Πόσο (αν)ασφαλής αισθάνεσαι στη σχέση σου; Δοκίμασέ την εδώ απαντώντας σε 100 ερωτήσεις!

adsfdzg

Έχεις πιάσει άραγε ποτέ τον εαυτό σου να μιλάει για ώρες, για ημέρες, ακόμα και μήνες, μ’ ένα συγκεκριμένο άτομο και σαν να εξαφανίζεται ο χρόνος από το τοπίο που έχεις μπροστά σου; Σαν μια αόρατη δύναμη να έχει σταματήσει τους δείκτες, σαν να σκάλωσαν μέσα στις ατέλειωτες κουβέντες σας. Πόσες φορές έχουμε νιώσει πως δεν ξεμένουμε ποτέ από κουβέντες, πως ξεπηδούν οι αναλύσεις η μία μετά την άλλη. Πόσες φορές άυπνοι πήγαμε στη δουλειά ή κλείσαμε τα μάτια το ξημέρωμα, γιατί όσα λέγαμε μας μάγεψαν, γιατί σταμάτησε ο χρόνος να μας ορίζει κι άρχισε να μας κινεί το άλλο άτομο, έτσι, σχεδόν φυσικά.

Κι έρχεται εκείνη η στιγμή που αναρωτιέσαι γιατί συμβαίνει και τι είναι αυτό που σε φέρνει τόσο κοντά μ’ αυτό το άτομο. Ξαφνικά σκας ένα χαμόγελο προσπαθώντας να το κρύψεις, αλλά τελικά βρίσκεσαι προ εκπλήξεως όταν καταλαβαίνεις πόσο ερωτευμένος είσαι. Ανεξαρτήτως συνθηκών, ανεξαρτήτως καταστάσεων ή αποστάσεων. Πόσο λοιπόν μπορεί η κουβέντα η ποιοτική, μεταξύ των κατάλληλων συνομιλητών, να οδηγήσει κάποιον να ερωτευτεί κάποιον άλλον; Θα έλεγε κανείς πως είναι η πιο ουσιαστική μορφή του έρωτα η κουβέντα. Το πιο ηδονικό προκαταρκτικό, εκείνο που δοκιμάζεις χωρίς να ακουμπήσεις καν τον άλλον και σου εξάπτει κάθε κύτταρο του μυαλού και του κορμιού σου.

 

 

Μαθαίνεις τόσα πολλά γι’ αυτόν που έχεις απέναντί σου. Τον μελετάς κουκκίδα κουκκίδα, μοιράζεστε σκέψεις, ερωτεύεστε ο ένας το μυαλό του άλλου· ό,τι γεννηθεί στο μυαλό μας δύσκολα πεθαίνει! Στην πραγματικότητα, η επικοινωνία μοιάζει με μια σκάλα κι η χαλαρή κουβέντα που κάνουμε συχνά περί ανέμων κι υδάτων με τους άλλους, ουσιαστικά εξυπηρετεί ως τα πρώτα σκαλιά που σου δίνουν ύψος. Μέσω της κουβέντας οι άνθρωποι χτίζουν την αμοιβαία οικειότητα κι εμπιστοσύνη που χρειάζεται για να συνεχιστεί η επαφή, να αποκαλύψουν περισσότερα μπορούν και τους επιτρέπονται.

Η καθημερινή συζήτηση με κάποιον μας ωθεί να δεθούμε μαζί του κι όχι μονοδιάστατα. Γίνεται μέρος της καθημερινότητάς μας κι εμείς μέρος της δικιάς του. Οι ώρες δεν είναι ποτέ αρκετές, δε φτάνουν όταν μιλάς με κάποιον που έχεις ερωτευτεί. Θες συνεχώς να μπορείς να επικοινωνείς μαζί του να τρέφεσαι από το μυαλό του, ν’ ακούς προσεχτικά τα λόγια του και να χάνεσαι σ’ έναν κόσμο μόνο δικό σας.

Εάν κάποιος μπορεί να σε κάνει μέσα από τις κουβέντες σας να τον ερωτευτείς, φαντάσου πόσο επιδραστικά λειτουργεί πάνω σου. Ξέρω, είναι κάτι που ακούγεται τρομακτικό, αλλά ταυτόχρονα σε ιντριγκάρει και σε κάνει να θες να μαθαίνεις περισσότερα. Γιατί αν μαγέψεις το μυαλό του άλλου, η καρδιά και το σώμα ακολουθούν πανεύκολα, σαν υπνωτισμένα. Κι αν αυτό δεν είναι η ισχυρότερη μορφή έρωτα τότε τι είναι;

Οι λέξεις έχουν τη μαγική ιδιότητα να δημιουργούν εικόνες μπροστά στα μάτια μας, να μας ενεργοποιούν το μυαλό και να μας έλκουν πάνω σ’ αυτόν που ξέρει να τις χρησιμοποιεί σωστά- όχι επιτηδευμένα όμως. Γιατί η επικοινωνία είναι ποίηση και στην ποίηση δεν υπάρχουν φραγμοί, ούτε προσποιήσεις, παρά μόνο λέξεις δομημένες η μία δίπλα στην άλλη που έχουν ταιριάξει μεταξύ τους, με τρόπο τέλειο, με τρόπο που θαρρείς δε θα μπορούσαν να τοποθετηθούν διαφορετικά.

Έτσι κι η επικοινωνία με κάποιον που απολαμβάνεις να μοιράζεσαι μαζί του ατέλειωτες κουβέντες, είναι μοναδικά φτιαγμένος και δημιουργεί ένα βαθύτερο επίπεδο σχέσης, που είναι λες και δε θα μπορούσε να είναι διαφορετικό, πιο τέλεια φτιαγμένο. Και πώς άλλωστε να μην ερωτευτείς έναν άνθρωπο που μπορεί να σου μιλάει για σημεία και τέρατα, ενθαρρύνοντάς σε να κάνεις το ίδιο, σ’ έναν κόσμο που έχει σταματήσει να μιλάει; Ο  έρωτας είναι και πάντα ήταν στον εγκέφαλο. Εκεί γεννιέται, εκεί μεγαλώνει και κλειδώνει με τις ματιές και την πρόθεση δύο ανθρώπων να γεμίσουν τις κουβέντες τους, ο ένας με τις λέξεις του άλλου.

 

Θέλουμε και τη δική σου ιστορία!

Στείλε το άρθρο σου στο info@pillowfights.gr και μπες στη μεγαλύτερη αρθρογραφική ομάδα!

Μάθε περισσότερα ΕΔΩ!

Συντάκτης: Ελένη Σωτηροπούλου
Επιμέλεια κειμένου: Γιοβάννα Κοντονικολάου