Η Αλίκη Μουσμούλα μας εξηγεί πώς δείχνουν τι νιώθουν η μη εκδηλωτικοί στη σχέση τους! Δες εδώ.

bobilbil

Η έλξη είναι μια δύναμη. Δύναμη ικανή να προκαλέσει τεράστιες μετατοπίσεις κι αλλαγές. Όταν υπάρχει, δένει τους ανθρώπους κι όταν εξαφανίζεται κόβει την αόρατη κλωστή που τους ένωνε. Κρύβει μαγεία μέσα της, ειδικά στην αρχή. Τότε που είναι αρκετά ντροπαλή μα και διστακτική.

Η έλξη φέρνει άγνωστους άνθρωπους κοντά, όλο και πιο κοντά και δειλά δειλά θέτει τις ζωές τους σε τεμνόμενη τροχιά. Από το πρώτο ραντεβού, περνούν οι άνθρωποι στα μηνύματα, καμιά φορά κι αντίθετα, εκείνα που είναι λίγο ανούσια, που τα στέλνεις άνευ λόγου κι αιτίας, απλώς για να συνεχίσεις την κουβέντα. Μια απλή αφορμή να παρουσιαστεί μπροστά σου, την αρπάζεις γρήγορα, με μόνο κίνητρο να δείξεις το ενδιαφέρον σου στο πρόσωπο που επιθυμείς. Με τον καιρό κι αν η επικοινωνία πάει όντως καλά, μειώνονται κι αντικαθίστανται από τα τηλεφωνήματα. Είναι βλέπεις που δε σου αρκεί μόνο να δείξεις στον άλλον πως τον σκέφτεσαι. Θες να ακούσεις τη φωνή του, την ανάσα του. Θες να διεκδικήσεις πιο ουσιαστικό χρόνο από τη ζωή του και γιατί όχι, να γίνεις κι εσύ μέλος της.

 

 

Όμως όλα αυτά τα ωραία δε γίνονται ξαφνικά. Υπάρχουν φάσεις που περνούν οι άνθρωποι κι ειδικά οι αρχικές, αν κι όμορφες, παραμένουν κάπως αμήχανες. Χρειάζονται βέβαια για να σπάσει ο πάγος. Το πρώτο τηλεφώνημα είναι ξεκάθαρα μια τέτοια στιγμή. Κάθεσαι λοιπόν στον καναπέ κι έχεις ένα πονηρό χαμόγελο στα χείλη. Έχεις στείλει το τριακοστό ένατο μήνυμα, από τα 38 που έχεις λάβει πίσω και περιμένεις ανυπόμονα απάντηση. Άντ’ αυτού το κινητό σου αρχίζει να δονείται και να χτυπά, στα αυτιά σου κάπως απροσδιόριστα απειλητικά! Είναι ο άνθρωπος που θες κι ωστόσο εσύ διστάζεις να απαντήσεις.

Το μυαλό στροφάρει σε ταχύτητες τρελές. Σε κλάσματα δευτερολέπτων σκέφτεσαι να μην το σηκώσεις, να το σηκώσεις και να πεις ότι έχεις δουλειά, να πετάξεις το κινητό από το παράθυρο- πιο λογικό σου φαίνεται από το να μιλήσεις. Ύστερα, όμως, παίρνεις μια πολύ βαθιά και μεγάλη ανάσα κι όλο θάρρος που μπορεί να μαζέψει άνθρωπος και ξεφουρνίζεις το πιο ψεύτικα άνετο γεια.

«Γεια σου κι εσένα» σου απαντάει ο λόγος που καρδιοχτυπάς από την άλλη γραμμή. «Σκεφτόμουν ότι έχω λίγο χρόνο κι είπα να πάρω να σε ακούσω αντί να σου γράφω μηνύματα. Έκανα καλά;» Έκανε καλά, λέει. Καρδιακό κόντεψες να πάθεις, τι να πεις τώρα. «Φυσικά έκανες καλά», απαντάς κι αρχίζει ένα παιχνίδι μεταξύ σας, που άλλα λένε οι φωνές κι άλλα εννοούν οι λέξεις. Τηλεφώνημα στο τηλεφώνημα, παύετε κι οι δύο να σκέφτεστε τι πρέπει να πείτε, αρχίζετε να είστε λιγότερο τυπικοί, περισσότερο φυσικοί. Βρίσκετε τον αυθορμητισμό, το χιούμορ σας, μιλάτε πια προσωπικά. Αλλά κυρίως χαίρεστε που έχετε βρει μια ζεστή φωνή στην άλλη γραμμή που απολαμβάνει να σας ακούει και να σας μιλάει.

Γι’ αυτό και το πρώτο τηλεφώνημα είναι τόσο σημαντικό, διότι συμβολίζει τη μετάβαση από το φλερτ στο ειλικρινές ενδιαφέρον. Συμβολίζει την επιθυμία του καλούντος να σε προσεγγίσει, να σε πλησιάσει πιο πολύ ώστε να γίνει μέρος της ζωής σου. Κι όσο αμήχανο κι αν είναι, είναι ταυτόχρονα και τόσο τρυφερό, τόσο ειλικρινές. Ευτυχώς που υπάρχουν ακόμα αυτά τα τηλεφώνημα να μάς θυμίζουν πως στη ζωή αρκεί μια μικρή σπίθα έρωτα για να αλλάξει ο κόσμος μας ζώντας για να μείνει εκείνο το ένα πρόσωπο, λίγο ακόμα στη γραμμή.

Συντάκτης: Κωνσταντίνα Ραυτοπούλου
Επιμέλεια κειμένου: Γιοβάννα Κοντονικολάου