Η Ελένη Βαλαβάνη μιλάει για τον εθισμό στον πόνο. Δες όλο το άρθρο εδώ!

pillow16447

Ζούμε σε μια δύσκολη εποχή. Καθημερινά καλούμαστε ν´ αντιμετωπίσουμε προκλήσεις κι εμπόδια που πολλές φορές φαντάζουν ανυπέρβλητα. Καθένας μας προσπαθεί από κάπου να πιαστεί, ώστε να νιώσει λίγο καλύτερα ή να ξεχαστεί. Όπου κι αν κοιτάξεις θα βρεις ατάκες, γνωμικά και παροτρύνσεις του τύπου «σκέψου θετικά», «όλα είναι μια χαρά», «αισθάνομαι θαυμάσια». Αυτά είναι ένα ισχυρό παυσίπονο αλλά όχι και θεραπεία. Φυσικά και χρειάζονται αλλά επιβάλλεται να δούμε πώς θα φτάσουμε εκεί. Ευτυχώς ή δυστυχώς δεν μπορούν να συμβούν όλα μ´ ένα μαγικό ραβδί.

Όλοι έχουμε ανάγκη από μια καλή ζωή. Να ´ναι γεμάτη μόνο από χαρούμενες και ξέγνοιαστες στιγμές. Είναι σίγουρο ότι όσο περισσότερο προσπαθείς ν´ αυξήσεις το συναίσθημα της ευτυχίας, ενδεχομένως να σου γίνει κι εμμονή, χάνοντας τον προσανατολισμό σου. Η επιδίωξή σου θα ‘ναι να νιώθεις σίγουρος, σκληρός, κι αγέρωχος όλη την ώρα, κρύβοντας τους φόβους σου και προσπαθώντας να πείσεις πως δεν είσαι ευάλωτος. Μόνο που αυτό -όπως συμβαίνει και με κάθε εμμονή- προκαλεί και συναισθηματικό πόνο.

Όταν δεν έχεις καθαρό προσανατολισμό έρχεσαι αντιμέτωπος με αυταπάτες. Αν το καλοσκεφτείς αρκετά απ´ τα πράγματα που σε κάνουν χαρούμενο, μπορεί κάποια στιγμή να σε δυσαρεστήσουν κι αυτό είναι φυσιολογικό. Η μεγαλύτερη παγίδα είναι να βλέπεις τη θετικότητα ως το μόνο στόχο. Να μην καταλάβεις τι κρύβεται πίσω της. Η εστίαση σε αυτή θα σε κάνει να υπερβάλεις στ´ αρνητικά πράγματα. Όταν θεωρείς ότι όλα πρέπει να ´ναι κάθε μέρα και κάθε στιγμή διασκεδαστικά, τέλεια κι απίθανα, θα φρικάρεις όταν σου ‘ρθει ξαφνικά κάτι δυσάρεστο και θα ξεκινήσεις ν´ αναλύεις το κακό κι όχι το καλό.

 

 

Το «είμαι πανίσχυρος κι αλώβητος» πολλές φορές οδηγεί σε αντίθετα αποτελέσματα. Χρειάζεται ένα μοτίβο των δυο άκρων. Στο ένα κομμάτι σκέφτεσαι το αποτέλεσμα αυτού που έχεις ονειρευτεί. Ωστόσο αυτό δεν αρκεί, επειδή πρέπει να συλλογιστείς και το άλλο σενάριο. Όχι φυσικά του να πέσεις ψυχολογικά αλλά ν´ αντιληφθείς όλα τα εμπόδια που θα συναντήσεις στον δρόμο σου, ώστε να ‘σαι προετοιμασμένος για το πώς θα τα ξεπεράσεις.

Όταν κοιτάζουμε γύρω μας παρατηρούμε -ειδικά στα social media- πως τα πάντα φαίνονται υπέροχα. Έχουν γραφτεί πολλά για ό,τι δημοσιεύουμε σ´ αυτά. Αρκετές φορές προσποιούμαστε πως είμαστε ευτυχισμένοι. Κάνουμε πράγματα που φέρνουν στιγμιαία ικανοποίηση, ξεχνώντας πως αυτή μπορεί να μη διαρκέσει για πάντα. Θεωρούμε πως αν πείσουμε τους άλλους ότι η ζωή δεν έχει προβλήματα, θα το πιστέψουμε κι εμείς οι ίδιοι. Αυτή η στρατηγική μπορεί να μας κρατήσει στάσιμους.

Είναι εντάξει να νιώθεις ευάλωτος. Δε λέω αυτό να γίνει συνήθεια ή να υιοθετηθεί ως στάση ζωής. Χρειάζεται μια ισορροπία. Δεν υπάρχει λόγος να καταπιέζεις συναισθήματα και σκέψεις. Το να αποκτάς δυναμική αναμφίβολα βελτιώνει τη σωματική και ψυχική υγεία αλλά μπορεί να σε ωφελήσει μακροπρόθεσμα αν ακούς και τι σ´ ενοχλεί. Βήμα-βήμα έρχονται οι σπουδαίες εσωτερικές κατακτήσεις.

Δε χρειάζεται να ντρέπεσαι για τις στιγμές αδυναμίας σου. Ο καθένας τις έχει. Και μπορεί ν´ αποδειχτούν κι ευεργετικές ως προς την ψυχοσύνθεσή σου. Ίσως σου χαρίσουν και την επιτυχία που ποθείς. Πολύ συχνά χάνεσαι και δεν ξέρεις τι ζητάς. Για να φτάσεις στα επιθυμητά αποτελέσματα, αναρωτήσου: «τι πραγματικά θέλω απ´ τη ζωή και τον εαυτό μου; Πόσο πολύ το λαχταρώ;»

Για ν´ απαντήσεις σ´ αυτές τις δύο ερωτήσεις πρέπει να συνεχίζεις το ταξίδι σου συνοδευόμενο απ´ τα συναισθήματά σου, και τα θετικά και τ´ αρνητικά. Δεν έχεις τίποτα να χάσεις δείχνοντας πώς ακριβώς νιώθεις. Ακόμη κι όταν δε βρίσκεσαι στα καλύτερά σου. Τα πάντα είναι χρήσιμα. Αρκεί να ξέρεις τι θα κρατήσεις και τι θα διώξεις μακριά. Στο τέλος θα έχει αποκτήσεις τη διορατική ματιά, την ευφυΐα και τη σοφία, ώστε ν´ ανακαλύψεις τι πραγματικά σε κάνει ευτυχισμένο.

Συντάκτης: Δημήτρης Μπότης
Επιμέλεια κειμένου: Βασιλική Γουγούλα