pillow15910

Όταν το 1452 ο Χριστόφορος Κολόμβος ανακάλυπτε τον Νέο Κόσμο, πίστευε πως είχε φτάσει στην Ινδία. Οι αυτόχθονες πληθυσμοί που συνάντησε θεωρήθηκε πως ήταν Ινδοί κι έτσι έμειναν γνωστοί ως Ινδιάνοι. Θεωρήθηκαν άγριοι από τους πολιτισμένους λευκούς Ευρωπαίους, λόγω του χρώματος του δέρματός τους, των διαφορετικών χαρακτηριστικών της φυλής τους και του τρόπου ζωής τους. Όπως ήταν φυσικό, αυτοί οι «άγριοι» και «απολίτιστοι» ιθαγενείς έπρεπε να εκπολιτιστούν από τους αποικιοκράτες Ευρωπαίους κάτι που προφανώς αποτελούσε πρόσχημα, μιας και απώτερος στόχος τους ήταν η κατοχή και εκμετάλλευση των εδαφών των Ινδιάνων.

Από τις μαρτυρίες των πρώτων αποικιοκρατών μέχρι και τις γνωστές ταινίες που διαδραματίζονταν στην Άγρια Δύση, τα γνωστά σε όλους μας Western, οι Ινδιάνοι παρουσιάζονταν σαν βάρβαροι και πολεμοχαρείς που αρέσκονταν να βλάπτουν ο ένας τον άλλο και ήθελαν να εξαλείψουν τους λευκούς που νοιάζονταν για το καλό τους. Φυσικά και όλα αυτά απέχουν πολύ από την αλήθεια. Οι Ινδιάνοι στην πραγματικότητα ήταν ένας λαός απόλυτα φιλειρηνικός. Αποτελούνταν από πολλές και διαφορετικές φυλές που κάθε μια από αυτές ήταν εγκατεστημένη σε κάποιες περιοχές της Βορείου Αμερικής, ζώντας από τη γεωργία και το κυνήγι. Στον αγώνα για την επιβίωση κάθε φυλής κάποιες από αυτές διατηρούσαν σχέσεις συνεργασίας και καλής γειτονίας, υπήρχαν όμως και οι περιπτώσεις εκείνες που φυλές ερχόταν σε σύγκρουση με άλλες, κυρίως όταν οι κυνηγετικές προσπαθώντας να εντοπίσουν τα θηράματά τους έμπαιναν σε περιοχές που θεωρούνταν γεωργικές. Ωστόσο οι όποιες συγκρούσεις γινόταν μεταξύ των φυλών, δεν είχαν ποτέ κατακτητικό χαρακτήρα. Ποτέ και καμία φυλή δε θέλησε να εξαφανίσει την άλλη, να την εκτοπίσει από τα εδάφη της. Οι μεταξύ τους συγκρούσεις ήταν αποκλειστικά και μόνο για λόγους επιβίωσης, για εξασφάλιση τροφής των γυναικόπαιδων και των ηλικιωμένων. Άλλωστε για τους Ινδιάνους η ίδια η Γη δεν ανήκει σε κανέναν.

Οι Ινδιάνοι ήξεραν να σέβονται τη Γη και ολόκληρη τη φύση όσο λίγοι στον κόσμο ολόκληρο. Κι αυτό αποτελούσε κοινό χαρακτηριστικό όλων των Ινδιάνικων φυλών. Για τους Ινδιάνους η Γη ήταν η Μεγάλη Μητέρα και ο Ουρανός ο Μεγάλος Πατέρας. Κι όσο για τους λευκούς θεωρούνταν παράλογο και δείγμα έλλειψης πολιτισμού των Ινδιάνων το να μην εκμεταλλεύονται τη γη, άλλο τόσο παράλογο για αυτούς φάνταζε η ανεξέλεγκτη και αλόγιστη εκμετάλλευσή της, μιας και η Μητέρα Γη μπορούσε να εξασφαλίσει σε όλους όσα πραγματικά χρειάζονται. Ο σεβασμός που έδειχναν στη φύση, δεν περιορίζονταν μόνο στη Γη ως οντότητα, αλλά και σε καθετί που τους προσέφερε για να ζήσουν. Οι κυνηγοί Ινδιάνοι, μετά το κυνήγι συνήθιζαν να τιμούν και να ευχαριστούν το ίδιο το ζώο όταν το θήρευαν για την τροφή που τους παρείχε. Οι δε γεωργοί Ινδιάνοι πίστευαν πως τα φυτά επικοινωνούν με τους ανθρώπους και αξίζουν επίσης τον σεβασμό μας. Όπως χαρακτηριστικά έλεγαν οι σοφοί της φυλής των Aparaho «Όλα τα φυτά είναι αδελφοί και αδελφές μας. Μας μιλούν και αν αφουγκραστούμε, μπορούμε να τα ακούσουμε». Ακόμη και μετά το τέλος των μεταξύ τους συγκρούσεων, οι φυλές ανακτούσαν τον σεβασμό ανάμεσά τους, θάβοντας στο χώμα το Τσεκούρι του Πολέμου και καπνίζοντας γύρω από τη φωτιά οι αρχηγοί την Πίπα της Ειρήνης, ευχαριστώντας το Μεγάλο Δημιουργό για την επίτευξη της ειρήνης, ευχαριστώντας το Μεγάλο Μανιτού».

Με το πέρασμα των χρόνων οι περισσότερες φυλές Ινδιάνων εξαφανίστηκαν. Όσοι απόγονοι κατάφεραν να επιζήσουν αφομοιώθηκαν από την κοινωνία του σύγχρονου πολιτισμού. Πόσα όμως διδάγματα δεν άφησαν πίσω τους; Πόση σοφία κι αλήθεια; Και πόσο διαφορετικός θα ήταν ο κόσμος αν έστω και λίγο οι πολιτισμένοι αποικιοκράτες διδάσκονταν από τα διδάγματα των «άγριων» Ινδιάνων. Σεβασμός. Στη ζωή, στη φύση, στον άνθρωπο. Ινδιάνικος πολιτισμός. Ένας σοφός πολιτισμός.

Συντάκτης: Δημήτρης Ευσταθιάδης
Επιμέλεια κειμένου: Βασιλική Γουγούλα