Η Αλίκη Μουσμούλα μας εξηγεί πώς δείχνουν τι νιώθουν η μη εκδηλωτικοί στη σχέση τους! Δες εδώ.

r382

Πάτρα! Αν δύο λέξεις αρκούσαν να την περιγράψουν θα ήταν «σεισμός» και «καρναβάλι». Η Πάτρα, ωστόσο, αν και συνυφασμένη και με τα δύο, είναι και πολλά περισσότερα από αυτά! Η πόλη που έκανε τους σεισμούς συνήθεια και το χορό απάντηση στη γη που κάθε τόσο κουνάει. «Κούνησε», «είστε όλοι καλά;», «μεγάλος ήταν», «δεν ήταν τίποτα», «εγώ κοιμόμουν» κι άλλα αντίστοιχα μηνύματα, αστραπιαία πηγαινοέρχονται για λίγα λεπτά κάθε φορά που ο εγκέλαδος αποφασίζει να κάνει αισθητή την παρουσία του, πράγμα που συμβαίνει αρκετά συχνά. Σε πολύ λίγο όλα επανέρχονται στους κανονικούς τους ρυθμούς. Σαν να μην έγινε τίποτα! Μια προσευχή, μια ευχή και προσοχή. Ως την επόμενη φορά.

Η πόλη που υπήρξε στο παρελθόν ακόμα και μονότονη, τα τελευταία χρόνια έχει αλλάξει τόσο που εξελίχθηκε σε μια από τις πιο πολύχρωμες και γεμάτες ζωντάνια πόλεις που είδε ποτέ η χώρα. Φοιτητούπολη από πάντα, με Πανεπιστήμιο και ΑΤΕΙ, φιλοξενεί πολλούς φοιτητές που όχι μόνο μειώνουν το μέσο όρο ηλικίας της πόλης αλλά και γεμίζουν τους γραφικούς πεζόδρομούς της που όλο και αυξάνονται. Πλακόστρωτα και στενά δρομάκια, γεμάτα ταβερνάκια με κάθε λογής μεζέδες, έθνικ κουζίνα αλλά και γκουρμέ γεύσεις, παραδοσιακά καφενεία αλλά και γαλακτοπωλεία-ζαχαροπλαστεία με αρώματα που σε προκαλούν να δοκιμάσεις και γεύσεις που σε δικαιώνουν! Σημεία με ζωντάνια και φωνές λίγο πιο δυνατές, για να συγκριθούν με τα γέλια από τις παρέες, τις αγκαλιές, τις στιγμές. Πρώτη γεύση από την Πάτρα λοιπόν, ήχοι γεύσεις και παρέες. Ας περπατήσουμε για λίγο μαζί, σε μια από τις καλύτερα ρυμοτομημένες πόλεις της Ελλάδας!

 

 

Εδώ, όλοι οι δρόμοι οδηγούν, όχι στην πόλη, αλλά στη θάλασσα! Με περίπου δέκα χιλιόμετρα θαλάσσιο μέτωπο από κάθε, σχεδόν, σημείο του οποίου φαίνεται η γέφυρα Ρίου-Αντίρριου, όποιος ζει ή επισκέπτεται την πόλη, έχει τη δυνατότητα να βρεθεί στη θάλασσα ακόμα και σχολώντας από τη δουλειά ή τελειώνοντας το μάθημα ή τα ψώνια, αφού η πρόσβαση είναι άμεση από όποιο σημείο και αν βρίσκεται.
Η Πλαζ και το «νεότερο» νότιο πάρκο, οι δύο παραθαλάσσιες εκτάσεις αναπτυγμένες στα άκρα της πόλης, σφύζουν από ζωή κάθε στιγμή της ημέρας. Σε αυτές μπορεί κανείς να παίξει, να τρέξει, να κάνει γυμναστική, να χαλαρώσει, να βγει βόλτα με το σκύλο του, να ακούσει μουσική, να διαβάσει. Προσφέρονται για βραδιές γεμάτες με συζητήσεις που δεν τελειώνουν και φιλοσοφικές αναζητήσεις κάτω από τη λάμψη των αστερίων. Ναι! Σε αυτά τα σημεία της πόλης, το βράδυ, μπορεί κανείς να δει αστέρια, ενώ πολλοί επιλέγουν ένα από τα δύο σημεία για να οργανώσουν ένα πικ νικ με φίλους!

Αντοχή, επιμονή και δύο χιλιόμετρα και εκατόν ενενήντα τρία σκαλιά θα χρειαστούν για να μας μεταφέρουν από το χαμηλότερο σημείο της, τη θάλασσα και πιο ειδικά το μόλο του Αγίου Νικολάου, στο ψηλότερο, το Κάστρο της, ανεβαίνοντας τα σκαλιά που ενώνουν την Άνω Πόλη με την Κάτω. Η θέα, το επισκέψιμο και καλοσυντηρημένο Κάστρο αλλά και το κατάφυτο δασύλλιο με τις περιπατητικές διαδρομές, την υπέροχη σκιά και τη δροσιά ακόμα και το καλοκαίρι, είναι η ανταμοιβή για την ανάβαση και την πεζοπορία. Κατηφορίζοντας και πάλι πίσω, προς το κέντρο, συναντάμε το Ρωμαϊκό (ή Αρχαίο) Ωδείο. Η Πάτρα είναι μοναδική όχι μόνο γιατί έχει ένα ρωμαϊκό θέατρο, τόσο άριστα συντηρημένο, στο ιστορικό κέντρο της αλλά και γιατί αυτό βρίσκεται σε λειτουργία φιλοξενώντας πολλές παραστάσεις, συναυλίες και άλλα καλλιτεχνικά γεγονότα.

Σουρούπωσε και αν κάποιος άκουσε ότι οι πατρινοί ξέρουν να πίνουν, άκουσε σωστά. Achaia clauss, Τετράμυθος, Παρπαρούσης είναι ίσως οι πιο γνωστές οινοποιίες που βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής από την πόλη και τη μυούν στα μυστικά της οινογνωσίας, ενώ η ζυθοποιεία Κυκάω, είναι επίσης τοπική και προσφέρει ανατρεπτικές γεύσεις για όποιον προτιμά την μπύρα! Η μαυροδάφνη, ωστόσο, θα είναι πάντα το σήμα κατατεθέν της και αν με ρωτάτε τη γνώμη μου, δικαίως!

Και μετά, ώρα για ποτό σε μια πόλη που, πραγματικά, δεν κοιμάται ποτέ και έχει προτάσεις νυχτερινής ζωής για όλα τα γούστα, από jazz και ροκ ως ελληνική μουσική και piano bar. Και για όλα τα ωράρια! Βγες όσο μπορείς κι αν βαρεθείς, πάντα υπάρχει κάποιο άλλο μέρος να πας και σίγουρα κάποιο μέρος να φας. Ό,τι ώρα της μέρας ή της νύχτας κι αν είναι! Σε όλα αυτά τα της καθημερινότητας, έρχεται να προστεθεί η θέση της πόλης, που μοιάζει ιδανική για κάθε εποχή και για κάθε επιθυμία και ζητούμενο. Σχεδόν δύο ώρες μακριά από την Αθήνα, τη Ζάκυνθο και τους Δελφούς και λίγο λιγότερο από την Αρχαία Ολυμπία και τα Καλάβρυτα, προσφέρει προτάσεις για ό,τι, σχεδόν, ζητήσει κανείς!

Για το Καρναβάλι δε θα επεκταθώ πολύ, τουλάχιστον όχι αυτήν τη φορά. Μόνο τούτο θα πω! Το Πατρινό Καρναβάλι δεν είναι στιγμή. Είναι φιλοσοφία και ταξιδεύει με την πόλη ολόκληρο το χρόνο και όχι μόνο το τελευταίο τριήμερο της αποκριάς. Είναι τρόπος ζωής και καθημερινότητας, είναι αυτό που κάνει τους πατρινούς λίγο πιο κεφάτους! Τα λόγια μπορεί να μη φτάνουν, αλλά σας προσκαλώ να έρθετε και να το ζήσετε!

Συντάκτης: Ελένη Καραχανίδη
Επιμέλεια κειμένου: Μαρία Ρουσσάκη