τελικά καταλήγουμε να μην το κάνουμε. Οι σκέψεις μας πάνε πολλές φορές κάπου χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε. Ο φόβος μήπως κάνουμε λάθη ή κάτι πάει στραβά μάς εξουσιάζει. Στην πραγματικότητα, τα λάθη μάς βοηθούν να πάμε ένα βήμα παραπέρα και να φτάσουμε πιο κοντά στο στόχο μας. Όταν αντιμετωπίσουμε κατάματα αυτό που μάς φοβίζει, τότε μόνο μπορούμε να εστιάσουμε εκεί που επιθυμούμε να πάμε, χωρίς αμφιβολίες. Το κλειδί είναι να αποφύγουμε οτιδήποτε μη ρεαλιστικό. Χαμηλά την μπάλα, που λένε.

 

Diary | Best Idea


€14,90

-----

 

Τα σόσιαλ μίντια, η τηλεόραση, ο κόσμος της διαφήμισης, δε βοηθάει προς την κατεύθυνση αυτή. Βλέποντας όλα όσα θα μπορούσαμε δυνητικά να είμαστε ζώντας την «τελειότητα», σε συνδυασμό με το ότι ρεαλιστικά είναι αδύνατον να επιτευχθεί οδηγεί στο συναίσθημα της μελαγχολίας, της θλίψης, της μη επάρκειας. Για να μπορέσουμε να κατανοήσουμε ότι πρέπει να ξεζουμάρουμε αυτής της παγίδας πρέπει πρώτα να καταλάβουμε γιατί δεν είναι ρεαλιστικό αυτό που σκεφτόμαστε και πώς μπορούμε να αποφύγουμε τον δρόμο αυτό.

Βέβαια δεν είναι εύκολη δουλειά. Ειδικά όταν είναι κάποιος από τη φύση του πεσιμιστής, είναι μεγάλη ανηφόρα να πειθαρχήσει το μυαλό του να εστιάζει εκεί που θέλει. Για παράδειγμα, μπορεί εγώ να ξύπνησα σήμερα με τη σκέψη «μακάρι να μην είναι μία κακή μέρα». Η εστίαση γίνεται στο αρνητικό κι αυτό εκλαμβάνεται ενεργειακά. Ενώ η σκέψη «πώς θα κάνω τη σημερινή μέρα καλή» έχει μόνο θετικό πρόσημο κι εστιάζει στο πρακτικό κομμάτι. Αφήνει τη μοιρολατρία και ζουμάρει σ’ αυτά που μπορεί όντως κανείς να ελέγξει, τις πράξεις του. Όταν λοιπόν θέλουμε να κάνουμε κάτι αλλά εστιάζουμε την προσοχή μας αλλού και ρίχνοντας την ευθύνη, είναι σαν να μπερδεύουμε και ξεγελάμε λίγο το σύμπαν να κάνει το αντίθετο. Θα μπορούσε βέβαια να χρησιμοποιηθεί κι ως δικαιολογία. Κάποιος που δεν επιθυμεί αληθινά να μετατοπίσει την προσοχή του κάπου και δεν ξέρει τι είναι αυτό που θέλει και γιατί το θέλει, μπορεί απλώς να ισχυριστεί ότι δεν μπορεί να το κάνει.

Είναι σημαντικό να κατανοούμε και να ξεκαθαρίζουμε ποιο είναι το ενδιαφέρον μας και για ποιους λόγους. Κι όταν έρθει η στιγμή, να είμαστε έτοιμοι να ξεβολευτούμε. Είναι αναγκαίο να κάνουμε πράγματα που μάς ευχαριστούν και ταυτόχρονα και σκέψεις που μάς ευχαριστούν. Και το παρόν είναι αυτό που πρέπει να εστιάζουμε. Για καταστάσεις που δεν μπορούμε να αλλάξουμε ή να ελέγξουμε, δε χρειάζεται και να ανησυχούμε. Η εστίαση σε πράγματα χειροπιαστά και καθημερινά μπορεί να μειώσει την αίσθηση του στρες και να μας βοηθήσει να στρέψουμε την προσοχή μας σε κάτι που όντως μπορούμε να πράξουμε και να ελέγξουμε. Γιατί, όπως είπε και ο Νιουτ Σκαμαντερ στην ταινία Φανταστικά ζώα «Η φιλοσοφία μου είναι ότι όταν ανησυχείς σημαίνει ότι υποφέρεις δύο φορές».

Συντάκτης: Ειρήνη Χριστοδούλου
Επιμέλεια κειμένου: Γιοβάννα Κοντονικολάου